<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><?xml-stylesheet title="XSL formatting" type="text/xsl" href="http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/feed/rss2/xslt" ?><rss version="2.0"
  xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
  xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
  xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
  xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom">
<channel>
  <title>Rémi Boyer</title>
  <link>http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/</link>
  <atom:link href="http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/feed/rss2" rel="self" type="application/rss+xml"/>
  <description></description>
  <language>fr</language>
  <pubDate>Fri, 19 Jan 2024 15:55:47 +0100</pubDate>
  <copyright>Copyright SGDL</copyright>
  <docs>http://blogs.law.harvard.edu/tech/rss</docs>
  <generator>Dotclear</generator>

  
  <item>
    <title>Rose Circle Books</title>
    <link>http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Rose-Circle-Books</link>
    <guid isPermaLink="false">urn:md5:dd1e51fa74831ad8913545e9b626100c</guid>
    <pubDate>Fri, 13 May 2022 10:39:00 +0200</pubDate>
    <dc:creator>Marie BUYS</dc:creator>
        <category>Mes éditeurs</category>
        
    <description>    &lt;p style=&quot;margin: 0cm; font-size: 15px; font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;, sans-serif; text-align: center;&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 16px; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;Rose Circle Books&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p style=&quot;margin: 0cm; font-size: 15px; font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;, sans-serif; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p style=&quot;margin: 0cm; font-size: 15px; font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;, sans-serif; line-height: 106%; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 16px; line-height: 106%; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;Rose Circle Publications&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p style=&quot;margin: 0cm; font-size: 15px; font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;, sans-serif; line-height: 106%; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 16px; line-height: 106%; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;PO Box 854&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p style=&quot;margin: 0cm; font-size: 15px; font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;, sans-serif; line-height: 106%; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 16px; line-height: 106%; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;Bayonne, NJ 07002&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p style=&quot;margin: 0cm; font-size: 15px; font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;, sans-serif; line-height: 106%; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 16px; line-height: 106%; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;mailto:piers@rosecirclebooks.com&quot;&gt;piers@rosecirclebooks.com&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p style=&quot;margin:0cm;font-size:15px;font-family:&amp;quot;Calibri&amp;quot;,sans-serif;line-height:106%;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p style=&quot;margin:0cm;font-size:15px;font-family:&amp;quot;Calibri&amp;quot;,sans-serif;line-height:106%;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 16px; line-height: 106%; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;Cette maison d'édition nord-américaine est spécialisée dans les ouvrages traitant de Franc-maçonnerie, rosicrucianisme, martinisme et autres courants initiatiques traditionnels.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p style=&quot;margin:0cm;font-size:15px;font-family:&amp;quot;Calibri&amp;quot;,sans-serif;line-height:106%;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p style=&quot;margin:0cm;font-size:15px;font-family:&amp;quot;Calibri&amp;quot;,sans-serif;line-height:106%;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 16px; line-height: 106%; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://rosecirclebooks.com/&quot;&gt;https://rosecirclebooks.com/&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p style=&quot;margin:0cm;font-size:15px;font-family:&amp;quot;Calibri&amp;quot;,sans-serif;line-height:106%;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/public/Divers/Rose_circle_books.jpg&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/public/Divers/.Rose_circle_books_m.jpg&quot; alt=&quot;&quot; style=&quot;margin: 0 auto; display: block;&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;</description>

    

      </item>
  
  <item>
    <title>Editions Pedrini</title>
    <link>http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Editions-Pedrini</link>
    <guid isPermaLink="false">urn:md5:99d2d8d9787d5e24d36fe8be09467d13</guid>
    <pubDate>Fri, 13 May 2022 10:35:00 +0200</pubDate>
    <dc:creator>Marie BUYS</dc:creator>
        <category>Mes éditeurs</category>
        
    <description>    &lt;p style=&quot;margin:0cm;font-size:15px;font-family:&amp;quot;Calibri&amp;quot;,sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;&quot;&gt;Les &lt;strong&gt;Éditions Pedrini&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;furent fondées en 1951 à Pont-Saint-Martin dans le Val d'Aoste (Italie) par le père d'Ennio Jr Pedrini qui leur donne actuellement une nouvelle orientation avec quatre collections :&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 16px; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;em&gt;Collana Images, Collana Anthropos, Collana Una Volta anticamente, et Collana Saggistica - Poesia Narrativa&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;&quot;&gt;.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p style=&quot;margin:0cm;font-size:15px;font-family:&amp;quot;Calibri&amp;quot;,sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;&quot;&gt;La maison d'édition, qui a fêté ses soixante-dix années d'existence en 2021, publie aussi bien des ouvrages de culture traditionnelle locale que des livres relevant de cultures éloignées, chinoise par exemple, ou encore &amp;nbsp;de théâtre ou métaphysique&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 16px; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;. Ennio Jr Pedrini a réussi la prouesse d'être très en lien avec le terroir tout en s'ouvrant sur de vastes domaines de pensée.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p style=&quot;margin:0cm;font-size:15px;font-family:&amp;quot;Calibri&amp;quot;,sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p style=&quot;margin:0cm;font-size:15px;font-family:&amp;quot;Calibri&amp;quot;,sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 16px; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;Site : &lt;a href=&quot;https://www.edizionipedrini.com/&quot;&gt;https://www.edizionipedrini.com/&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p style=&quot;margin:0cm;font-size:15px;font-family:&amp;quot;Calibri&amp;quot;,sans-serif;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/public/Divers/Pedrini.jpg&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/public/Divers/.Pedrini_m.jpg&quot; alt=&quot;&quot; style=&quot;margin: 0 auto; display: block;&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;</description>

    

      </item>
  
  <item>
    <title>Site d'Irène Mainguy</title>
    <link>http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Site-d-Ir%C3%A8ne-Mainguy</link>
    <guid isPermaLink="false">urn:md5:fb3b9413ff5ab20569a2fbce4c5a9c04</guid>
    <pubDate>Wed, 30 Sep 2020 12:30:00 +0200</pubDate>
    <dc:creator>Marie BUYS</dc:creator>
        <category>Liens</category>
        
    <description>    &lt;p class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;Site d'Irène Mainguy&lt;/p&gt;
&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/irene-mainguy/index.php/pages/Biographie&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;http://www.sgdl-auteurs.org/irene-mainguy/index.php/pages/Biographie&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;
&lt;o:OfficeDocumentSettings&gt;
&lt;o:AllowPNG /&gt;
&lt;/o:OfficeDocumentSettings&gt;
&lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;
&lt;w:WordDocument&gt;
&lt;w:View&gt;Normal&lt;/w:View&gt;
&lt;w:Zoom&gt;0&lt;/w:Zoom&gt;
&lt;w:TrackMoves /&gt;
&lt;w:TrackFormatting /&gt;
&lt;w:HyphenationZone&gt;21&lt;/w:HyphenationZone&gt;
&lt;w:PunctuationKerning /&gt;
&lt;w:ValidateAgainstSchemas /&gt;
&lt;w:SaveIfXMLInvalid&gt;false&lt;/w:SaveIfXMLInvalid&gt;
&lt;w:IgnoreMixedContent&gt;false&lt;/w:IgnoreMixedContent&gt;
&lt;w:AlwaysShowPlaceholderText&gt;false&lt;/w:AlwaysShowPlaceholderText&gt;
&lt;w:DoNotPromoteQF /&gt;
&lt;w:LidThemeOther&gt;FR&lt;/w:LidThemeOther&gt;
&lt;w:LidThemeAsian&gt;X-NONE&lt;/w:LidThemeAsian&gt;
&lt;w:LidThemeComplexScript&gt;X-NONE&lt;/w:LidThemeComplexScript&gt;
&lt;w:Compatibility&gt;
&lt;w:BreakWrappedTables /&gt;
&lt;w:SnapToGridInCell /&gt;
&lt;w:WrapTextWithPunct /&gt;
&lt;w:UseAsianBreakRules /&gt;
&lt;w:DontGrowAutofit /&gt;
&lt;w:SplitPgBreakAndParaMark /&gt;
&lt;w:EnableOpenTypeKerning /&gt;
&lt;w:DontFlipMirrorIndents /&gt;
&lt;w:OverrideTableStyleHps /&gt;
&lt;/w:Compatibility&gt;
&lt;m:mathPr&gt;
&lt;m:mathFont m:val=&quot;Cambria Math&quot; /&gt;
&lt;m:brkBin m:val=&quot;before&quot; /&gt;
&lt;m:brkBinSub m:val=&quot;&amp;#45;-&quot; /&gt;
&lt;m:smallFrac m:val=&quot;off&quot; /&gt;
&lt;m:dispDef /&gt;
&lt;m:lMargin m:val=&quot;0&quot; /&gt;
&lt;m:rMargin m:val=&quot;0&quot; /&gt;
&lt;m:defJc m:val=&quot;centerGroup&quot; /&gt;
&lt;m:wrapIndent m:val=&quot;1440&quot; /&gt;
&lt;m:intLim m:val=&quot;subSup&quot; /&gt;
&lt;m:naryLim m:val=&quot;undOvr&quot; /&gt;
&lt;/m:mathPr&gt;&lt;/w:WordDocument&gt;
&lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;
&lt;w:LatentStyles DefLockedState=&quot;false&quot; DefUnhideWhenUsed=&quot;false&quot;
DefSemiHidden=&quot;false&quot; DefQFormat=&quot;false&quot; DefPriority=&quot;99&quot;
LatentStyleCount=&quot;376&quot;&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;0&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Normal&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;9&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;heading 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;9&quot; SemiHidden=&quot;true&quot;
UnhideWhenUsed=&quot;true&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;heading 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;9&quot; SemiHidden=&quot;true&quot;
UnhideWhenUsed=&quot;true&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;heading 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;9&quot; SemiHidden=&quot;true&quot;
UnhideWhenUsed=&quot;true&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;heading 4&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;9&quot; SemiHidden=&quot;true&quot;
UnhideWhenUsed=&quot;true&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;heading 5&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;9&quot; SemiHidden=&quot;true&quot;
UnhideWhenUsed=&quot;true&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;heading 6&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;9&quot; SemiHidden=&quot;true&quot;
UnhideWhenUsed=&quot;true&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;heading 7&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;9&quot; SemiHidden=&quot;true&quot;
UnhideWhenUsed=&quot;true&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;heading 8&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;9&quot; SemiHidden=&quot;true&quot;
UnhideWhenUsed=&quot;true&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;heading 9&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;index 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;index 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;index 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;index 4&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;index 5&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;index 6&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;index 7&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;index 8&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;index 9&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;39&quot; SemiHidden=&quot;true&quot;
UnhideWhenUsed=&quot;true&quot; Name=&quot;toc 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;39&quot; SemiHidden=&quot;true&quot;
UnhideWhenUsed=&quot;true&quot; Name=&quot;toc 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;39&quot; SemiHidden=&quot;true&quot;
UnhideWhenUsed=&quot;true&quot; Name=&quot;toc 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;39&quot; SemiHidden=&quot;true&quot;
UnhideWhenUsed=&quot;true&quot; Name=&quot;toc 4&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;39&quot; SemiHidden=&quot;true&quot;
UnhideWhenUsed=&quot;true&quot; Name=&quot;toc 5&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;39&quot; SemiHidden=&quot;true&quot;
UnhideWhenUsed=&quot;true&quot; Name=&quot;toc 6&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;39&quot; SemiHidden=&quot;true&quot;
UnhideWhenUsed=&quot;true&quot; Name=&quot;toc 7&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;39&quot; SemiHidden=&quot;true&quot;
UnhideWhenUsed=&quot;true&quot; Name=&quot;toc 8&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;39&quot; SemiHidden=&quot;true&quot;
UnhideWhenUsed=&quot;true&quot; Name=&quot;toc 9&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Normal Indent&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;footnote text&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;annotation text&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;header&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;footer&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;index heading&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;35&quot; SemiHidden=&quot;true&quot;
UnhideWhenUsed=&quot;true&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;caption&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;table of figures&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;envelope address&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;envelope return&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;footnote reference&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;annotation reference&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;line number&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;page number&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;endnote reference&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;endnote text&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;table of authorities&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;macro&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;toa heading&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;List&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;List Bullet&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;List Number&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;List 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;List 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;List 4&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;List 5&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;List Bullet 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;List Bullet 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;List Bullet 4&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;List Bullet 5&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;List Number 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;List Number 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;List Number 4&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;List Number 5&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;10&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Title&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Closing&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Signature&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;1&quot; SemiHidden=&quot;true&quot;
UnhideWhenUsed=&quot;true&quot; Name=&quot;Default Paragraph Font&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Body Text&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Body Text Indent&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;List Continue&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;List Continue 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;List Continue 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;List Continue 4&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;List Continue 5&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Message Header&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;11&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Subtitle&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Salutation&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Date&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Body Text First Indent&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Body Text First Indent 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Note Heading&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Body Text 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Body Text 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Body Text Indent 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Body Text Indent 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Block Text&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Hyperlink&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;FollowedHyperlink&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;22&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Strong&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;20&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Emphasis&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Document Map&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Plain Text&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;E-mail Signature&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;HTML Top of Form&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;HTML Bottom of Form&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Normal (Web)&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;HTML Acronym&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;HTML Address&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;HTML Cite&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;HTML Code&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;HTML Definition&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;HTML Keyboard&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;HTML Preformatted&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;HTML Sample&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;HTML Typewriter&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;HTML Variable&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Normal Table&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;annotation subject&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;No List&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Outline List 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Outline List 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Outline List 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table Simple 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table Simple 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table Simple 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table Classic 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table Classic 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table Classic 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table Classic 4&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table Colorful 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table Colorful 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table Colorful 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table Columns 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table Columns 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table Columns 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table Columns 4&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table Columns 5&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table Grid 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table Grid 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table Grid 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table Grid 4&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table Grid 5&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table Grid 6&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table Grid 7&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table Grid 8&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table List 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table List 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table List 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table List 4&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table List 5&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table List 6&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table List 7&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table List 8&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table 3D effects 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table 3D effects 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table 3D effects 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table Contemporary&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table Elegant&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table Professional&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table Subtle 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table Subtle 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table Web 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table Web 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table Web 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Balloon Text&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;39&quot; Name=&quot;Table Grid&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Table Theme&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; Name=&quot;Placeholder Text&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;1&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;No Spacing&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;60&quot; Name=&quot;Light Shading&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;61&quot; Name=&quot;Light List&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;62&quot; Name=&quot;Light Grid&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;63&quot; Name=&quot;Medium Shading 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;64&quot; Name=&quot;Medium Shading 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;65&quot; Name=&quot;Medium List 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;66&quot; Name=&quot;Medium List 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;67&quot; Name=&quot;Medium Grid 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;68&quot; Name=&quot;Medium Grid 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;69&quot; Name=&quot;Medium Grid 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;70&quot; Name=&quot;Dark List&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;71&quot; Name=&quot;Colorful Shading&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;72&quot; Name=&quot;Colorful List&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;73&quot; Name=&quot;Colorful Grid&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;60&quot; Name=&quot;Light Shading Accent 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;61&quot; Name=&quot;Light List Accent 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;62&quot; Name=&quot;Light Grid Accent 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;63&quot; Name=&quot;Medium Shading 1 Accent 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;64&quot; Name=&quot;Medium Shading 2 Accent 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;65&quot; Name=&quot;Medium List 1 Accent 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; Name=&quot;Revision&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;34&quot; QFormat=&quot;true&quot;
Name=&quot;List Paragraph&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;29&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Quote&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;30&quot; QFormat=&quot;true&quot;
Name=&quot;Intense Quote&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;66&quot; Name=&quot;Medium List 2 Accent 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;67&quot; Name=&quot;Medium Grid 1 Accent 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;68&quot; Name=&quot;Medium Grid 2 Accent 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;69&quot; Name=&quot;Medium Grid 3 Accent 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;70&quot; Name=&quot;Dark List Accent 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;71&quot; Name=&quot;Colorful Shading Accent 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;72&quot; Name=&quot;Colorful List Accent 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;73&quot; Name=&quot;Colorful Grid Accent 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;60&quot; Name=&quot;Light Shading Accent 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;61&quot; Name=&quot;Light List Accent 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;62&quot; Name=&quot;Light Grid Accent 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;63&quot; Name=&quot;Medium Shading 1 Accent 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;64&quot; Name=&quot;Medium Shading 2 Accent 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;65&quot; Name=&quot;Medium List 1 Accent 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;66&quot; Name=&quot;Medium List 2 Accent 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;67&quot; Name=&quot;Medium Grid 1 Accent 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;68&quot; Name=&quot;Medium Grid 2 Accent 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;69&quot; Name=&quot;Medium Grid 3 Accent 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;70&quot; Name=&quot;Dark List Accent 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;71&quot; Name=&quot;Colorful Shading Accent 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;72&quot; Name=&quot;Colorful List Accent 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;73&quot; Name=&quot;Colorful Grid Accent 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;60&quot; Name=&quot;Light Shading Accent 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;61&quot; Name=&quot;Light List Accent 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;62&quot; Name=&quot;Light Grid Accent 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;63&quot; Name=&quot;Medium Shading 1 Accent 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;64&quot; Name=&quot;Medium Shading 2 Accent 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;65&quot; Name=&quot;Medium List 1 Accent 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;66&quot; Name=&quot;Medium List 2 Accent 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;67&quot; Name=&quot;Medium Grid 1 Accent 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;68&quot; Name=&quot;Medium Grid 2 Accent 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;69&quot; Name=&quot;Medium Grid 3 Accent 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;70&quot; Name=&quot;Dark List Accent 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;71&quot; Name=&quot;Colorful Shading Accent 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;72&quot; Name=&quot;Colorful List Accent 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;73&quot; Name=&quot;Colorful Grid Accent 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;60&quot; Name=&quot;Light Shading Accent 4&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;61&quot; Name=&quot;Light List Accent 4&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;62&quot; Name=&quot;Light Grid Accent 4&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;63&quot; Name=&quot;Medium Shading 1 Accent 4&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;64&quot; Name=&quot;Medium Shading 2 Accent 4&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;65&quot; Name=&quot;Medium List 1 Accent 4&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;66&quot; Name=&quot;Medium List 2 Accent 4&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;67&quot; Name=&quot;Medium Grid 1 Accent 4&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;68&quot; Name=&quot;Medium Grid 2 Accent 4&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;69&quot; Name=&quot;Medium Grid 3 Accent 4&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;70&quot; Name=&quot;Dark List Accent 4&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;71&quot; Name=&quot;Colorful Shading Accent 4&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;72&quot; Name=&quot;Colorful List Accent 4&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;73&quot; Name=&quot;Colorful Grid Accent 4&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;60&quot; Name=&quot;Light Shading Accent 5&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;61&quot; Name=&quot;Light List Accent 5&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;62&quot; Name=&quot;Light Grid Accent 5&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;63&quot; Name=&quot;Medium Shading 1 Accent 5&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;64&quot; Name=&quot;Medium Shading 2 Accent 5&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;65&quot; Name=&quot;Medium List 1 Accent 5&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;66&quot; Name=&quot;Medium List 2 Accent 5&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;67&quot; Name=&quot;Medium Grid 1 Accent 5&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;68&quot; Name=&quot;Medium Grid 2 Accent 5&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;69&quot; Name=&quot;Medium Grid 3 Accent 5&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;70&quot; Name=&quot;Dark List Accent 5&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;71&quot; Name=&quot;Colorful Shading Accent 5&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;72&quot; Name=&quot;Colorful List Accent 5&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;73&quot; Name=&quot;Colorful Grid Accent 5&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;60&quot; Name=&quot;Light Shading Accent 6&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;61&quot; Name=&quot;Light List Accent 6&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;62&quot; Name=&quot;Light Grid Accent 6&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;63&quot; Name=&quot;Medium Shading 1 Accent 6&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;64&quot; Name=&quot;Medium Shading 2 Accent 6&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;65&quot; Name=&quot;Medium List 1 Accent 6&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;66&quot; Name=&quot;Medium List 2 Accent 6&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;67&quot; Name=&quot;Medium Grid 1 Accent 6&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;68&quot; Name=&quot;Medium Grid 2 Accent 6&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;69&quot; Name=&quot;Medium Grid 3 Accent 6&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;70&quot; Name=&quot;Dark List Accent 6&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;71&quot; Name=&quot;Colorful Shading Accent 6&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;72&quot; Name=&quot;Colorful List Accent 6&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;73&quot; Name=&quot;Colorful Grid Accent 6&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;19&quot; QFormat=&quot;true&quot;
Name=&quot;Subtle Emphasis&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;21&quot; QFormat=&quot;true&quot;
Name=&quot;Intense Emphasis&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;31&quot; QFormat=&quot;true&quot;
Name=&quot;Subtle Reference&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;32&quot; QFormat=&quot;true&quot;
Name=&quot;Intense Reference&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;33&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Book Title&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;37&quot; SemiHidden=&quot;true&quot;
UnhideWhenUsed=&quot;true&quot; Name=&quot;Bibliography&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;39&quot; SemiHidden=&quot;true&quot;
UnhideWhenUsed=&quot;true&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;TOC Heading&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;41&quot; Name=&quot;Plain Table 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;42&quot; Name=&quot;Plain Table 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;43&quot; Name=&quot;Plain Table 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;44&quot; Name=&quot;Plain Table 4&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;45&quot; Name=&quot;Plain Table 5&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;40&quot; Name=&quot;Grid Table Light&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;46&quot; Name=&quot;Grid Table 1 Light&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;47&quot; Name=&quot;Grid Table 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;48&quot; Name=&quot;Grid Table 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;49&quot; Name=&quot;Grid Table 4&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;50&quot; Name=&quot;Grid Table 5 Dark&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;51&quot; Name=&quot;Grid Table 6 Colorful&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;52&quot; Name=&quot;Grid Table 7 Colorful&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;46&quot;
Name=&quot;Grid Table 1 Light Accent 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;47&quot; Name=&quot;Grid Table 2 Accent 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;48&quot; Name=&quot;Grid Table 3 Accent 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;49&quot; Name=&quot;Grid Table 4 Accent 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;50&quot; Name=&quot;Grid Table 5 Dark Accent 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;51&quot;
Name=&quot;Grid Table 6 Colorful Accent 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;52&quot;
Name=&quot;Grid Table 7 Colorful Accent 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;46&quot;
Name=&quot;Grid Table 1 Light Accent 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;47&quot; Name=&quot;Grid Table 2 Accent 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;48&quot; Name=&quot;Grid Table 3 Accent 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;49&quot; Name=&quot;Grid Table 4 Accent 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;50&quot; Name=&quot;Grid Table 5 Dark Accent 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;51&quot;
Name=&quot;Grid Table 6 Colorful Accent 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;52&quot;
Name=&quot;Grid Table 7 Colorful Accent 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;46&quot;
Name=&quot;Grid Table 1 Light Accent 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;47&quot; Name=&quot;Grid Table 2 Accent 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;48&quot; Name=&quot;Grid Table 3 Accent 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;49&quot; Name=&quot;Grid Table 4 Accent 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;50&quot; Name=&quot;Grid Table 5 Dark Accent 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;51&quot;
Name=&quot;Grid Table 6 Colorful Accent 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;52&quot;
Name=&quot;Grid Table 7 Colorful Accent 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;46&quot;
Name=&quot;Grid Table 1 Light Accent 4&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;47&quot; Name=&quot;Grid Table 2 Accent 4&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;48&quot; Name=&quot;Grid Table 3 Accent 4&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;49&quot; Name=&quot;Grid Table 4 Accent 4&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;50&quot; Name=&quot;Grid Table 5 Dark Accent 4&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;51&quot;
Name=&quot;Grid Table 6 Colorful Accent 4&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;52&quot;
Name=&quot;Grid Table 7 Colorful Accent 4&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;46&quot;
Name=&quot;Grid Table 1 Light Accent 5&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;47&quot; Name=&quot;Grid Table 2 Accent 5&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;48&quot; Name=&quot;Grid Table 3 Accent 5&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;49&quot; Name=&quot;Grid Table 4 Accent 5&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;50&quot; Name=&quot;Grid Table 5 Dark Accent 5&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;51&quot;
Name=&quot;Grid Table 6 Colorful Accent 5&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;52&quot;
Name=&quot;Grid Table 7 Colorful Accent 5&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;46&quot;
Name=&quot;Grid Table 1 Light Accent 6&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;47&quot; Name=&quot;Grid Table 2 Accent 6&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;48&quot; Name=&quot;Grid Table 3 Accent 6&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;49&quot; Name=&quot;Grid Table 4 Accent 6&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;50&quot; Name=&quot;Grid Table 5 Dark Accent 6&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;51&quot;
Name=&quot;Grid Table 6 Colorful Accent 6&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;52&quot;
Name=&quot;Grid Table 7 Colorful Accent 6&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;46&quot; Name=&quot;List Table 1 Light&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;47&quot; Name=&quot;List Table 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;48&quot; Name=&quot;List Table 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;49&quot; Name=&quot;List Table 4&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;50&quot; Name=&quot;List Table 5 Dark&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;51&quot; Name=&quot;List Table 6 Colorful&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;52&quot; Name=&quot;List Table 7 Colorful&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;46&quot;
Name=&quot;List Table 1 Light Accent 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;47&quot; Name=&quot;List Table 2 Accent 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;48&quot; Name=&quot;List Table 3 Accent 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;49&quot; Name=&quot;List Table 4 Accent 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;50&quot; Name=&quot;List Table 5 Dark Accent 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;51&quot;
Name=&quot;List Table 6 Colorful Accent 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;52&quot;
Name=&quot;List Table 7 Colorful Accent 1&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;46&quot;
Name=&quot;List Table 1 Light Accent 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;47&quot; Name=&quot;List Table 2 Accent 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;48&quot; Name=&quot;List Table 3 Accent 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;49&quot; Name=&quot;List Table 4 Accent 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;50&quot; Name=&quot;List Table 5 Dark Accent 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;51&quot;
Name=&quot;List Table 6 Colorful Accent 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;52&quot;
Name=&quot;List Table 7 Colorful Accent 2&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;46&quot;
Name=&quot;List Table 1 Light Accent 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;47&quot; Name=&quot;List Table 2 Accent 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;48&quot; Name=&quot;List Table 3 Accent 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;49&quot; Name=&quot;List Table 4 Accent 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;50&quot; Name=&quot;List Table 5 Dark Accent 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;51&quot;
Name=&quot;List Table 6 Colorful Accent 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;52&quot;
Name=&quot;List Table 7 Colorful Accent 3&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;46&quot;
Name=&quot;List Table 1 Light Accent 4&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;47&quot; Name=&quot;List Table 2 Accent 4&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;48&quot; Name=&quot;List Table 3 Accent 4&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;49&quot; Name=&quot;List Table 4 Accent 4&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;50&quot; Name=&quot;List Table 5 Dark Accent 4&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;51&quot;
Name=&quot;List Table 6 Colorful Accent 4&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;52&quot;
Name=&quot;List Table 7 Colorful Accent 4&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;46&quot;
Name=&quot;List Table 1 Light Accent 5&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;47&quot; Name=&quot;List Table 2 Accent 5&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;48&quot; Name=&quot;List Table 3 Accent 5&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;49&quot; Name=&quot;List Table 4 Accent 5&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;50&quot; Name=&quot;List Table 5 Dark Accent 5&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;51&quot;
Name=&quot;List Table 6 Colorful Accent 5&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;52&quot;
Name=&quot;List Table 7 Colorful Accent 5&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;46&quot;
Name=&quot;List Table 1 Light Accent 6&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;47&quot; Name=&quot;List Table 2 Accent 6&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;48&quot; Name=&quot;List Table 3 Accent 6&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;49&quot; Name=&quot;List Table 4 Accent 6&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;50&quot; Name=&quot;List Table 5 Dark Accent 6&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;51&quot;
Name=&quot;List Table 6 Colorful Accent 6&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;52&quot;
Name=&quot;List Table 7 Colorful Accent 6&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Mention&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Smart Hyperlink&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Hashtag&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Unresolved Mention&quot; /&gt;
&lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; SemiHidden=&quot;true&quot; UnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
Name=&quot;Smart Link&quot; /&gt;
&lt;/w:LatentStyles&gt;
&lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;!--[if gte mso 10]&gt;
&lt;![endif]--&gt;&lt;/p&gt;</description>

    

      </item>
  
  <item>
    <title>Éditions Unicité</title>
    <link>http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/%C3%89ditions-Unicit%C3%A9</link>
    <guid isPermaLink="false">urn:md5:9dfbd38a7e9871ea2ba55dbbc081ca37</guid>
    <pubDate>Fri, 06 Sep 2019 11:48:00 +0200</pubDate>
    <dc:creator>Marie BUYS</dc:creator>
        <category>Mes éditeurs</category>
        
    <description>    &lt;p align=&quot;center&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 16px;&quot;&gt;&lt;strong&gt;Éditions Unicité&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;center&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 16px;&quot;&gt;3, sente des Vignes&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;center&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 16px;&quot;&gt;91530 Saint-Chéron&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;center&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 16px;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;figure&gt;
&lt;figcaption&gt;&amp;nbsp;&lt;/figcaption&gt;
&lt;/figure&gt;
&lt;p align=&quot;center&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 16px;&quot;&gt;&lt;strong&gt;Les Éditions Unicité proposent un catalogue très riche : romans, histoire, essais, témoignages, jeunesse, poésie.&lt;br /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 16px;&quot;&gt;&lt;strong&gt;C'est l'un des rares éditeurs de poésie à proposer des recueils d'haïkus.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 16px;&quot;&gt;&lt;strong&gt;Vous trouverez le catalogue complet à l'adresse suivante :&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 16px;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.editions-unicite.fr/&quot; hreflang=&quot;fr&quot;&gt;http://www.editions-unicite.fr/&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;</description>

    

      </item>
  
  <item>
    <title>Le Grand Œuvre de Michel Philippart</title>
    <link>http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Grand-%C5%92uvre-de-Michel-Philippart</link>
    <guid isPermaLink="false">urn:md5:4a3d89230bad77a39a681a63c1d89245</guid>
    <pubDate>Wed, 21 Sep 2016 15:02:00 +0200</pubDate>
    <dc:creator>Marie BUYS</dc:creator>
        <category>Articles</category>
        
    <description>    &lt;p align=&quot;center&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:20px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(196, 1, 65);&quot;&gt;&lt;strong&gt;Le Grand Œuvre de Michel Philippart&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;center&quot;&gt; &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;Nombreux sont les artistes et les auteurs dont l’œuvre demeure dans l’ombre ou ne trouve la lumière que trop tardivement. C’est le cas du grand-œuvre de Michel Philippart, né en 1946, souvent précurseur dans le champ de l’art contemporain, largement ignoré, faute d’avoir été au bon endroit au bon moment, d’avoir fait les bonnes rencontres, bref de ne pas avoir sacrifié à la mondanité, souvent parisienne.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;C’est pourtant une œuvre considérable que nous offre ce peintre discret et érudit qui a souvent bousculé les codes avant d’autres qui, depuis, font salon.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;Michel Philippart distingue trois grandes périodes dans sa peinture, se chevauchant souvent, chaque période présentant des phases parfois imbriquées subtilement&lt;a title=&quot;&quot; href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Grand-%C5%92uvre-de-Michel-Philippart#_ftn1&quot; name=&quot;_ftnref1&quot;&gt;[1]&lt;/a&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;La première période, celle des débuts, commence en 1963 pour se terminer en 1984. C’est la période granuleuse-réaliste, mais aussi la période «&amp;nbsp;Mondes&amp;nbsp;». Travailleur infatigable, autodidacte, porté par un imaginaire pétillant et créatif, une curiosité quasi vampirique, la peinture de Michel Philippart deviendra pourtant, nous dit-il, dès 1967, «&amp;nbsp;cérébrale, réfléchie avant d’être réalisée, précédée de croquis sur cahier d’écolier et laissant peu de place à l’improvisation, ni au jugement objectif devant le tableau terminé&amp;nbsp;». Michel Philippart est souvent, comme tout véritable artiste, sévère avec ses œuvres, allant même jusqu’à nier son talent, pourtant évident. Peintre prolixe, plus de cinq cents œuvres, Michel Philippart, insatisfait, aura aussi détruit beaucoup. Sa peinture se nourrit bien sûr de multiples sources, pointillisme, fauvisme, surréalisme… sans que nous puissions toutefois parler d’influences marquées. Michel Philippart reste un inclassable. Le cubisme le laisse distant et Picasso l’invite à une totale liberté. Plus que tout, il rejette la réplication, même celle du talent. L’innovation ne peut être que permanente, l’élégance créatrice est toujours clandestine.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;La période granuleuse-réaliste fait référence à la matière utilisée, un mélange de sable et de peinture et au sujet «&amp;nbsp;toujours identifiable, bien que très modifié, stylisé ou symbolisé. Michel Philippart explore le chaos, met en évidence le morcellement du réel, la discontinuité des temps.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;/p&gt;&lt;figure style=&quot;{figureStyle}&quot;&gt;&lt;p style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a class=&quot;media-link&quot; href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/public/Articles/Philippart/AA005_-_Copie-min.JPG&quot;&gt;&lt;img class=&quot;media&quot; alt=&quot;AA005_-_Copie-min.JPG&quot; src=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/public/Articles/Philippart/.AA005_-_Copie-min_m.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;/figure&gt;&lt;p align=&quot;center&quot;&gt;&lt;em&gt;Passage à Venise&lt;/em&gt;, 1972&lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt; La peinture de Michel Philippart explore nos rapports avec le monde, la nature, l’être et interroge la relation souvent aliénée entre le sujet et l’objet, l’observateur et l’observé.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; En 1975, il entre dans la période «&amp;nbsp;Mondes&amp;nbsp;». En 56 œuvres, toutes intitulées «&amp;nbsp;Monde&amp;nbsp;», Michel Philippart développe une unique aventure. La réalité, cet artifice du moi, se déchire, se déforme, se déplie, se liquéfie. Les temps s’interpénètrent, les espaces fusionnent contre nature. Cette période, plutôt visionnaire, fait voler en éclat les certitudes de l’expérience quotidienne. L’approche pourrait être qualifiée de déconstructiviste. Déconstruire la représentation pour traquer le réel.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;figure style=&quot;{figureStyle}&quot;&gt;&lt;p style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a class=&quot;media-link&quot; href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/public/Articles/Philippart/AA013_-_Copie-min.JPG&quot;&gt;&lt;img class=&quot;media&quot; alt=&quot;AA013_-_Copie-min.JPG&quot; src=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/public/Articles/Philippart/.AA013_-_Copie-min_m.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;center&quot;&gt;&lt;em&gt;Monde&lt;/em&gt; &lt;em&gt;17&lt;/em&gt;, 1976&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;center&quot;&gt; &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;La deuxième période de 1984 à 1995 est dite «&amp;nbsp;géométrique&amp;nbsp;». Elle comporte deux phases, l’une, pré-géométrique, marquée par la présence absolue de l’un des volumes de Platon, le cube, l’autre, géométrique, aboutissement de la précédente qui constitue une magistrale étude des deux dimensions de la géométrie, celle du tracé et celle de l’intervalle. La phase pré-géométrique comporte une série rouge très intéressante. Si Michel Philippart ne cherche pas à faire de ses peintures «&amp;nbsp;carrés rouges&amp;nbsp;» un discours symbolique, elle n’en porte pas moins une puissance intrinsèque qui suscite émotion et pensée.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;figure style=&quot;{figureStyle}&quot;&gt;&lt;p style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a class=&quot;media-link&quot; href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/public/Articles/Philippart/AA015_-_Copie-min.JPG&quot;&gt;&lt;img class=&quot;media&quot; alt=&quot;
&quot; src=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/public/Articles/Philippart/.AA015_-_Copie-min_m.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;/figure&gt;&lt;p align=&quot;center&quot;&gt;&lt;em&gt;Le poids du passé, chute d’un chêne&lt;/em&gt;, 1988&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;center&quot;&gt; &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Les séries, ou suites, géométriques apparaissent comme un continuum en mutation. Elles deviennent vivantes. Des ruptures apparentes se révèlent des liens précieux. Des monotonies cachent des abîmes. Ces peintures exigent un double regard, phanique, sur ce qui se donne à voir, et critique, sur ce qui se voile. La présence de cadres dans le cadre, les mises en abîme, donnent le vertige mais obligent aussi à déployer les ailes de la pensée pour traverser l’apparaître. En janvier 2007, la médiathèque de Nevers présenta les peintures de ces séries géométriques juxtaposées sur le sol, sans cadre, comme un pavage contemporain, pavé mosaïque d’un temple détruit, ou à venir, en tous les cas invisible.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;figure style=&quot;{figureStyle}&quot;&gt;&lt;p style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a class=&quot;media-link&quot; href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/public/Articles/Philippart/AA019_-_Copie-min.JPG&quot;&gt;&lt;img class=&quot;media&quot; alt=&quot;AA019_-_Copie-min.JPG&quot; src=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/public/Articles/Philippart/.AA019_-_Copie-min_m.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;/figure&gt;&lt;p align=&quot;center&quot;&gt;&lt;em&gt;Peinture n° 113&lt;/em&gt;, 1992&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;center&quot;&gt; &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&amp;nbsp; La troisième période, très singulière, de 1995 à 2007, est celle des auto-portraits et tableaux-téléviseurs. Toujours marquée par la géométrie et le cube, cette série laisse les intervalles, ouvrant sur l’infini, devenir fenêtres sur le fini. C’est bien une fin de l’être, repris dans le faire et l’avoir du monde. Les «&amp;nbsp;trous&amp;nbsp;» donnent sur de véritables objets, parfois fétiches, une montre, un tube de peinture, un circuit électronique, un miroir, une photographie et une prolifération de petits soldats. Une vingtaine des quarante-neuf peintures de cette série, comportent un portrait de Michel Philippart, qui regarde, souvent avec insistance, l’observateur attentif ou non, inversant les rôles et mettant en doute la réalité. Ne suis-je pas moi-même un simple objet dans une peinture que je crois vivante ?&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;figure style=&quot;{figureStyle}&quot;&gt;&lt;p style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a class=&quot;media-link&quot; href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/public/Articles/Philippart/AA021_-_Copie-min.JPG&quot;&gt;&lt;img class=&quot;media&quot; alt=&quot;AA021_-_Copie-min.JPG&quot; src=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/public/Articles/Philippart/.AA021_-_Copie-min_m.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;center&quot;&gt;&lt;em&gt;Peinture n° 189&lt;/em&gt;, 1995&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;center&quot;&gt; &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;En 1998, débute la série des tableaux-téléviseurs. Pour Michel Philippart, cette série constitue «&amp;nbsp;une forme de synthèse des dizaines d’années précédentes, tout en ouvrant d’autres horizons. Les périodes granuleuses-réalistes, «&amp;nbsp;Mondes&amp;nbsp;», cubes, géométriques, et autoportraits ont laissé leurs influences, en intégrant de nouveaux apports, le tout rassemblé dans des cadres provenant du démontage de postes de télévision.&amp;nbsp;» On retrouve dans cette série le thème de la conquête de l’espace qui passionne l’artiste depuis son enfance. Là encore, le renversement fait son office. Le cadre télévisuel sépare et unit deux espaces, un extérieur supposé, un intérieur pressenti, mais seule une convention permet de distinguer l’un de l’autre. Avons-nous conscience d’un monde extérieur&amp;nbsp;? Le monde, et le corps, ne sont-ils pas plutôt à l’intérieur de la conscience&amp;nbsp;? Cette série dérange, pas seulement par l’association entre la peinture et cet objet si usuel qu’est la télévision mais par sa double dimension sociologique et philosophique. Il n’y a pas d’objet philosophique et d’objet non philosophique. Nous pouvons établir un rapport philosophique avec n’importe quel objet. Les tableaux-téléviseurs de Michel Philippart nous laissent «&amp;nbsp;intranquilles&amp;nbsp;», nous font sortir de notre torpeur. Ils éveillent quand la télévision endort.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;/p&gt;&lt;figure style=&quot;{figureStyle}&quot;&gt;&lt;p style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a class=&quot;media-link&quot; href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/public/Articles/Philippart/AA034_-_Copie-min.JPG&quot;&gt;&lt;img class=&quot;media&quot; alt=&quot;AA034_-_Copie-min.JPG&quot; src=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/public/Articles/Philippart/.AA034_-_Copie-min_m.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;/figure&gt;&lt;p align=&quot;center&quot;&gt;&lt;em&gt;Tableau-téléviseur n° N245TV32&lt;/em&gt;, 2005&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;center&quot;&gt; &lt;/p&gt;&lt;figure style=&quot;{figureStyle}&quot;&gt;&lt;p style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a class=&quot;media-link&quot; href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/public/Articles/Philippart/AA038_-_Copie-min.JPG&quot;&gt;&lt;img class=&quot;media&quot; alt=&quot;AA038_-_Copie-min.JPG&quot; src=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/public/Articles/Philippart/.AA038_-_Copie-min_m.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;/figure&gt;&lt;p align=&quot;center&quot;&gt;&lt;em&gt;Tableau-téléviseur n° N242TV29&lt;/em&gt;, 2004&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;center&quot;&gt; &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&amp;nbsp; En 1999, Jacqueline et Michel Philippart font l’acquisition de la Chapelle Saint Sylvain à Nevers à laquelle nul ne s’intéresse. Une nouvelle aventure, exceptionnelle commence.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Cette chapelle du XIII&lt;sup&gt;e&lt;/sup&gt; siècle, alors dans un triste état, va progressivement révéler ses trésors. Au XVI&lt;sup&gt;e&lt;/sup&gt; et XVII&lt;sup&gt;e&lt;/sup&gt; siècles, sous la férule des Contes puis Ducs de Nevers, alors puissants et proches du Roi, elle bénéficia de l’apport d’artistes italiens. Des années d’un travail acharné permirent de rendre à la chapelle son faste et de son rayonnement passé, non plus dans le domaine religieux mais cette fois dans le domaine de l’art. Jacqueline et Michel Philippart mirent au jour les décors médiévaux et deux fresques religieuses dont la restauration minutieuse prit des années, après six siècles de dissimulation&lt;a title=&quot;&quot; href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Grand-%C5%92uvre-de-Michel-Philippart#_ftn2&quot; name=&quot;_ftnref2&quot;&gt;[2]&lt;/a&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Les décors géométriques de la chapelle et les personnages des fresques furent classés Monument historique en 2001. Jacqueline et Michel Philippart eurent alors une idée géniale, au sens ancien du terme, même si elle leur paraît encore aujourd’hui évidente, celle de faire appel à des artistes contemporains connus pour poursuivre l’aventure picturale de la chapelle, commencée au XIII&lt;sup&gt;e&lt;/sup&gt; siècle.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; François Morellet fut le premier à répondre à l’invitation en reprenant le thème des décors géométriques médiévaux. Sa réputation mondiale, sa spécificité, ouvrirent la voie et d’autres artistes rejoignirent le mouvement. Chacun de ces artistes créa une œuvre spécialement pour la chapelle et en fit don. «&amp;nbsp;Tous les artistes présents ont été choisis par nous, précise Michel Philippart, ils sont tous sincères et authentiques, même si beaucoup d’entre eux ne se fréquentent pas et évitent d’exposer ensemble ailleurs tant leurs voies et voix artistiques divergent et s’opposent.&amp;nbsp;» C’est dire l’importance qu’a pris ce site absolument unique au fil des années.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;Aujourd’hui, outre François Morellet, la chapelle accueille des œuvres de François Boisron, Dominique Gauthier, Ernest T., Taroop &amp;amp; Glabel&amp;nbsp;, Jean Le Gac, Bernard Rancillac, Claude Parent, Claude Viallat, l’un des artistes qui participa à la restauration des vitraux de la Cathédrale de Nevers, dotant celle-ci de vitraux contemporains relevant pourtant pleinement d’une théologie traditionnelle de la lumière. Ils furent rejoints de 2011à 2015 par Lem, Carole Georges et Jean-François Dumont, Gisèle Didi, Thierry Vasseur, Catherine Chion, Richard di Rosa, Laurent Bonté, PLMC, Rosario La Malfra, Claude Lévêque, Patrice Warnant, Serge Dessault, Marc Vérat, Ivan Messac, Michel Philippart, qui enfin, accepta d’investir l’espace sacré, Jacqueline Sirjean, Lucien Verdenet, Colette Deble, Gérard Guyomard, Erro, Nicolas Boon&lt;a title=&quot;&quot; href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Grand-%C5%92uvre-de-Michel-Philippart#_ftn3&quot; name=&quot;_ftnref3&quot;&gt;[3]&lt;/a&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; L’ensemble, improbable, hétéroclite, qui en tout autre lieu ne serait qu’une juxtaposition d’œuvres de valeur certes mais ne communiquant pas nécessairement entre elles, offre, dans l’écrin de la chapelle Saint Sylvain, une unité remarquable. A cette diversité des artistes répond une autre diversité, celle des visiteurs, étonnés, bousculés, fascinés, choqués, jamais indifférents, introduits à d’autres modalités de la pensée et comme rendus à eux-mêmes, libres de ce partage et libres par ce partage. «&amp;nbsp;Cabinet de curiosité&amp;nbsp;», «&amp;nbsp;collection très particulière&amp;nbsp;», aucune étiquette ne saurait qualifier ce «&amp;nbsp;lieu de l’art&amp;nbsp;», un &lt;em&gt;Philipp&lt;/em&gt;-&lt;em&gt;art&lt;/em&gt; peut-être, pour dire l’exclusivité et la singularité totales de ce lieu-aventure d’art. L’aventure, si riche d’émotions et de beautés révélées ou cachées, qui ne manque pas non plus d’étrangetés, a bouleversé aussi la vie du peintre Michel Philippart jusqu’à se demander si elle n’aurait pas parfois pris le pas sur sa recherche picturale personnelle. «&amp;nbsp;Je peins moins, confie-t-il, mais autrement.&amp;nbsp;»&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;L’espace de la chapelle, qui voit s’estomper l’opposition dualiste entre sacré et profane pour une unique célébration de l’art et de la vie, est propice aux synchronicités jungiennes. Ce dernier acte du parcours d’un artiste hors norme, Michel Philippart, confère à l’ensemble de ses œuvres, chapelle comprise bien sûr, un statut d’exception. Ce parcours, très initiatique, à la fois intime, interne et ouvert sur le monde ou les mondes, permet de parler de Grand-œuvre. Il y a une dimension quasi alchimique à ce long, très long travail, conduisant à une restauration rare de l’alliance entre traditions et avant-gardes.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Dans la lignée d’un Georges Bataille et de son mouvement Acéphale, des surréalistes d’André Breton, du Grand Jeu de René Daumal, ou d’un Lima de Freitas, Jacqueline et Michel Philippart ont fait de cette chapelle un haut lieu, peut-être le seul à ce jour, de l’alliance, ancienne et sans cesse à renouveler, entre traditions et avant-gardes. L’œuvre d’Oxana Shachko accueillie dernièrement dans l’espace de la chapelle témoigne magnifiquement de cette alliance.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;/p&gt;&lt;figure style=&quot;{figureStyle}&quot;&gt;&lt;p style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a class=&quot;media-link&quot; href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/public/Articles/Philippart/P9170749_-_Copie-min.JPG&quot;&gt;&lt;img class=&quot;media&quot; alt=&quot;P9170749_-_Copie-min.JPG&quot; src=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/public/Articles/Philippart/.P9170749_-_Copie-min_m.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;/figure&gt;&lt;p align=&quot;center&quot;&gt;Oxana devant une œuvre de François Morellet&lt;br /&gt;Chapelle Saint Sylvain 17/09/2016&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;center&quot;&gt; &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt; Oxana Shachko, née en 1987 en Ukraine, est l’une des fondatrices du mouvement Femen. Garante de l’esprit originel libertaire du mouvement, elle s’est depuis éloignée. Elle est aussi une artiste douée, spécialisée dans les peintures d’icônes orthodoxes, diplômée de l’école de Nikosch dès l’âge de 13 ans. Aujourd’hui, elle poursuit son action militante à travers son art, avec la même intransigeance, en réalisant des icônes respectueuses de la technique traditionnelle mais dénonçant les dogmatismes religieux et toutes les formes d’enfermement. Ce serait une erreur de parler de détournement d’un art sacré, l’esprit est toujours libre et s’exprime uniquement dans une modalité libertaire, fut-elle transgressive. Tout au contraire, Oxana démontre que l’art de l’icône est profondément vivant. Du mouvement Femen à l’art de l’icône, elle interroge, que peut le corps en liberté&amp;nbsp;? Et de répondre&amp;nbsp;: tout&amp;nbsp;!&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a class=&quot;media-link&quot; href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/public/Articles/Philippart/P9170755_-_Copie-min.JPG&quot;&gt;&lt;img class=&quot;media&quot; alt=&quot;P9170755_-_Copie-min.JPG&quot; src=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/public/Articles/Philippart/.P9170755_-_Copie-min_m.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt; Pour la chapelle Saint Sylvain, elle a réalisé une double icône d’apparence traditionnelle, conforme aux codes du genre, un face à face évoquant les portraits des fresques murales. L’une des deux icônes cependant met en scène deux personnages à l’homophilie possible. Une transgression d’une grande élégance, à la fois discrète et prégnante, par une artiste étonnante, profonde, courageuse et attachante.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; La Chapelle Saint Sylvain, tout comme ceux qui l’ont révélée, Jacqueline et Michel Philippart, se fait modeste et discrète. Elle apparaît toutefois comme un fleuron de l’art contemporain et mérite la lumière. Lieu de tradition, et temple des avant-gardes, elle incarne ce début de millénaire, incertain, dangereux et néanmoins plein de promesses.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div&gt; &lt;hr align=&quot;left&quot; size=&quot;1&quot; width=&quot;33%&quot; /&gt;&lt;div id=&quot;ftn1&quot;&gt;&lt;p&gt;&lt;a title=&quot;&quot; href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Grand-%C5%92uvre-de-Michel-Philippart#_ftnref1&quot; name=&quot;_ftn1&quot;&gt;[1]&lt;/a&gt; Trois fascicules rendent compte dans le détail des trois grandes périodes de cet artiste&amp;nbsp;: Michel Philippart. Les débuts. Peintures 1963 à 1984 – Période géométrique. Peintures 1984 à 1995 e- Périodes auto-portraits et tableaux-téléviseurs. Peintures 1995 à 2007. Éditions Les Amis de la Chapelle Saint-Sylvain, 52 rue Mlle Bourgeois, 58000 Nevers, France. ISBN 978-2-9530372-3-4, ISBN 978-2-9530372-0-3 et ISBN 978-2-9530372-1-0.&lt;/p&gt;&lt;/div&gt;&lt;div id=&quot;ftn2&quot;&gt;&lt;p&gt;&lt;a title=&quot;&quot; href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Grand-%C5%92uvre-de-Michel-Philippart#_ftnref2&quot; name=&quot;_ftn2&quot;&gt;[2]&lt;/a&gt; Jacqueline et Michel Philippart racontent l’aventure des découvertes au sein de la chapelle et de la restauration dans un ouvrage intitulé &lt;em&gt;La chapelle Saint-Sylvain à Nevers, &lt;/em&gt;Éditions Les Amis de la Chapelle Saint-Sylvain, 52 rue Mlle Bourgeois, 58000 Nevers, France. ISBN 978-2-9530372-9-6.&lt;/p&gt;&lt;/div&gt;&lt;div id=&quot;ftn3&quot;&gt;&lt;p&gt;&lt;a title=&quot;&quot; href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Grand-%C5%92uvre-de-Michel-Philippart#_ftnref3&quot; name=&quot;_ftn3&quot;&gt;[3]&lt;/a&gt; &lt;em&gt;Œuvres contemporaines dans la Chapelle Saint-Sylvain à Neveres&lt;/em&gt; de Jacqueline et Michel Philippart, tome 1 et 2,&amp;nbsp; Éditions Les Amis de la Chapelle Saint-Sylvain. ISBN 978-2-9530372-8-9 et ISBN 978-2-9530372-2-7.&lt;/p&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/figure&gt;&lt;/figure&gt;</description>

    

      </item>
  
  <item>
    <title>Éditions La Tarente</title>
    <link>http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/%C3%89ditions-La-Tarente</link>
    <guid isPermaLink="false">urn:md5:1cec8b7add4f72126f02a9d0d97555ac</guid>
    <pubDate>Wed, 17 Feb 2016 13:39:00 +0000</pubDate>
    <dc:creator>Marie BUYS</dc:creator>
        <category>Mes éditeurs</category>
        
    <description>    &lt;p align=&quot;center&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:16px;&quot;&gt;&lt;strong&gt;Éditions La Tarente&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;center&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:16px;&quot;&gt;Mas Irisia&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;center&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:16px;&quot;&gt;Chemin des Ravau&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;center&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:16px;&quot;&gt;13400 Aubagne&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;center&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:16px;&quot;&gt;+33 4 84 83 02 93&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;figure style=&quot;{figureStyle}&quot;&gt;&lt;p style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;img class=&quot;media&quot; alt=&quot;tarente.jpg&quot; src=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/public/.tarente_m.jpg&quot; /&gt;&lt;/p&gt;&lt;figcaption&gt; &lt;/figcaption&gt;&lt;/figure&gt;&lt;p align=&quot;center&quot;&gt; &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-size:16px;&quot;&gt;&lt;strong&gt;Les Éditions La Tarente&lt;/strong&gt; se sont spécialisées dans les ouvrages de tradition, contemporains ou anciens, notamment dans les domaines de la Franc-maçonnerie, du martinisme, de la religion ou de la gnose mais cet éditeur propose aussi des ouvrages spécialisés en ostéopathie ou une belle collection sur la mémoire aubagnaise intitulée &lt;em&gt;Gens d’ici.&lt;/em&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-size:16px;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://latarente.com/&quot;&gt;https://latarente.com/&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;</description>

    

      </item>
  
  <item>
    <title>Revue Indépendante</title>
    <link>http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Revue-Ind%C3%A9pendante</link>
    <guid isPermaLink="false">urn:md5:452ff67bd763dcada1fbd744c93d5c95</guid>
    <pubDate>Wed, 18 Feb 2015 09:37:00 +0000</pubDate>
    <dc:creator>Marie BUYS</dc:creator>
        <category>Liens</category>
        
    <description>    &lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:16px;&quot;&gt;Le site de la Revue Ind&amp;eacute;pendante est accessible &amp;agrave; l&amp;#39;adresse suivante &lt;a href=&quot;http://revueindependante.over-blog.com/&quot;&gt;http://revueindependante.over-blog.com/&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</description>

    

      </item>
  
  <item>
    <title>Stalker et Juan Asencio</title>
    <link>http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Stalker-et-Juan-Asencio</link>
    <guid isPermaLink="false">urn:md5:9e5cb0bfcdf73006d681a5128638c111</guid>
    <pubDate>Wed, 18 Feb 2015 09:36:00 +0000</pubDate>
    <dc:creator>Marie BUYS</dc:creator>
        <category>Liens</category>
        
    <description>    &lt;div style=&quot;margin-bottom:12.0pt&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:16px;&quot;&gt;Le site de Stalker et Juan Asencio est accessible &amp;agrave; l&amp;#39;adresse suivante &lt;a href=&quot;http://www.juanasensio.com/&quot;&gt;http://www.juanasensio.com/&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</description>

    

      </item>
  
  <item>
    <title>Valère Staraselski</title>
    <link>http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Val%C3%A8re-Staraselski</link>
    <guid isPermaLink="false">urn:md5:a01a69353579807c205ad0a80ec5f0d2</guid>
    <pubDate>Wed, 18 Feb 2015 09:35:00 +0000</pubDate>
    <dc:creator>Marie BUYS</dc:creator>
        <category>Liens</category>
        
    <description>    &lt;p&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;Le site de Val&amp;egrave;re Staraselski est accessible &amp;agrave; l&amp;#39;adresse suivante &lt;a href=&quot;http://www.valerestaraselski.net/&quot;&gt;http://www.valerestaraselski.net/&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;</description>

    

      </item>
  
  <item>
    <title>Iniciação no Jardim e Iniciação na Cidade Arquitectura externa, arquitectura interna</title>
    <link>http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Inicia%C3%A7%C3%A3o-no-Jardim-e-Inicia%C3%A7%C3%A3o-na-Cidade-Arquitectura-externa%2C-arquitectura-interna</link>
    <guid isPermaLink="false">urn:md5:b9fffecba20b2ead78d70864f4c73a01</guid>
    <pubDate>Wed, 03 Dec 2014 11:24:00 +0000</pubDate>
    <dc:creator>Marie BUYS</dc:creator>
        <category>Articles</category>
        
    <description>    &lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;Existe em Gilles Deleuze esta ideia de que a arquitectura &amp;eacute;, a um tempo, uma arte e uma m&amp;aacute;quina de guerra. A Arquitectura &amp;eacute; uma m&amp;aacute;quina de guerra quando &amp;eacute; normativa, quando imp&amp;otilde;e o conformismo, quer este seja totalit&amp;aacute;rio ou democr&amp;aacute;tico. Procede-se a&amp;iacute; um rapto do devir do ser, a uma capta&amp;ccedil;&amp;atilde;o da energia do ser, at&amp;eacute; ao seu esgotamento. Mas a arquitectura &amp;eacute; tamb&amp;eacute;m uma arte, e at&amp;eacute; mesmo uma arte inici&amp;aacute;tica, quando ela conduz o indiv&amp;iacute;duo a reaproximar-se de si, do seu pr&amp;oacute;prio ser, da sua pr&amp;oacute;pria realidade intr&amp;iacute;nseca, que &amp;eacute; tamb&amp;eacute;m liberdade.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;A m&amp;aacute;quina de guerra &amp;eacute; alienante, est&amp;aacute; enfeudada &amp;agrave; rela&amp;ccedil;&amp;atilde;o entre o arquitecto e o pr&amp;iacute;ncipe, entre o criador e o poder. A arquitectura como arte visa uma intensifica&amp;ccedil;&amp;atilde;o de certos aspectos do espa&amp;ccedil;o. Segundo a nossa rela&amp;ccedil;&amp;atilde;o com o espa&amp;ccedil;o, cairemos na maquiniza&amp;ccedil;&amp;atilde;o guerreira ou na arte inici&amp;aacute;tica.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;No tempo de Newton e de Descartes, um debate opunha aqueles que consideravam o espa&amp;ccedil;o como um dado, independente dos objectos que o habitam, e aqueles que pensavam que o espa&amp;ccedil;o era constitu&amp;iacute;do pelas rela&amp;ccedil;&amp;otilde;es entre os objectos. A primeira hip&amp;oacute;tese levou a melhor pois ela permitia aplica&amp;ccedil;&amp;otilde;es matem&amp;aacute;ticas e f&amp;iacute;sicas que a segunda n&amp;atilde;o permite. Todavia, a segunda &amp;eacute; de um grande interesse inici&amp;aacute;tico, tanto no plano de uma arquitectura interna como no de uma arquitectura externa, os dois planos sendo insepar&amp;aacute;veis. O externo &amp;eacute; a projec&amp;ccedil;&amp;atilde;o do interno mas o externo nutre o interno atrav&amp;eacute;s de um efeito espelho permanente. Ao intensificarmos certas rela&amp;ccedil;&amp;otilde;es entre os objectos, certas linhas, n&amp;oacute;s modificamos o mundo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;Atrav&amp;eacute;s da linguagem, eu crio, eu constituo, eu organizo o mundo, um espa&amp;ccedil;o externo e um espa&amp;ccedil;o interno, um tempo externo e um tempo interno, um &amp;laquo;Outro&amp;raquo; fora, um &amp;laquo;Outro&amp;raquo; em mim mesmo, uma l&amp;iacute;ngua externa, uma l&amp;iacute;ngua interna (note-se que o criador &amp;eacute; bilingue na sua pr&amp;oacute;pria l&amp;iacute;ngua). Contudo, tudo o que se apresenta &amp;ndash; seja o &amp;laquo;Outro&amp;raquo;, seja um acontecimento, uma sensa&amp;ccedil;&amp;atilde;o, um sentimento, um pensamento, ausentes ou presentes &amp;ndash; &amp;eacute; um objecto no seio da consci&amp;ecirc;ncia. O interno ou o externo est&amp;atilde;o juntos no seio da consci&amp;ecirc;ncia. A separa&amp;ccedil;&amp;atilde;o n&amp;atilde;o existe, apesar de assim aparecer.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;George Steiner ensina-nos que a arquitectura deveria fazer parte do novo quadr&amp;iacute;vio, juntamente com a m&amp;uacute;sica, as matem&amp;aacute;ticas, e as ci&amp;ecirc;ncias da vida. Durante uma confer&amp;ecirc;ncia, ele confidenciou que, para ele, actualmente, a arquitectura era verdadeiramente a &amp;uacute;nica arte criadora e inovadora.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;Parece-me que a arquitectura est&amp;aacute; destinada a reconciliar o homem consigo pr&amp;oacute;prio, com o mundo e, talvez, com os deuses. Ela &amp;eacute; uma arte terap&amp;ecirc;utica no sentido antigo do termo, a &lt;em&gt;therapia&lt;/em&gt;. Ela une o C&amp;eacute;u e a Terra, mas tamb&amp;eacute;m a a Terra e a &amp;Aacute;gua, a &amp;Aacute;gua e o C&amp;eacute;u, por vezes o Subterr&amp;acirc;neo com o C&amp;eacute;u. Dou, n&amp;atilde;o por prova, pois a prova &amp;eacute; imposs&amp;iacute;vel, mas por ind&amp;iacute;cio, v&amp;aacute;rias realiza&amp;ccedil;&amp;otilde;es exemplares: aquelas que contemplam o Tejo quando chegamos a Lisboa por mar; os desafios inici&amp;aacute;ticos de Sintra, da Pena, o Pal&amp;aacute;cio da Vila, ou a Regaleira, entre outros; muito recentemente, o novo Museu das Civiliza&amp;ccedil;&amp;otilde;es da Europa e do Mediterr&amp;acirc;neo, o MuCEM de Marselha, do arquitecto Rudy Ricciotti; e, quanto ao que nos re&amp;uacute;ne aqui hoje, a obra espantosa de Raul Lino.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;Se a Arte &amp;eacute; inici&amp;aacute;tica e se a arquitectura &amp;eacute; Arte, logo, a arquitectura &amp;eacute; inici&amp;aacute;tica, o que &amp;eacute; demonstrado desde h&amp;aacute; s&amp;eacute;culos pela ci&amp;ecirc;ncia tradicional dos construtores, e particularmente, pelo&amp;nbsp;&lt;i&gt;Compagnonnage&lt;/i&gt; e seus arcanos. Para melhor apreender o processo inici&amp;aacute;tico at&amp;eacute; &amp;agrave; sua finaliza&amp;ccedil;&amp;atilde;o, que ser&amp;aacute; sempre n&amp;atilde;o dual, fui levado a distinguir entre &lt;i&gt;Inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o no Jardim&lt;/i&gt; e &lt;i&gt;Inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o na Cidade&lt;/i&gt;. Ser&amp;aacute; interessante observar se esta distin&amp;ccedil;&amp;atilde;o tem sentido no campo da arquitectura.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;Esta distin&amp;ccedil;&amp;atilde;o, &lt;i&gt;Inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o no Jardim&lt;/i&gt;, &lt;i&gt;Inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o na Cidade&lt;/i&gt;, n&amp;atilde;o deixa de lembrar a oposi&amp;ccedil;&amp;atilde;o cl&amp;aacute;ssica entre a filosofia do Jardim, de que a principal figura &amp;eacute; Epicuro, e a filosofia na Cidade, incarnada por Plat&amp;atilde;o, mas n&amp;atilde;o pode ser reduzida a esta oposi&amp;ccedil;&amp;atilde;o. Lembremo-nos tamb&amp;eacute;m que Descartes (que n&amp;atilde;o foi o &amp;uacute;nico) quis negar que a Natureza fosse uma deusa. A Inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o no Jardim n&amp;atilde;o &amp;eacute; cartesiana, tamb&amp;eacute;m n&amp;atilde;o afirma que a Natureza seja uma deusa; entre as duas, faz uma escolha por livre vontade de encantamento.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;***&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;A Inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o na Cidade assenta na pavimenta&amp;ccedil;&amp;atilde;o, no trabalho sobre a pedra, na constru&amp;ccedil;&amp;atilde;o, pedra ap&amp;oacute;s pedra, na repeti&amp;ccedil;&amp;atilde;o da forma, no seu apuramento, na sua rectifica&amp;ccedil;&amp;atilde;o com vista &amp;agrave; edifica&amp;ccedil;&amp;atilde;o.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;A Inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o no Jardim &amp;eacute; uma arte da tecedura, da malha, da teia, da criatividade, da muta&amp;ccedil;&amp;atilde;o e da travessia das formas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;A replica&amp;ccedil;&amp;atilde;o est&amp;aacute; no &amp;acirc;mago da Inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o na Cidade, que visa a perman&amp;ecirc;ncia das formas, a sua dura&amp;ccedil;&amp;atilde;o, o seu prolongamento, a sua reprodu&amp;ccedil;&amp;atilde;o id&amp;ecirc;ntica. Semelhante inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o releva da imita&amp;ccedil;&amp;atilde;o, j&amp;aacute; voltaremos a este ponto. Nela se procede &amp;agrave; celebra&amp;ccedil;&amp;atilde;o do antigo. Este processo inici&amp;aacute;tico est&amp;aacute; inscrito na mem&amp;oacute;ria, na cultura, na temporalidade.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;O processo inici&amp;aacute;tico posto em pr&amp;aacute;tica no Jardim &amp;eacute;, pelo contr&amp;aacute;rio, uma celebra&amp;ccedil;&amp;atilde;o do instante, do imediato, um reconhecimento do ef&amp;eacute;mero, da imperman&amp;ecirc;ncia e do intemporal.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;O modelo de organiza&amp;ccedil;&amp;atilde;o inici&amp;aacute;tico na Cidade &amp;eacute; a Loja, de onde vem a palavra &amp;laquo;alojamento&amp;raquo;. Note-se que os iniciados se deslocam para a Loja. Deslocam-se para um lugar fixo que encarna o objecto do seu desejo espiritual. A Loja acolhe o que Louis-Claude de Saint-Martin designou como &amp;laquo;os Homens de Desejo&amp;raquo;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Inicia%C3%A7%C3%A3o-no-Jardim-e-Inicia%C3%A7%C3%A3o-na-Cidade-Arquitectura-externa%2C-arquitectura-interna#_ftn1&quot; name=&quot;_ftnref1&quot; title=&quot;&quot;&gt;[2]&lt;/a&gt;, aqueles em quem despontou o desejo de se conhecerem a si pr&amp;oacute;prios.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;A organiza&amp;ccedil;&amp;atilde;o da Loja &amp;eacute; fortemente hierarquizada em torno da autoridade artificial das fun&amp;ccedil;&amp;otilde;es. A transmiss&amp;atilde;o no seio da Loja &amp;eacute; piramidal. A Loja &amp;eacute; o lugar onde s&amp;atilde;o propostos os saberes tradicionais. A Loja &amp;eacute; o lugar do saber e da Experi&amp;ecirc;ncia. A palavra &amp;laquo;alojada&amp;raquo; circula de cima para baixo e de baixo para cima. A desloca&amp;ccedil;&amp;atilde;o de Loja em Loja est&amp;aacute; submetida ao controlo hier&amp;aacute;rquico.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;Os mecanismos de satisfa&amp;ccedil;&amp;atilde;o dos desejos greg&amp;aacute;rios, dos desejos de perten&amp;ccedil;a e de reconhecimento s&amp;atilde;o constitutivos da vida da Loja e dos seus membros. A refer&amp;ecirc;ncia externa &amp;eacute; dominante, exprime-se pela Regra, e a linguagem est&amp;aacute; impregnada de operadores modais de necessidade (eu devo; eu tenho de; &amp;eacute; preciso que...). O saber &amp;eacute; esperado vindo do outro, de fora, ainda que por vezes seja &amp;laquo;de fora em si mesmo&amp;raquo;. Esta tend&amp;ecirc;ncia &amp;eacute; de tal ordem que os disfuncionamentos correntes da Loja se traduzem pela procura da arbitragem ou do reconhecimento profano. Esta organiza&amp;ccedil;&amp;atilde;o acaba por impossibilitar o Companheirismo tradicional, quando, no entanto, &amp;eacute; isso que justifica a Inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o na Cidade. A realiza&amp;ccedil;&amp;atilde;o da Obra-prima &amp;eacute; muitas vezes esquecida, ficando-se apenas pelo conceito de obra-prima, da sua ideia.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;A organiza&amp;ccedil;&amp;atilde;o no Jardim &amp;eacute; uma desorganiza&amp;ccedil;&amp;atilde;o que deixa emergir uma harmonia natural, baseada sobre uma hierarquia movente de compet&amp;ecirc;ncias, em perp&amp;eacute;tua transforma&amp;ccedil;&amp;atilde;o, para se adaptar ao car&amp;aacute;cter ef&amp;eacute;mero dos fen&amp;oacute;menos. O Jardim est&amp;aacute; onde est&amp;aacute; o iniciado. Os habitantes do Jardim trazem o jardim neles pr&amp;oacute;prios. Eles s&amp;atilde;o o Jardim, sem o constitu&amp;iacute;rem. O encontro &amp;eacute; o lugar da partilha do Conhecimento e da &amp;laquo;&lt;i&gt;Imperi&amp;ecirc;ncia&lt;/i&gt;&amp;raquo;. A transmiss&amp;atilde;o &amp;eacute; n&amp;atilde;o-hier&amp;aacute;rquica e silenciosa. O primado do Companheirismo &amp;eacute; afirmado. A Obra-prima &amp;eacute; realizada. A alternativa n&amp;oacute;mada e a circula&amp;ccedil;&amp;atilde;o das elites constituem uma modalidade fundamental da Inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o no Jardim. Por &amp;laquo;elite&amp;raquo;, n&amp;atilde;o devemos entender uma &amp;laquo;meritocracia&amp;raquo; estabelecida pelo fazer e pelo ter, mas antes aqueles que conheceram a elei&amp;ccedil;&amp;atilde;o mist&amp;eacute;rica conferida pelo sufr&amp;aacute;gio do Sil&amp;ecirc;ncio. Os desejos de perten&amp;ccedil;a e de reconhecimento est&amp;atilde;o ausentes, s&amp;oacute; importa a realiza&amp;ccedil;&amp;atilde;o da sua pr&amp;oacute;pria natureza, original e derradeira.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;A Inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o na Cidade est&amp;aacute; estabelecida em torno de constrangimentos. A doutrina &amp;eacute; privilegiada como objecto do saber. A Cidade estabelece, ali&amp;aacute;s, listas de objectos inici&amp;aacute;ticos e n&amp;atilde;o-inici&amp;aacute;ticos (como o alimento, a tecnologia, a sexualidade&amp;hellip;) tal como distingue o profano e o sagrado, nos espa&amp;ccedil;os exteriores como nos espa&amp;ccedil;os interiores. A Cidade cria espa&amp;ccedil;os fechados, regras de passagem, portas e becos. Estamos no mundo das antinomias, onde reina o uso aristot&amp;eacute;lico da linguagem&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Inicia%C3%A7%C3%A3o-no-Jardim-e-Inicia%C3%A7%C3%A3o-na-Cidade-Arquitectura-externa%2C-arquitectura-interna#_ftn2&quot; name=&quot;_ftnref2&quot; title=&quot;&quot;&gt;[3]&lt;/a&gt;. A Inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o na Cidade suscita o desejo mim&amp;eacute;tico. O objecto inici&amp;aacute;tico &amp;eacute; desejado por imita&amp;ccedil;&amp;atilde;o. O irm&amp;atilde;o mais velho, ou a irm&amp;atilde; mais velha, aparece na sua pot&amp;ecirc;ncia mediadora. O iniciador &amp;eacute; um mediador.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;A Inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o no Jardim n&amp;atilde;o rejeita de maneira nenhuma o desejo. Axializa-o. &amp;Eacute; o desejo em si, um desejo sem objecto. O iniciador &amp;eacute; despertador. Ele desperta-nos para aquilo que &amp;Eacute;, ou seja, para o Si. Em ambos os casos, n&amp;atilde;o existe transmiss&amp;atilde;o, pelo menos no sentido habitual de &amp;laquo;transfer&amp;ecirc;ncia&amp;raquo; temporal ou at&amp;eacute; espacial de um legado inici&amp;aacute;tico. O conceito de &amp;laquo;transmiss&amp;atilde;o tradicional&amp;raquo; &amp;eacute; demasiadas vezes um apego da &amp;laquo;pessoa&amp;raquo;, do &amp;laquo;eu&amp;raquo;, do ego, que quer ligar e ligar-se em vez de desligar. Este enviesamento perceptual secund&amp;aacute;rio pode ser temporariamente &amp;uacute;til, mas n&amp;atilde;o merece a hipertrofia que lhe conferem v&amp;aacute;rias correntes tradicionais, que vivem coladas a formas dualistas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;O Jardim &amp;eacute; aberto, mas enquanto o iniciado da Cidade mostra-se e demonstra-se, o iniciado do Jardim oculta-se. &amp;laquo;Para viver livres, vivamos ocultos&amp;raquo;, diz o Mestre Jardineiro. Ningu&amp;eacute;m sabe exactamente onde come&amp;ccedil;a e onde acaba o Jardim. Ele manifesta a Liberdade que caracteriza o Ser em si. A err&amp;acirc;ncia &amp;eacute; a&amp;iacute; encorajada. No Jardim, n&amp;atilde;o h&amp;aacute; objecto inici&amp;aacute;tico e objecto n&amp;atilde;o-inici&amp;aacute;tico. Qualquer situa&amp;ccedil;&amp;atilde;o pode beneficiar de um tratamento inici&amp;aacute;tico. N&amp;atilde;o &amp;eacute; a situa&amp;ccedil;&amp;atilde;o externa e interna que importa, mas sim a rela&amp;ccedil;&amp;atilde;o de consci&amp;ecirc;ncia mantida com a situa&amp;ccedil;&amp;atilde;o, que a torna a pr&amp;oacute;pria mat&amp;eacute;ria da Obra. Privilegia-se a pr&amp;aacute;tica. &amp;laquo;Se a doutrina te incomoda, rejeita a doutrina, mas aprofunda a pr&amp;aacute;tica&amp;raquo;, sugere ainda o Mestre Jardineiro. A inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o, desengano integral, quer-se uma ortopraxia, mais do que uma ortodoxia.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;A Cidade promove as organiza&amp;ccedil;&amp;otilde;es inici&amp;aacute;ticas, cria&amp;ccedil;&amp;otilde;es humanas, ve&amp;iacute;culos imperfeitos e ecos muitas vezes long&amp;iacute;nquos das vias inici&amp;aacute;ticas, que s&amp;atilde;o, na sua ess&amp;ecirc;ncia, &amp;laquo;n&amp;atilde;o humanas&amp;raquo;, entenda-se &amp;laquo;n&amp;atilde;o condicionadas&amp;raquo;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;No Jardim, o ensinamento &amp;eacute; como o bater de asas de uma &amp;aacute;guia. Uma palavra, um olhar, uma alus&amp;atilde;o, um sil&amp;ecirc;ncio, uma presen&amp;ccedil;a, um gesto, uma imobilidade despertam para o Grande real.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;Na Loja, o ensinamento vem ainda carregado de procedimentos, de demonstra&amp;ccedil;&amp;otilde;es, de formas, de constru&amp;ccedil;&amp;otilde;es simb&amp;oacute;licas, todas necess&amp;aacute;rias. A Loja &amp;eacute; por isso um lugar de mem&amp;oacute;ria, um espa&amp;ccedil;o envolvente no qual tudo conta, tudo simboliza, tudo significa, por vezes at&amp;eacute; em excesso, podendo fazer esquecer, pela contrac&amp;ccedil;&amp;atilde;o da identidade e da nominaliza&amp;ccedil;&amp;atilde;o, que o Ser &amp;eacute; o seu pr&amp;oacute;prio sentido.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;Na Loja, a &lt;i&gt;praxis&lt;/i&gt;, aquilo que fazemos sem conhecer claramente a finalidade e na ignor&amp;acirc;ncia das consequ&amp;ecirc;ncias reais &amp;ndash; uma pr&amp;aacute;tica esconde muitas vezes uma outra, inaud&amp;iacute;vel e n&amp;atilde;o receb&amp;iacute;vel pelo ego &amp;ndash; &amp;eacute; de suma import&amp;acirc;ncia. No Jardim, a &lt;i&gt;praxis&lt;/i&gt; cede o lugar &amp;agrave; &lt;i&gt;poiesis&lt;/i&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Inicia%C3%A7%C3%A3o-no-Jardim-e-Inicia%C3%A7%C3%A3o-na-Cidade-Arquitectura-externa%2C-arquitectura-interna#_ftn3&quot; name=&quot;_ftnref3&quot; title=&quot;&quot;&gt;[4]&lt;/a&gt;, a ac&amp;ccedil;&amp;atilde;o que faz coincidir a origem e o fim, convergindo-os para o n&amp;atilde;o-fazer.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;Com Lucian Blaga&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Inicia%C3%A7%C3%A3o-no-Jardim-e-Inicia%C3%A7%C3%A3o-na-Cidade-Arquitectura-externa%2C-arquitectura-interna#_ftn4&quot; name=&quot;_ftnref4&quot; title=&quot;&quot;&gt;[5]&lt;/a&gt;, poder&amp;iacute;amos ainda dizer que a Inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o na Cidade &amp;eacute; modeladora. Ela ensina por imita&amp;ccedil;&amp;atilde;o. A sua injun&amp;ccedil;&amp;atilde;o &amp;eacute;: &amp;laquo;S&amp;ecirc; como eu! Conforma-te ao modelo&amp;raquo;. A inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o no Jardim &amp;eacute;, pelo contr&amp;aacute;rio, catal&amp;iacute;tica; ela ensina: &amp;laquo;S&amp;ecirc; apenas tu pr&amp;oacute;prio! Deixa advir o que tu &amp;eacute;s&amp;raquo;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;Este esbo&amp;ccedil;o r&amp;aacute;pido &amp;eacute; suficiente para que adivinhemos a natureza dualista e gradativa da Inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o na Cidade, e a natureza n&amp;atilde;o dualista e subitista da Inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o no Jardim.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;O iniciado na Cidade &amp;eacute; um conquistador, inscrito no esfor&amp;ccedil;o, por vezes em sobresfor&amp;ccedil;o; quer progredir, evoluir, atingir o divino, etapa ap&amp;oacute;s etapa. &amp;Eacute; uma vis&amp;atilde;o prometeica, t&amp;iacute;pica da &amp;laquo;pessoa&amp;raquo;, do &amp;laquo;eu&amp;raquo;, do ego fascinado pelo devir. O iniciado na Cidade est&amp;aacute; ainda sob influ&amp;ecirc;ncia da &amp;laquo;pessoa&amp;raquo;; o Si ainda est&amp;aacute; oculto. Perdido no duplo constrangimento da Cidade de Deus e da Cidade dos homens, o iniciado na Cidade cai por vezes no facto faustiano.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;A Inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o na Cidade &amp;eacute; artesanal, guerreira e sacerdotal. Encerra por isso a possibilidade de uma corrup&amp;ccedil;&amp;atilde;o totalit&amp;aacute;ria, bastando, para que ela surja, que a impostura do ego se imponha sobre a realeza do Ser. Pode revelar-se viciante.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;A Inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o no Jardim &amp;eacute; &amp;laquo;impremeditada&amp;raquo; ao passo que a Inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o na Cidade &amp;eacute; &amp;laquo;p&amp;oacute;s-meditada&amp;raquo;, em particular na sua implementa&amp;ccedil;&amp;atilde;o dos s&amp;iacute;mbolos vivos activados pelo ritual. A primeira n&amp;atilde;o deixa qualquer rasto, a segunda inscreve-se no rasto e prolonga-o. O iniciado no Jardim avan&amp;ccedil;a frente ao Sol sem que qualquer sombra seja projectada no solo. Nele n&amp;atilde;o h&amp;aacute; ningu&amp;eacute;m.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;O iniciado no Jardim &amp;eacute; um poeta, um fazedor &amp;ndash; palavra que define o alquimista &amp;ndash;, um profeta do n&amp;atilde;o-tempo, um te&amp;oacute;sofo. Ele sabe que tudo est&amp;aacute; j&amp;aacute; realizado, que ele n&amp;atilde;o est&amp;aacute; em devir. Ele &amp;eacute; o Absoluto; ele &amp;Eacute;. A Inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o no Jardim n&amp;atilde;o &amp;eacute; conquistadora, &amp;eacute; libert&amp;aacute;ria, &amp;eacute; uma &amp;laquo;Recorda&amp;ccedil;&amp;atilde;o&amp;raquo;, segundo Hermes, uma &amp;laquo;Reintegra&amp;ccedil;&amp;atilde;o&amp;raquo;, segundo Martines de Pasqually, um &amp;laquo;Reconhecimento&amp;raquo; da sua Liberdade Absoluta, segundo Mestre Eckhart, no Ocidente, bem como para Abinavagupta, no Oriente. O iniciado no Jardim est&amp;aacute; des-mascarado, &amp;eacute; ac&amp;eacute;falo. Nesse sentido, o iniciado no Jardim op&amp;otilde;e-se ao profeta. &amp;Eacute; um hipo-feta, palavra forjada por Rabelais para designar aquele que se recorda do que j&amp;aacute; passou, do antigo. Mas este &amp;laquo;antigo&amp;raquo; &amp;eacute; mais antigo do que o antigo, &amp;eacute; original; &amp;eacute; por isso que ele &amp;eacute; totalmente novo e vanguardista, na sua express&amp;atilde;o como na sua impress&amp;atilde;o.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;No quadro das filosofias n&amp;atilde;o dualistas, distinguimos correntemente quatro rela&amp;ccedil;&amp;otilde;es com o Real&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Inicia%C3%A7%C3%A3o-no-Jardim-e-Inicia%C3%A7%C3%A3o-na-Cidade-Arquitectura-externa%2C-arquitectura-interna#_ftn5&quot; name=&quot;_ftnref5&quot; title=&quot;&quot;&gt;[6]&lt;/a&gt;. Recordemo-las brevemente:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-left:0cm;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;1. Se o demandador compreende imediatamente que ele &amp;eacute; o Absoluto, a demanda est&amp;aacute; terminada, aqui e agora, para sempre; ela nem veio a ter in&amp;iacute;cio. Tudo est&amp;aacute; cumprido.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-left:0cm;&quot;&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-left:0cm;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;2. Se ele n&amp;atilde;o compreende o Absoluto, mas percebe o jogo da Consci&amp;ecirc;ncia e da Energia, de Xiva/Shakti, da Absolutidade/Seidade, ele joga o jogo sem se deixar ludibriar.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-left:0cm;&quot;&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-left:0cm;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;3. Se o jogo da Consci&amp;ecirc;ncia e da Energia continua a n&amp;atilde;o ser conhecido pelo iniciado, ent&amp;atilde;o, ele respeita os ritos e as regras (a Regra absoluta sendo a aus&amp;ecirc;ncia de regra e a liberdade infinita).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-left:0cm;&quot;&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-left:0cm;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;4. Se ele n&amp;atilde;o compreende os ritos, ent&amp;atilde;o ele p&amp;otilde;e-se ao servi&amp;ccedil;o da alteridade, ele serve o seu pr&amp;oacute;ximo, que ele cr&amp;ecirc; ser outrem, quando o verdadeiro &amp;laquo;pr&amp;oacute;ximo&amp;raquo;, mais uma vez, &amp;eacute; aquele que surge em si pr&amp;oacute;prio, o Si; literalmente: &amp;laquo;aquele que se aproxima&amp;raquo;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-left:0cm;&quot;&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;Note-se que no seio destas quatro rela&amp;ccedil;&amp;otilde;es aparecem quatro n&amp;iacute;veis de encontro:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-left:0cm;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;1. O verdadeiro encontro, o &amp;uacute;nico encontro, &amp;eacute; &amp;laquo;n&amp;atilde;o dual&amp;raquo;. Nenhuma separa&amp;ccedil;&amp;atilde;o, apenas a Unidade. O pr&amp;oacute;prio conceito de &amp;laquo;encontro&amp;raquo;, ou qualquer outro conceito, est&amp;aacute; ausente da consci&amp;ecirc;ncia n&amp;atilde;o dual. H&amp;aacute; plenitude. Nem objecto, nem sujeito.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-left:0cm;&quot;&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-left:0cm;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;2. O encontro &amp;laquo;dual / n&amp;atilde;o-dual&amp;raquo; &amp;eacute; amor livre, imediato, n&amp;atilde;o condicionado, manifestado sem inten&amp;ccedil;&amp;atilde;o numa dualidade n&amp;atilde;o vivida como tal. H&amp;aacute; &amp;laquo;conhecimento&amp;raquo; pelo esp&amp;iacute;rito, n&amp;atilde;o h&amp;aacute; um &amp;laquo;saber&amp;raquo;. O objecto e o sujeito s&amp;atilde;o percebidos no interior da consci&amp;ecirc;ncia.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-left:0cm;&quot;&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-left:0cm;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;3. O encontro &amp;laquo;dual consciente&amp;raquo; apoia-se no jogo da consci&amp;ecirc;ncia e da energia. A vis&amp;atilde;o do jogo energ&amp;eacute;tico das compensa&amp;ccedil;&amp;otilde;es no seio da consci&amp;ecirc;ncia dual &amp;eacute; clara e a raiz do sofrimento surge na rela&amp;ccedil;&amp;atilde;o fict&amp;iacute;cia entre o sujeito e o objecto. Existe, no entanto, inten&amp;ccedil;&amp;atilde;o e ades&amp;atilde;o da &amp;laquo;pessoa&amp;raquo;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-left:0cm;&quot;&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-left:0cm;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;4.&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; -moz-font-feature-settings: normal; -moz-font-language-override: normal;&quot;&gt; &lt;/span&gt;Por fim, a forma mais relativa do encontro reside na consci&amp;ecirc;ncia &amp;laquo;dual identificada&amp;raquo; com o sujeito. Este encontro relativo nasce de uma &amp;laquo;pessoa&amp;raquo; com outra &amp;laquo;pessoa&amp;raquo; e n&amp;atilde;o de &amp;laquo;Ser&amp;raquo; com &amp;laquo;Ser&amp;raquo;. &amp;Eacute; um encontro social e um acto de cidadania.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-left:0cm;&quot;&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;J&amp;aacute; tivemos a ocasi&amp;atilde;o de desenvolver de diferentes maneiras este quadrante, que n&amp;atilde;o deve ser representado por uma escala, mas antes por um labirinto multidimensional e mut&amp;aacute;vel. Este quadrante, &amp;laquo;altru&amp;iacute;smo; ritos; jogo da Consci&amp;ecirc;ncia e da Energia; Absoluto&amp;raquo;, pode ser expresso por outros termos. Por exemplo:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-left:0cm;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;bull;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;forma; s&amp;iacute;mbolo; m&amp;eacute;todo; Despertar. Ou, no dom&amp;iacute;nio da terapia:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-left:0cm;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;bull;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;medicamenta&amp;ccedil;&amp;atilde;o e cirurgia; espag&amp;iacute;ria e medicina pelas plantas; alquimia e terapia energ&amp;eacute;tica; Despertar, que &amp;eacute; a &amp;uacute;ltima cura.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-left:0cm;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;bull;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;Por fim, de forma mais provocante: a tolice, que &amp;eacute; o facto de crer compreender e passar ao acto; a idiotice, ant&amp;iacute;doto da tolice, que consiste em n&amp;atilde;o compreender nada, bloqueio do pensamento, prel&amp;uacute;dio do sil&amp;ecirc;ncio; depois, a loucura controlada; e, finalmente, o Despertar. Em qualquer dos casos, a Liberdade ou a Morte.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-left:0cm;&quot;&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&amp;Eacute; este mesmo quadrante que est&amp;aacute; representado na Tradi&amp;ccedil;&amp;atilde;o arturiana pelas tr&amp;ecirc;s Cavalarias do Graal. O Homem (ou a mulher) vulgar que, &amp;agrave; custa de prepara&amp;ccedil;&amp;atilde;o e de m&amp;eacute;rito, se torna Cavaleiro, &amp;eacute; introduzido numa Cavalaria terrestre, depois numa Cavalaria espiritual, por fim numa Cavalaria celeste. A essas tr&amp;ecirc;s Cavalarias correspondem tr&amp;ecirc;s conte&amp;uacute;dos alqu&amp;iacute;micos diferentes do Graal&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Inicia%C3%A7%C3%A3o-no-Jardim-e-Inicia%C3%A7%C3%A3o-na-Cidade-Arquitectura-externa%2C-arquitectura-interna#_ftn6&quot; name=&quot;_ftnref6&quot; title=&quot;&quot;&gt;[7]&lt;/a&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;Fernando Pessoa expressa a mesma ascens&amp;atilde;o atrav&amp;eacute;s das tr&amp;ecirc;s mortes e tr&amp;ecirc;s sa&amp;iacute;das do t&amp;uacute;mulo. O homem condicionado, o homem vivido, o &amp;laquo;cad&amp;aacute;ver adiado&amp;raquo;, descobre a Lei da Natureza. Ele &amp;eacute; Hiram, morto para o mondo profano, reerguido do t&amp;uacute;mulo pela descoberta dos tr&amp;ecirc;s assassinos que representam o tri&amp;acirc;ngulo arcaico: &amp;laquo;poder - territ&amp;oacute;rio - reprodu&amp;ccedil;&amp;atilde;o&amp;raquo;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Inicia%C3%A7%C3%A3o-no-Jardim-e-Inicia%C3%A7%C3%A3o-na-Cidade-Arquitectura-externa%2C-arquitectura-interna#_ftn7&quot; name=&quot;_ftnref7&quot; title=&quot;&quot;&gt;[8]&lt;/a&gt;. Hiram parte &amp;agrave; procura da Palavra Perdida, da qual ele tem o pressentimento. Ele torna-se Christian Rosenkreutz na abertura do seu livro, expondo o &amp;laquo;Livro T&amp;raquo;, complemento do &lt;i&gt;Liber Mundi&lt;/i&gt;. Christian Rosenkreutz conhece a Palavra mas apenas atrav&amp;eacute;s do seu S&amp;iacute;mbolo. Ele intui-a. &amp;Eacute; a segunda morte, a morte para o mundo sagrado condicionado. Abre-se ent&amp;atilde;o um terceiro t&amp;uacute;mulo, vazio, desta vez. O demandador, pelo casamento divino, torna-se Cristo. Ele &amp;eacute; a Palavra Livre.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:2.85pt&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;Podemos ainda pensar de uma outra forma este processo que conduz a um n&amp;atilde;o-processo. O ser humano est&amp;aacute; colado ao &amp;laquo;conformismo&amp;raquo;, um conformismo que n&amp;atilde;o &amp;eacute; para ser entendido no sentido habitual, mas como toda e qualquer identifica&amp;ccedil;&amp;atilde;o ou ades&amp;atilde;o &amp;agrave;s formas. Sob a impuls&amp;atilde;o do Si, o ser humano revolta-se contra esta aliena&amp;ccedil;&amp;atilde;o. Essa revolta vai lev&amp;aacute;-lo a entrar em dissid&amp;ecirc;ncia. Distinguiremos a dissid&amp;ecirc;ncia pessoal, horizontal, da dissid&amp;ecirc;ncia inici&amp;aacute;tica, vertical. A primeira opera uma revolu&amp;ccedil;&amp;atilde;o no seio da &amp;laquo;pessoa&amp;raquo;, continua a ser egoica e temporal. A segunda opera uma &amp;laquo;desvolu&amp;ccedil;&amp;atilde;o&amp;raquo;, ou seja, a sa&amp;iacute;da de toda a evolu&amp;ccedil;&amp;atilde;o. Com efeito, a evolu&amp;ccedil;&amp;atilde;o &amp;eacute; uma outra palavra para a temporalidade. Se a revolu&amp;ccedil;&amp;atilde;o &amp;laquo;egoica&amp;raquo; conduz invariavelmente a um novo conformismo e a novas identifica&amp;ccedil;&amp;otilde;es que reciclam os condicionamentos, a desvolu&amp;ccedil;&amp;atilde;o conduz &amp;agrave; liberdade absoluta do Ser, &amp;agrave; realiza&amp;ccedil;&amp;atilde;o do Si.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:2.85pt&quot;&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;Em arquitectura, talvez pud&amp;eacute;ssemos distinguir: uma arquitectura profana; uma arquitectura sagrada e simb&amp;oacute;lica; uma arquitectura imaginal (como aquela do &amp;laquo;entre-dois-mares&amp;raquo;, de Sohravardi), lugar das teofanias, nomeadamente as do Quinto Imp&amp;eacute;rio, do Encoberto e do Esp&amp;iacute;rito Santo; e, finalmente, uma arquitectura metaf&amp;iacute;sica, uma arquitectura sem arquitectura. A arquitectura profana gera pessoas condicionadas, os &amp;laquo;cad&amp;aacute;veres adiados&amp;raquo; de Fernando Pessoa; a arquitectura sagrada apela ao indiv&amp;iacute;duo, &amp;agrave; nossa parte indivis&amp;iacute;vel, inalien&amp;aacute;vel, aquela que permanece; a arquitectura imaginal apreende e precipita na forma as estruturas cosmog&amp;oacute;nicas, o plano de Deus, ou o plano do Grande arquitecto dos Mundos; finalmente, a arquitectura metaf&amp;iacute;sica, que seria uma inconceb&amp;iacute;vel liberdade.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;A Inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o na Cidade &amp;eacute; geradora de mudan&amp;ccedil;as favor&amp;aacute;veis &amp;agrave; &amp;laquo;pessoa&amp;raquo;, mudan&amp;ccedil;a de comportamentos, de crit&amp;eacute;rios, de valores, de cren&amp;ccedil;as. A inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o no Jardim traz consigo uma mudan&amp;ccedil;a de mudan&amp;ccedil;a radical, pois a ideia de mudan&amp;ccedil;a desaparece na experi&amp;ecirc;ncia da Seidade. Se a inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o na Cidade pode ser apreendida como uma mudan&amp;ccedil;a de paradigma, a inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o no Jardim instaura um estado sem paradigma.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;Para sair do labirinto, isto &amp;eacute;, da organiza&amp;ccedil;&amp;atilde;o, da representa&amp;ccedil;&amp;atilde;o, da hist&amp;oacute;ria, da evolu&amp;ccedil;&amp;atilde;o e da temporalidade, para escapar ao condicionado e ao fenom&amp;eacute;nico, &amp;agrave;s rela&amp;ccedil;&amp;otilde;es entre os objectos exteriores (de Spinoza), temos de encontrar a passagem, a &lt;i&gt;Mancha&lt;/i&gt; de Dom Quixote.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;A chave da inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o, a Linha de Sil&amp;ecirc;ncio que conv&amp;eacute;m franquear pelo abandono, por um salto no vazio, situa-se nessa passagem sem porta entre os ritos e o jogo divino, da imita&amp;ccedil;&amp;atilde;o &amp;agrave; inven&amp;ccedil;&amp;atilde;o, neste salto &amp;laquo;qu&amp;acirc;ntico&amp;raquo; entre dual e n&amp;atilde;o dual, entre a Cidade e o Jardim.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;A aparente oposi&amp;ccedil;&amp;atilde;o entre a Cidade e o Jardim &amp;eacute; fruto do erro perceptual dualista. Conv&amp;eacute;m substituir-lhe o princ&amp;iacute;pio de uma articula&amp;ccedil;&amp;atilde;o induzida pela pr&amp;oacute;pria etimologia da palavra &amp;laquo;inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o&amp;raquo;, e de instaurar assim uma dial&amp;eacute;ctica entre &lt;i&gt;praxis&lt;/i&gt; e &lt;i&gt;poiesis&lt;/i&gt;. A palavra prov&amp;eacute;m do latim &amp;laquo;&lt;i&gt;initiatio&lt;/i&gt;&amp;raquo;, que, por sua vez, na &amp;eacute;poca greco-romana, traduzia a palavra grega &amp;laquo;&lt;i&gt;telete&lt;/i&gt;&amp;raquo;. Mas enquanto a palavra &lt;i&gt;initiatio&lt;/i&gt; expressa a ideia de passagem, &lt;i&gt;telete&lt;/i&gt; veicula a ideia de finaliza&amp;ccedil;&amp;atilde;o, de consuma&amp;ccedil;&amp;atilde;o. Enquanto &lt;i&gt;initiato&lt;/i&gt; se baseia na imita&amp;ccedil;&amp;atilde;o e na repeti&amp;ccedil;&amp;atilde;o, que &amp;eacute; o que fazem os ritos, &lt;i&gt;telete&lt;/i&gt; assenta na &amp;laquo;liberta&amp;ccedil;&amp;atilde;o da pr&amp;oacute;pria liberta&amp;ccedil;&amp;atilde;o&amp;raquo;, para usar aqui a express&amp;atilde;o de Nikos Kazantzaki. Qualquer via come&amp;ccedil;a onde acaba a imita&amp;ccedil;&amp;atilde;o e a repeti&amp;ccedil;&amp;atilde;o, onde se apaga a organiza&amp;ccedil;&amp;atilde;o inici&amp;aacute;tica. Ela &amp;eacute; realmente um abandono das formas, incluindo das formas sagradas como o s&amp;atilde;o os ritos, para penetrar no Grande Real.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;O caminho da inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o prev&amp;ecirc; uma &amp;uacute;nica invers&amp;atilde;o, passagem para o Pa&amp;iacute;s do Sil&amp;ecirc;ncio onde a linguagem, a mem&amp;oacute;ria, os condicionamentos, os tempos, as formas, o m&amp;uacute;ltiplo, o ter e o fazer, o reino do tri&amp;acirc;ngulo &amp;laquo;poder &amp;ndash; territ&amp;oacute;rio &amp;ndash; reprodu&amp;ccedil;&amp;atilde;o&amp;raquo;, cedem todo o lugar ao Ser, ao Intemporal, ao indiz&amp;iacute;vel, ao Um, &amp;agrave; plenitude do Grande Nada. Esta passagem, em que tudo se inverte, assinala a ren&amp;uacute;ncia &amp;agrave; &lt;i&gt;imitatio&lt;/i&gt;, para tomar a via da &lt;i&gt;inventio&lt;/i&gt;, em que cada gesto, cada sopro, cada instante s&amp;atilde;o, ao mesmo tempo, totalmente novos, totalmente consumados, totalmente &amp;uacute;nicos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;O iniciado realizado &amp;eacute; um ser nu e livre, desnudado e liberto de todas as sobreposi&amp;ccedil;&amp;otilde;es culturais e cultuais, de todos os condicionamentos humanos, &amp;eacute; um ser em sil&amp;ecirc;ncio, liberto da linguagem, ve&amp;iacute;culo privilegiado dos condicionamentos. O iniciado n&amp;atilde;o tem qualquer necessidade de nomear a Coisa. Ele &amp;eacute; a pr&amp;oacute;pria Coisa. Ele &amp;eacute; o pr&amp;oacute;prio jogo da energia e da consci&amp;ecirc;ncia, um jogo sem &amp;laquo;eu&amp;raquo;, um jogo mudo sem bom nem mau pois a oposi&amp;ccedil;&amp;atilde;o obsessiva entre o &amp;laquo;bem&amp;raquo; e o &amp;laquo;mal&amp;raquo;, caracter&amp;iacute;stica da Cidade e das suas leis liberticidas, dissolve-se na &lt;i&gt;Imperi&amp;ecirc;ncia&lt;/i&gt; da Liberdade Absoluta.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;Note-se que trata-se de passar de um labirinto a outro, do labirinto da Cidade, do qual conv&amp;eacute;m sair, ao labirinto do Jardim que se desenvolve na Consci&amp;ecirc;ncia livre&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Inicia%C3%A7%C3%A3o-no-Jardim-e-Inicia%C3%A7%C3%A3o-na-Cidade-Arquitectura-externa%2C-arquitectura-interna#_ftn8&quot; name=&quot;_ftnref8&quot; title=&quot;&quot;&gt;[9]&lt;/a&gt;. H&amp;aacute; identidade entre a ilus&amp;atilde;o e o Real. Esses dois labirintos apenas se diferenciam do ponto de vista da &amp;laquo;pessoa&amp;raquo; apegada ao dualismo. No seio da consci&amp;ecirc;ncia n&amp;atilde;o dual, esses dois labirintos s&amp;atilde;o id&amp;ecirc;nticos e reconhecidos como sendo da natureza do vazio. Eles est&amp;atilde;o, e n&amp;atilde;o est&amp;atilde;o, na periferia da consci&amp;ecirc;ncia.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;A separa&amp;ccedil;&amp;atilde;o, ilus&amp;oacute;ria, que pode exacerbar-se at&amp;eacute; tornar-se numa oposi&amp;ccedil;&amp;atilde;o, entre a Inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o na Cidade e a Inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o no Jardim, aparece apenas na experi&amp;ecirc;ncia dual da Cidade que, pela sua constru&amp;ccedil;&amp;atilde;o, separa, constitui um &amp;laquo;fora&amp;raquo; e um &amp;laquo;dentro&amp;raquo;. Todavia, a Cidade cria jardins no seu seio. P&amp;uacute;blicos, privados ou secretos, esses jardins, evoca&amp;ccedil;&amp;otilde;es do jardim original bem como do jardim derradeiro, s&amp;atilde;o de facto lugares de intimidade, de internidade, onde o passante pode aproximar-se da sua pr&amp;oacute;pria ess&amp;ecirc;ncia livre. Note-se que algumas bibliotecas assumem plenamente a fun&amp;ccedil;&amp;atilde;o de jardins inici&amp;aacute;ticos. Pensamos nomeadamente na extraordin&amp;aacute;ria Biblioteca Marciana de Veneza e na espantosa biblioteca do Pal&amp;aacute;cio de Mafra, aut&amp;ecirc;nticos par&amp;ecirc;nteses sagrados no rumor dualista.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;A Cidade permanece um lugar fechado que confina a consci&amp;ecirc;ncia, a reduz, por identifica&amp;ccedil;&amp;atilde;o, &amp;agrave; &amp;laquo;pessoa&amp;raquo;. O Jardim &amp;eacute; um estado de consci&amp;ecirc;ncia sem lugar. Para o iniciado da Cidade, na perspectiva da &amp;laquo;pessoa&amp;raquo;, do ego, esses dois mundos, Cidade e Jardim, s&amp;atilde;o radicalmente distintos. Contudo, a Cidade inici&amp;aacute;tica, lugar das necessidades e das restri&amp;ccedil;&amp;otilde;es, abre sobre o Jardim inici&amp;aacute;tico, n&amp;atilde;o-lugar das possibilidades infinitas. Para o iniciado no Jardim, no cora&amp;ccedil;&amp;atilde;o do Ser, no cora&amp;ccedil;&amp;atilde;o da plenitude do Vazio, esses dois mundos s&amp;atilde;o um e n&amp;atilde;o s&amp;atilde;o. Um &amp;eacute; o Outro. O Outro &amp;eacute; o Um. Nem Um nem Outro. A ilus&amp;atilde;o e o Real, o relativo e o Absoluto s&amp;atilde;o um s&amp;oacute;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;***&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;O processo Construir &amp;ndash; Habitar - Pensar e Pensar-se, no eixo da temporalidade e no eixo da espacialidade, pode conduzir ao Ser, ao Infinito, &amp;agrave; Luz, pode reaproximar-nos da nossa axialidade solar ou, pelo contr&amp;aacute;rio, despeda&amp;ccedil;ar-nos, reduzir-nos, aniquilarmo-nos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;O arquitecto, o artista, t&amp;ecirc;m uma alt&amp;iacute;ssima responsabilidade na express&amp;atilde;o dessa tens&amp;atilde;o criadora entre Cidade e Jardim. Parece-me que Raul Lino soube orientar a sua obra da Cidade para o Jardim, das periferias para o centro, procurando trazer o habitante, enquanto observador e testemunha, para &amp;laquo;um mais elevado sentido&amp;raquo;. Ele f&amp;ecirc;-lo, creio eu, com eleg&amp;acirc;ncia. A eleg&amp;acirc;ncia, em arte inici&amp;aacute;tica, pode ser definida como a mais pequena mudan&amp;ccedil;a suscept&amp;iacute;vel de gerar o maior efeito libertador para o ser. &amp;Eacute; um movimento criador, quase invis&amp;iacute;vel, que cria uma divina surpresa.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;Quando eu deambulo, como profano e como poeta, no labirinto das cria&amp;ccedil;&amp;otilde;es de Raul Lino, ele parece-me ser um adepto da arquitectura imaginal. Ele concebe num entremeio axial e constr&amp;oacute;i num entremeio horizontal e temporal, a partir de um centro &amp;uacute;nico. Ele &amp;eacute; simultaneamente mediador e passador, passador de um mundo fechado para um mundo aberto, da Cidade para o Jardim. No seu programa de constru&amp;ccedil;&amp;atilde;o de escolas, ele soube conciliar funcionalidade e beleza, racionalidade e imagina&amp;ccedil;&amp;atilde;o, educa&amp;ccedil;&amp;atilde;o e inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o. A sua vontade inclusiva levou-o a abrir os espa&amp;ccedil;os para acolher o mundo, espa&amp;ccedil;os nos quais os objectos determinam um centro onde o sujeito pode reencontrar-se consigo mesmo, tanto no isolamento como no encontro com o outro.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;Esse entremeio, que inclui em vez de separar, &amp;eacute; aparente na Casa de Santa Maria de Cascais, que une o Oceano e a Terra; na Casa dos Patudos, que une vila e a natureza; na Casa da Quinta da Comenda, que manifesta um tern&amp;aacute;rio sagrado entre o C&amp;eacute;u, a Montanha e o Oceano. N&amp;atilde;o &amp;eacute; o Teatro Tivoli um templo onde o aparecimento do mundo vem descobrir-se no espelho da cena depois de lhe ter polido o &amp;acirc;ngulo at&amp;eacute; fazer uma am&amp;aacute;vel redondeza?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;A Casa dos Penedos de Sintra &amp;eacute; como uma janela entre a Montanha e a extens&amp;atilde;o vasta que alcan&amp;ccedil;a o Oceano, entre o fechado e o aberto, o interno e o externo, o ventre e o esp&amp;iacute;rito. Em ingl&amp;ecirc;s, &amp;eacute; habitual designar-se a janela por &amp;laquo;window&amp;raquo;, e, em espanhol, por&amp;laquo;ventana&amp;raquo;; ambas as palavras aludem ao vento, a janela p&amp;aacute;ra o vento, protege do exterior. Em italiano, &amp;laquo;finestra&amp;raquo;, em alem&amp;atilde;o, &amp;laquo;fenster&amp;raquo;, e em franc&amp;ecirc;s, &amp;laquo;fen&amp;ecirc;tre&amp;raquo;; a palavra evoca, pela sua sonoridade, &amp;laquo;la fin de l&amp;#39;&amp;ecirc;tre&amp;raquo;, o fim do ser, o fim do lugar do ser. A refer&amp;ecirc;ncia &amp;eacute; interna, ao passo que com &amp;laquo;window&amp;raquo;, a refer&amp;ecirc;ncia &amp;eacute; externa. Mas em portugu&amp;ecirc;s, diz-se &amp;laquo;janela&amp;raquo;. A palavra evoca Janus bifronte, duplo rosto, duplo olhar que re&amp;uacute;ne, ou, talvez, o entremeio, o imaginal. As casas de Raul Lino s&amp;atilde;o exigentes. Elas n&amp;atilde;o s&amp;atilde;o ninhos, n&amp;atilde;o s&amp;atilde;o casulos para onde nos retiramos e nos cortamos do mundo; ou ent&amp;atilde;o, s&amp;atilde;o ninhos de &amp;aacute;guia, exigem sempre a confronta&amp;ccedil;&amp;atilde;o com o infinito visando a coincid&amp;ecirc;ncia apaziguada dos contr&amp;aacute;rios.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;A dimens&amp;atilde;o do toque parece-me caracterizar as obras de Raul Lino. As suas casas tocam-nos e convidam ao toque, como se ele soubesse que o toque &amp;eacute; o &amp;uacute;nico sentido, que se prolonga em olfacto, gosto, vis&amp;atilde;o pensamento. Penso, logo, toco. Sou tocado, logo, sou pensado. Esta casa torna-me mais vivo, pois ela enleva-me. Ela n&amp;atilde;o est&amp;aacute; somente na minha consci&amp;ecirc;ncia, eu estou vivo no seu olhar, no olhar desta casa. As casas de Raul Lino s&amp;atilde;o vivas, procuram extrair-nos da trag&amp;eacute;dia da Cidade para nos levar rumo &amp;agrave; tranquilidade e &amp;agrave; sabedoria do Jardim. De um modo mais spinozista, eu diria que elas convidam a escapar &amp;agrave; oscila&amp;ccedil;&amp;atilde;o permanente do &amp;laquo;eu&amp;raquo; entre o p&amp;oacute;lo da tristeza e o p&amp;oacute;lo do j&amp;uacute;bilo&amp;nbsp;para se orientar resolutamente para o p&amp;oacute;lo do j&amp;uacute;bilo. Segundo Spinoza, a tristeza interessa ao d&amp;eacute;spota e ao padre, pois ela mant&amp;eacute;m na submiss&amp;atilde;o. Pelo contr&amp;aacute;rio, o j&amp;uacute;bilo aumenta o poder de agir. As casas de Raul Lino veiculam os tr&amp;ecirc;s n&amp;iacute;veis de conhecimento spinozista, o da rela&amp;ccedil;&amp;atilde;o com os objectos exteriores, o das no&amp;ccedil;&amp;otilde;es comuns, e, por fim, o das ess&amp;ecirc;ncias singulares.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;Raul Lino inscreve nas suas obras uma ordem c&amp;oacute;smica percebida no imaginal, mas ele sabe que essa ordem n&amp;atilde;o &amp;eacute; uma ordem, nem uma mera disposi&amp;ccedil;&amp;atilde;o, sem contudo ser uma desordem. &amp;Eacute; um convite &amp;agrave; escolha, &amp;agrave; autonomia, a dar a si pr&amp;oacute;prio a sua pr&amp;oacute;pria lei e o seu pr&amp;oacute;prio nome, &amp;eacute; um convite &amp;agrave; liberdade.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;Raul Lino &amp;eacute; um despertador.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;Os arquitectos s&amp;atilde;o despertadores.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;br clear=&quot;all&quot; /&gt;
	&lt;/span&gt;
	&lt;hr align=&quot;left&quot; size=&quot;1&quot; width=&quot;33%&quot; /&gt;
	&lt;div id=&quot;ftn1&quot;&gt;
		&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
			&lt;span style=&quot;font-size:12px;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Inicia%C3%A7%C3%A3o-no-Jardim-e-Inicia%C3%A7%C3%A3o-na-Cidade-Arquitectura-externa%2C-arquitectura-interna#_ftnref1&quot; name=&quot;_ftn1&quot; title=&quot;&quot;&gt;[2]&lt;/a&gt;Note-se que a pr&amp;oacute;pria natureza da consci&amp;ecirc;ncia dualista &amp;eacute; desejo e que a sua fun&amp;ccedil;&amp;atilde;o &amp;eacute; de produzir continuamente o que o fil&amp;oacute;sofo Gilles Deleuze designa pela express&amp;atilde;o &amp;laquo;&lt;i&gt;machines d&amp;eacute;sirantes&lt;/i&gt;&amp;raquo; [m&amp;aacute;quinas desejantes], cujo primeiro programa &amp;eacute; a replica&amp;ccedil;&amp;atilde;o. O &amp;laquo;eu&amp;raquo;, a &amp;laquo;pessoa&amp;raquo;, &amp;eacute; uma m&amp;aacute;quina &lt;i&gt;desejante&lt;/i&gt; e &lt;i&gt;replicante&lt;/i&gt;. O homem de Desejo extrai-se da corrente e orienta a pot&amp;ecirc;ncia &lt;i&gt;desejante&lt;/i&gt; e &lt;i&gt;replicante&lt;/i&gt; rumo ao centro, ao cora&amp;ccedil;&amp;atilde;o. Estes s&amp;atilde;o os primeiros passos de uma &lt;i&gt;via card&amp;iacute;aca&lt;/i&gt;, que n&amp;atilde;o deve ser confundida com as vias devocionais ou espiritualistas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
	&lt;/div&gt;
	&lt;div id=&quot;ftn2&quot;&gt;
		&lt;div&gt;
			&lt;span style=&quot;font-size:12px;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Inicia%C3%A7%C3%A3o-no-Jardim-e-Inicia%C3%A7%C3%A3o-na-Cidade-Arquitectura-externa%2C-arquitectura-interna#_ftnref2&quot; name=&quot;_ftn2&quot; title=&quot;&quot;&gt;[3]&lt;/a&gt;Para uma abordagem n&amp;atilde;o aristot&amp;eacute;lica da linguagem, ver os trabalhos de Alfred Kozybski, fundador da Sem&amp;acirc;ntica Geral.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
	&lt;/div&gt;
	&lt;div id=&quot;ftn3&quot;&gt;
		&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
			&lt;span style=&quot;font-size:12px;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Inicia%C3%A7%C3%A3o-no-Jardim-e-Inicia%C3%A7%C3%A3o-na-Cidade-Arquitectura-externa%2C-arquitectura-interna#_ftnref3&quot; name=&quot;_ftn3&quot; title=&quot;&quot;&gt;[4]&lt;/a&gt;Trata-se de uma concep&amp;ccedil;&amp;atilde;o n&amp;atilde;o aristot&amp;eacute;lica da &lt;i&gt;poiesis&lt;/i&gt; pois, para Arist&amp;oacute;teles, a &lt;i&gt;poiesis&lt;/i&gt;&lt;b&gt;,&lt;/b&gt; ac&amp;ccedil;&amp;atilde;o de fazer em fun&amp;ccedil;&amp;atilde;o de um saber, conduz &amp;agrave; produ&amp;ccedil;&amp;atilde;o de um objecto exterior, uma obra, ao passo que a &lt;i&gt;praxis&lt;/i&gt; n&amp;atilde;o tem objecto fora dela pr&amp;oacute;pria, ela &amp;eacute; a sua pr&amp;oacute;pria finalidade orientada para o bem. Os Gregos antigos davam &amp;agrave; palavra &lt;i&gt;poiesis&lt;/i&gt;, que deu o seu nome &amp;agrave; poesia, o sentido de &amp;laquo;trabalho&amp;raquo;, entendido como uma arte de tornar mais viva a mat&amp;eacute;ria. Ela designa o trabalho do artes&amp;atilde;o ou do artista. A &lt;i&gt;poiesis&lt;/i&gt; &amp;eacute; a livre cria&amp;ccedil;&amp;atilde;o do ser humano, uma actividade n&amp;atilde;o condicionada, n&amp;atilde;o subordinada. A &lt;i&gt;poiesis&lt;/i&gt; pressup&amp;otilde;e uma &lt;i&gt;tekne&lt;/i&gt; a n&amp;atilde;o confundir com a simples tecnologia para produzir um objecto exterior. N&amp;atilde;o &amp;eacute; o &amp;laquo;fazer&amp;raquo; mas sim um &amp;laquo;n&amp;atilde;o-fazer&amp;raquo; que revela o Ser e pressup&amp;otilde;e um dom&amp;iacute;nio da Arte. As compet&amp;ecirc;ncias t&amp;eacute;cnicas s&amp;atilde;o menores e est&amp;atilde;o ao servi&amp;ccedil;o de uma filosofia, de uma teosofia e de uma metaf&amp;iacute;sica.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
	&lt;/div&gt;
	&lt;div id=&quot;ftn4&quot;&gt;
		&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
			&lt;span style=&quot;font-size:12px;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Inicia%C3%A7%C3%A3o-no-Jardim-e-Inicia%C3%A7%C3%A3o-na-Cidade-Arquitectura-externa%2C-arquitectura-interna#_ftnref4&quot; name=&quot;_ftn4&quot; title=&quot;&quot;&gt;[5]&lt;/a&gt;Sobre Lucian Blaga, ler, de Ioana Lipovanu, a grande especialista de Blaga, &lt;i&gt;Un Menhir, &amp;Icirc;n umbra minus-cunoa &lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;ș&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;terii&lt;/i&gt; [&lt;i&gt;Um Menhir, &amp;agrave; sombra do menos-conhecimento&lt;/i&gt;] publicado em Bucareste nas edi&amp;ccedil;&amp;otilde;es Herald em 2001. Uma tradu&amp;ccedil;&amp;atilde;o francesa estar&amp;aacute; dispon&amp;iacute;vel brevemente.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
	&lt;/div&gt;
	&lt;div id=&quot;ftn5&quot;&gt;
		&lt;div&gt;
			&lt;span style=&quot;font-size:12px;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Inicia%C3%A7%C3%A3o-no-Jardim-e-Inicia%C3%A7%C3%A3o-na-Cidade-Arquitectura-externa%2C-arquitectura-interna#_ftnref5&quot; name=&quot;_ftn5&quot; title=&quot;&quot;&gt;[6]&lt;/a&gt;Este ponto j&amp;aacute; foi desenvolvido nomeadamente em &lt;i&gt;Le Discours de Venise. Second manifeste incoh&amp;eacute;riste&lt;/i&gt;, de R&amp;eacute;mi Boyer, nas Editions Rafael de Surtis, 2007. ISBN 978-2-84672-108-0.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
	&lt;/div&gt;
	&lt;div id=&quot;ftn6&quot;&gt;
		&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
			&lt;span style=&quot;font-size:12px;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Inicia%C3%A7%C3%A3o-no-Jardim-e-Inicia%C3%A7%C3%A3o-na-Cidade-Arquitectura-externa%2C-arquitectura-interna#_ftnref6&quot; name=&quot;_ftn6&quot; title=&quot;&quot;&gt;[7]&lt;/a&gt;Ler &lt;i&gt;L&amp;rsquo;Amour Courtois, les Cathares, le Graal&lt;/i&gt;, tr&amp;ecirc;s ensaios de Claude Bruley, Editions Rafael de Surtis, ISBN 2-84672-068-1 e Editinter, ISBN 2-915228-93-0 e &lt;i&gt;Le Grand &amp;OElig;uvre comme fondement d&amp;rsquo;une spiritualit&amp;eacute; la&amp;iuml;que. Le chemin vers l&amp;rsquo;individuation&lt;/i&gt; de Claude Bruley, Editions Rafael de Surtis. ISBN 978-2-84672-139-4.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
	&lt;/div&gt;
	&lt;div id=&quot;ftn7&quot;&gt;
		&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
			&lt;span style=&quot;font-size:12px;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Inicia%C3%A7%C3%A3o-no-Jardim-e-Inicia%C3%A7%C3%A3o-na-Cidade-Arquitectura-externa%2C-arquitectura-interna#_ftnref7&quot; name=&quot;_ftn7&quot; title=&quot;&quot;&gt;[8]&lt;/a&gt;Ponto desenvolvido em &lt;i&gt;La Franc-ma&amp;ccedil;onnerie comme voie d&amp;rsquo;&amp;eacute;veil.&lt;/i&gt; Co-edi&amp;ccedil;&amp;atilde;o Rafael de Surtis, 2006. ISBN 2-84672-067-3 e Editinter ISBN 2-915228-90-6. Publicado em portugu&amp;ecirc;s pelas edi&amp;ccedil;&amp;otilde;es Arcano Zero, com o t&amp;iacute;tulo &lt;i&gt;A Tradi&amp;ccedil;&amp;atilde;o Ma&amp;ccedil;&amp;oacute;nica e o Despertar da Consci&amp;ecirc;ncia&lt;/i&gt; (N.T.)&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
	&lt;/div&gt;
	&lt;div id=&quot;ftn8&quot;&gt;
		&lt;div&gt;
			&lt;span style=&quot;font-size:12px;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Inicia%C3%A7%C3%A3o-no-Jardim-e-Inicia%C3%A7%C3%A3o-na-Cidade-Arquitectura-externa%2C-arquitectura-interna#_ftnref8&quot; name=&quot;_ftn8&quot; title=&quot;&quot;&gt;[9]&lt;/a&gt; &lt;i&gt;O Labirinto, &lt;/i&gt;de Lima de Freitas, Edi&amp;ccedil;&amp;otilde;es Arcadia, Lisbonne, 1975.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
	&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;</description>

    

      </item>
  
  <item>
    <title>Jean-Gabriel Jonin</title>
    <link>http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Jean-Gabriel-Jonin</link>
    <guid isPermaLink="false">urn:md5:c6a098af845e2b8322c21216723e1258</guid>
    <pubDate>Thu, 20 Nov 2014 08:39:00 +0000</pubDate>
    <dc:creator>Marie BUYS</dc:creator>
        <category>Liens</category>
        
    <description>    &lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;Le site de Jean-Gabriel Jonin est accessible &amp;agrave; cette adresse &lt;a href=&quot;http://www.jean-gabriel-jonin.com/&quot;&gt;http://www.jean-gabriel-jonin.com/&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</description>

    

      </item>
  
  <item>
    <title>Ediciones Masonica.es - Ediciones del Arte Real</title>
    <link>http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Ediciones-Masonica.es</link>
    <guid isPermaLink="false">urn:md5:67b153f43af7ccb831ff069509db8e94</guid>
    <pubDate>Wed, 16 Jul 2014 09:26:00 +0100</pubDate>
    <dc:creator>Marie BUYS</dc:creator>
        <category>Mes éditeurs</category>
        
    <description>    &lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:18px;&quot;&gt;&lt;b&gt;Ediciones Masonica.es&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:16px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Ediciones del Arte Real&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:16px;&quot;&gt;ENTREACACIAS, S.L., domiciliada en Mieres de Limanes, 17, &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:16px;&quot;&gt;33199 Siero (Asturias - Espa&amp;ntilde;a)&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:16px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:16px;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; height=&quot;172&quot; src=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/public/logo masonica completo color.jpg&quot; width=&quot;250&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:16px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&lt;div style=&quot;text-align:justify;text-indent:35.4pt&quot;&gt;
		&lt;span style=&quot;font-size:16px;&quot;&gt;Les &lt;b&gt;&amp;Eacute;ditions Masonica.es&lt;/b&gt;, tr&amp;egrave;s dynamiques, proposent un catalogue ma&amp;ccedil;onnique des plus int&amp;eacute;ressants en langue espagnole ainsi que la revue &lt;strong&gt;CULTURA MAS&amp;Oacute;NICA&lt;/strong&gt; qui d&amp;eacute;veloppe un th&amp;egrave;me ma&amp;ccedil;onnique particulier &amp;agrave; chacune de ses livraisons&amp;nbsp;: rites ma&amp;ccedil;onniques &amp;eacute;gyptiens, rite Emulation, Franc-ma&amp;ccedil;onnerie et nouvelles technologies, Franc-ma&amp;ccedil;onnerie et musique, etc.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
	&lt;div style=&quot;text-indent:35.4pt&quot;&gt;
		&lt;span style=&quot;font-size:16px;&quot;&gt;Vous trouverez le catalogue complet &amp;agrave; l&amp;rsquo;adresse suivante&amp;nbsp;: &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
	&lt;div&gt;
		&lt;span style=&quot;font-size:16px;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;a href=&quot;http://www.masonica.es/&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;&lt;b&gt;www.masonica.es&lt;/b&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;</description>

    

      </item>
  
  <item>
    <title>Le Voyage initiatique chez François Rabelais</title>
    <link>http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Voyage-initiatique-chez-Fran%C3%A7ois-Rabelais</link>
    <guid isPermaLink="false">urn:md5:82b09baef82d0a58dde07cd79691ee3e</guid>
    <pubDate>Thu, 15 Nov 2012 16:28:00 +0000</pubDate>
    <dc:creator>Marie BUYS</dc:creator>
        <category>Articles</category>
        
    <description>    &lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;
text-align:center&quot;&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;
text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;color:#c40141;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 16px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Le Voyage initiatique chez Fran&amp;ccedil;ois Rabelais&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;
text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;color:#c40141;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 16px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;
text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;color:#c40141;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 16px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;R&amp;eacute;mi Boyer&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;
text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:16px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;Contribution&amp;nbsp;au Colloque organis&amp;eacute; par la Fondation CulturSintra&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;agrave; la Quinta de Regaleira de Sintra (Portugal) &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;les 27 et 28 octobre 2012 &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;sur le th&amp;egrave;me du &lt;i&gt;Voyage Initiatique.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;
text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;
text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;
text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Le th&amp;egrave;me du voyage initiatique est indissociable du th&amp;egrave;me de l&amp;rsquo;immortalit&amp;eacute;. Le voyage vers un pays du centre, une montagne ou une &amp;icirc;le qui, bien souvent, abrite une grotte sacr&amp;eacute;e, r&amp;eacute;f&amp;egrave;re toujours &amp;agrave; la conqu&amp;ecirc;te de l&amp;rsquo;immortalit&amp;eacute;, dans une approche dualiste, ou &amp;agrave; la reconnaissance de son immortalit&amp;eacute;, dans une approche non-dualiste.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Il n&amp;rsquo;est pas anodin qu&amp;rsquo;ici-m&amp;ecirc;me, sous le regard de la montagne de Sintra, lieu initiatique depuis la pr&amp;eacute;histoire, au c&amp;oelig;ur de la Quinta de Regaleira, qui synth&amp;eacute;tise en r&amp;eacute;duction toutes les dimensions du voyage initiatique, nous nous interrogions sur la nature et le sens de cette descente ou de cette ascension, toujours salutaire, qu&amp;rsquo;est le voyage.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;La &lt;i&gt;sur-humanit&amp;eacute; &lt;/i&gt;ou la &lt;i&gt;plus-qu&amp;rsquo;humanit&amp;eacute;&lt;span style=&quot;color: rgb(196, 1, 65);&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Voyage-initiatique-chez-Fran%C3%A7ois-Rabelais#_ftn1&quot; name=&quot;_ftnref1&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;[1]&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Voyage-initiatique-chez-Fran%C3%A7ois-Rabelais#_ftn1&quot; name=&quot;_ftnref1&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt; que conf&amp;egrave;re le voyage est notamment typifi&amp;eacute;e par H&amp;eacute;rakl&amp;egrave;s&lt;span style=&quot;color: rgb(196, 1, 65);&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Voyage-initiatique-chez-Fran%C3%A7ois-Rabelais#_ftn2&quot; name=&quot;_ftnref2&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;[2]&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Voyage-initiatique-chez-Fran%C3%A7ois-Rabelais#_ftn2&quot; name=&quot;_ftnref2&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;/a&gt;, indiquant ainsi la voie magique du h&amp;eacute;ros, qui devient chez Fran&amp;ccedil;ois Rabelais un anti-h&amp;eacute;ros. La dimension h&amp;eacute;ro&amp;iuml;que du voyage est pr&amp;eacute;sente, quelles que soient la tradition et la culture. Nous la retrouvons avec la m&amp;ecirc;me nettet&amp;eacute; dans le voyage d&amp;rsquo;Ulysse comme dans &lt;i&gt;Les Lusiades &lt;/i&gt;de &lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Cam&amp;otilde;es&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;. Dans chaque voyage initiatique, la femme assure, en des styles diff&amp;eacute;rents, une m&amp;ecirc;me fonction initiatrice.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Remarquons, tout d&amp;rsquo;abord qu&amp;rsquo;entreprendre un voyage initiatique est toujours une folie. Cette folie est salutaire quand la queste aboutit, nous la dirons alors contr&amp;ocirc;l&amp;eacute;e ou mieux, orient&amp;eacute;e, c&amp;rsquo;est-&amp;agrave;-dire intime avec l&amp;rsquo;Orient, le Soi, l&amp;rsquo;Un, Dieu. Mais nombre d&amp;rsquo;aventuriers ont sombr&amp;eacute; en chemin dans la folie ordinaire, faute du pressentiment de l&amp;rsquo;Orient, justement. Pour Rabelais, influenc&amp;eacute; en cela par Erasme&lt;span style=&quot;color:#c40141;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Voyage-initiatique-chez-Fran%C3%A7ois-Rabelais#_ftn3&quot; name=&quot;_ftnref3&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;[3]&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Voyage-initiatique-chez-Fran%C3%A7ois-Rabelais#_ftn3&quot; name=&quot;_ftnref3&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt; (1467-1536), toute sagesse est une folie.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Le voyage initiatique chez Fran&amp;ccedil;ois Rabelais est r&amp;eacute;solument non-dualiste, non conformiste, et en appelle &amp;agrave; la tradition des moines fous, pr&amp;eacute;sente dans tous les grands courants traditionnels en Occident comme en Orient. Avant d&amp;rsquo;entreprendre le voyage rabelaisien, de p&amp;eacute;n&amp;eacute;trer ensemble dans un labyrinthe dont on ne sort que par un immense &amp;eacute;clat de rire, situons l&amp;rsquo;&amp;oelig;uvre de Fran&amp;ccedil;ois Rabelais dans son &amp;eacute;poque pour mieux entrevoir son caract&amp;egrave;re intemporel.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;La date de naissance de Fran&amp;ccedil;ois Rabelais est incertaine. N&amp;eacute; vraisemblablement en 1494, il meurt &amp;agrave; Paris en 1553. Il aurait &amp;eacute;t&amp;eacute; novice au monast&amp;egrave;re des Cordeliers de la Baumette, avant de rejoindre, probablement avant 1515, le couvent franciscain du Puy-Saint-Martin &amp;agrave; Fontenay le Comte. Supportantmal la r&amp;egrave;gle monacale et reprochant aux moines leur inclination&amp;agrave; l&amp;rsquo;ignorance, il passa chez les B&amp;eacute;n&amp;eacute;dictins qui ne m&amp;eacute;prisaient pas l&amp;rsquo;&amp;eacute;rudition. En 1528, il part pour Paris et d&amp;eacute;bute un tour de France des Universit&amp;eacute;s, pour faciliter aussi ses recherches et notamment ses &amp;eacute;tudes de m&amp;eacute;decine. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Ce pr&amp;ecirc;tre m&amp;eacute;decin &amp;eacute;crivain va laisser une &amp;oelig;uvre unique, inclassable et fondatrice. Ses &amp;oelig;uvres principales sont&amp;nbsp;: &lt;i&gt;Pantagruel&lt;/i&gt; en 1532, &lt;i&gt;Gargantua&lt;/i&gt; en 1534, &lt;i&gt;Le Tiers Livre&lt;/i&gt; en 1546, &lt;i&gt;Le Quart Livre&lt;/i&gt; en 1552, &lt;i&gt;Le Cinqui&amp;egrave;me Livre&lt;/i&gt; en 1564, posthume et dont la paternit&amp;eacute; est interrog&amp;eacute;e. Un disciple de Rabelais, ou un groupe de disciples, aurait pu r&amp;eacute;diger ce livre &amp;agrave; partir de mat&amp;eacute;riaux laiss&amp;eacute;s par Rabelais ou parachever le travail commenc&amp;eacute; par leur ma&amp;icirc;tre. &lt;i&gt;Le Cinqui&amp;egrave;me Livre&lt;/i&gt; s&amp;rsquo;inscrit parfaitement dans une continuit&amp;eacute; herm&amp;eacute;tiste de l&amp;rsquo;&amp;oelig;uvre. En 1543, La Sorbonne condamne &lt;i&gt;Pantagruel &lt;/i&gt;et &lt;i&gt;Gargantua. &lt;/i&gt;La protection des Du Bellay lui &amp;eacute;vite des ennuis majeurs. &lt;i&gt;Le Quart Livre&lt;/i&gt; lui vaudra une nouvelle condamnation et cette fois, peut-&amp;ecirc;tre, des ennuis bien tangibles.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Fran&amp;ccedil;ois Rabelais est un &amp;eacute;rudit, libertaire, au fait de la philosophie antique, des modalit&amp;eacute;s anciennes de l&amp;rsquo;initiation et de leurs survivances, f&amp;eacute;ru d&amp;rsquo;herm&amp;eacute;tisme et grand connaisseur des mythes comme le d&amp;eacute;montre son &amp;oelig;uvre. Il a appris le grec et l&amp;rsquo;h&amp;eacute;breux. Toute sa vie, il d&amp;eacute;vorera les savoirs. Il est un ma&amp;icirc;tre de l&amp;rsquo;Art.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;D&amp;egrave;s le prologue de Gargantua, il affirme son approche non-dualiste de l&amp;rsquo;Unit&amp;eacute; en se r&amp;eacute;f&amp;eacute;rant &amp;agrave; Socrate et aux Sil&amp;egrave;nes&amp;nbsp;:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;&amp;laquo;&amp;nbsp;Alcibiades, au dialoge de Platon intitul&amp;eacute; &lt;i&gt;le Bancquet&lt;/i&gt; louant son pr&amp;eacute;cepteur Socrates&amp;hellip; le dict estre semblable &amp;egrave;s Sil&amp;egrave;nes.&amp;nbsp;&amp;raquo;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Il faut s&amp;rsquo;attarder sur la figure de Sil&amp;egrave;ne, fils d&amp;rsquo;Herm&amp;egrave;s, p&amp;egrave;re nourricier de Dionysos qu&amp;rsquo;il accompagna aux Indes, Dionysos dont le prototype est, selon Alain Dani&amp;eacute;lou&lt;span style=&quot;color:#c40141;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Voyage-initiatique-chez-Fran%C3%A7ois-Rabelais#_ftn4&quot; name=&quot;_ftnref4&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;[4]&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;, Shiva qui inspira aux hommes les m&amp;eacute;taphysiques non-dualistes&lt;span style=&quot;color:#c40141;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Voyage-initiatique-chez-Fran%C3%A7ois-Rabelais#_ftn5&quot; name=&quot;_ftnref5&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;[5]&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Voyage-initiatique-chez-Fran%C3%A7ois-Rabelais#_ftn5&quot; name=&quot;_ftnref5&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt; les plus &amp;eacute;labor&amp;eacute;es et subtiles qui soient. Sil&amp;egrave;ne conduisait les muses au cort&amp;egrave;ge de Bacchus et inspirait les po&amp;egrave;tes. Il participe aux gigantomachies, les combats de g&amp;eacute;ants. Il r&amp;eacute;v&amp;egrave;le les secrets de la condition humaine au Roi Midas qui l&amp;rsquo;a captur&amp;eacute;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Sil&amp;egrave;ne, comme plus g&amp;eacute;n&amp;eacute;ralement les sil&amp;egrave;nes parfois assimil&amp;eacute;s aux satyres, se montre laid, ridicule et difforme mais cache des tr&amp;eacute;sors divins &amp;agrave; l&amp;rsquo;int&amp;eacute;rieur. Derri&amp;egrave;re l&amp;rsquo;apparence repoussante, la beaut&amp;eacute; et la connaissance des dieux. En comparant Socrate &amp;agrave; Sil&amp;egrave;ne, Alcibiade c&amp;eacute;l&amp;egrave;bre son ma&amp;icirc;tre comme union du grossier et du sublime, de l&amp;rsquo;imperfection et de la perfection, de la folie et de la sagesse, de la jouissance et du d&amp;eacute;tachement. Il reconna&amp;icirc;t chez lui les plaisirs de la chair comme une prop&amp;eacute;deutique &amp;agrave; l&amp;rsquo;extase de l&amp;rsquo;union divine. Rabelais, se distinguant ainsi aux n&amp;eacute;o-platoniciens, n&amp;rsquo;oppose pas extase charnelle et extase de l&amp;rsquo;esprit mais reconna&amp;icirc;t un continuum amoureux de la chair &amp;agrave; l&amp;rsquo;Esprit. Le sil&amp;egrave;ne indique d&amp;rsquo;embl&amp;eacute;e la conception rabelaisienne de l&amp;rsquo;unit&amp;eacute; de tous les contraires, de toutes les antinomies. Ce n&amp;rsquo;est pas incongru au XVI&amp;egrave;me si&amp;egrave;cle. Erasme compare Socrate, Diog&amp;egrave;ne et Epict&amp;egrave;te &amp;agrave; des sil&amp;egrave;nes, mais &amp;eacute;galement le Christ. Rabelais fr&amp;eacute;quente le cercle de Marguerite de Navarre, tr&amp;egrave;s influenc&amp;eacute; par Nicolas de Cuse (1401-1464), philosophe original de l&amp;rsquo;unit&amp;eacute; qui a longuement m&amp;eacute;dit&amp;eacute; l&amp;rsquo;&amp;oelig;uvre mystique non-dualiste de Ma&amp;icirc;tre Eckhart (1260-1328) et annonce Spinoza (1632-1677), le &amp;laquo;&amp;nbsp;philosophe des philosophes&amp;nbsp;&amp;raquo;. Pour Nicolas de Cuse, la substance est essence, et m&amp;ecirc;me essence immanente. Ce que Spinoza reprendra en affirmant que la Nature est Dieu. Ma&amp;icirc;tre Eckhart, Nicolas de Cuse, Rabelais, Spinoza s&amp;rsquo;inscrivent dans une m&amp;ecirc;me filiation non-dualiste, une &amp;laquo;&amp;nbsp;divine filiation&amp;nbsp;&amp;raquo;. L&amp;rsquo;&amp;oelig;uvre de Fran&amp;ccedil;ois Rabelais fait remarquer Micha&amp;euml;l Baraz&lt;span style=&quot;color:#c40141;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Voyage-initiatique-chez-Fran%C3%A7ois-Rabelais#_ftn6&quot; name=&quot;_ftnref6&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;[6]&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt; est elle-m&amp;ecirc;me &amp;laquo;&amp;nbsp;sil&amp;eacute;nique&amp;nbsp;&amp;raquo;, juxtaposant obsc&amp;eacute;nit&amp;eacute;s et d&amp;eacute;veloppements intellectuels sophistiqu&amp;eacute;s, vulgarit&amp;eacute;s et sublimes intuitions.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Avec ce simple prologue, nous d&amp;eacute;tenons les fondamentaux de la philosophie initiatique de Rabelais, les ingr&amp;eacute;dients principaux de sa queste&amp;nbsp;: Conscience non-duelle, travers&amp;eacute;e libertaire des oppositions dualistes, herm&amp;eacute;tisme, sagesse cach&amp;eacute;e, mythologie des g&amp;eacute;ants, voyage int&amp;eacute;rieur, r&amp;eacute;sonance du sacr&amp;eacute; et du social. Tout le reste en d&amp;eacute;coule. Il rompt avec les n&amp;eacute;o-platoniciens en affirmant l&amp;rsquo;identit&amp;eacute; de la chair et de l&amp;rsquo;esprit, de l&amp;rsquo;illusion et du r&amp;eacute;el. Il reconna&amp;icirc;t un m&amp;ecirc;me infini dans un microcosme, le corps, et dans le macrocosme, la totalit&amp;eacute;. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Mais, toujours dans ce prologue, il se montre ambigu en mettant &amp;agrave; la fois en garde contre une tendance de l&amp;rsquo;&amp;eacute;sot&amp;eacute;risme &amp;agrave; sur-interpr&amp;eacute;ter les mythes et en appelant &amp;agrave; &amp;laquo;&amp;nbsp;rompre l&amp;rsquo;os et sucer la substantificque mouelle&amp;nbsp;&amp;raquo;, &amp;agrave; rechercher donc le savoir secret.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Pourquoi cette ambiguit&amp;eacute;, pr&amp;eacute;sente d&amp;egrave;s le prologue et habitant la presque totalit&amp;eacute; de l&amp;rsquo;oeuvre&amp;nbsp;? Deux raisons essentielles semble-t-il, l&amp;rsquo;&amp;eacute;poque et la tradition herm&amp;eacute;tiste.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;L&amp;rsquo;&amp;eacute;poque est hostile aux pens&amp;eacute;es non-conformistes. La n&amp;ocirc;tre &amp;eacute;galement. L&amp;rsquo;Eglise et l&amp;rsquo;Universit&amp;eacute; supportent mal la critique. Et la critique ne manque pas chez Rabelais qui s&amp;rsquo;attaque, en les parodiant, tant au pouvoir de l&amp;rsquo;Eglise et de la Noblesse qu&amp;rsquo;&amp;agrave; la pr&amp;eacute;tention des endoctrineurs. Il se m&amp;eacute;fie des mod&amp;egrave;les de pens&amp;eacute;e ferm&amp;eacute;s et pense que l&amp;rsquo;hypercomplexit&amp;eacute; de l&amp;rsquo;exp&amp;eacute;rience impose une transdisciplinarit&amp;eacute; dynamique. Il d&amp;eacute;fend &amp;agrave; la fois la libert&amp;eacute; d&amp;rsquo;esprit et la libert&amp;eacute; de l&amp;rsquo;Esprit. Il dissimule ses attaques virulentes sous des bouffonneries et des &amp;eacute;clats de rire. Sil&amp;egrave;ne devint le bouffon de l&amp;rsquo;Olympe. La r&amp;eacute;f&amp;eacute;rence sil&amp;eacute;nique introductive perdure. Le bouffon peut dire, aux puissants et aux dieux, ce que nul autre ne saurait &amp;eacute;noncer sans perdre la vie. Il reste un risque toutefois, la vie de Rabelais en t&amp;eacute;moigne, mais il est mesur&amp;eacute;. Rabelais prend le risque, d&amp;rsquo;abord parce que c&amp;rsquo;est l&amp;agrave; un trait de sa psychologie, aventuri&amp;egrave;re et insoumise, ensuite parce qu&amp;rsquo;il a mission de transmettre.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Le caract&amp;egrave;re herm&amp;eacute;tiste de l&amp;rsquo;&amp;oelig;uvre est ind&amp;eacute;niable, les r&amp;eacute;f&amp;eacute;rences alchimiques sont nombreuses, tant en spagyrie qu&amp;rsquo;en alchimie m&amp;eacute;tallique ou en alchimie interne, nous y reviendrons. La tradition herm&amp;eacute;tiste a d&amp;eacute;velopp&amp;eacute; de multiples ruses pour dissimuler les arcanes. Herm&amp;egrave;s est aussi le dieu des voleurs. Il ne s&amp;rsquo;agit pas seulement de cacher l&amp;rsquo;arcane aux yeux du vulgaire, mais aussi au c&amp;oelig;ur du questeur. L&amp;rsquo;arcane n&amp;rsquo;est jamais donn&amp;eacute;, il se concquiert avec un c&amp;oelig;ur de plus en plus vaste, une conscience accrue. Rabelais s&amp;rsquo;inscrit bien dans la voie magique du h&amp;eacute;ros, voie dont les interdits masquent les passages vers la r&amp;eacute;alisation. L&amp;rsquo;&amp;oelig;uvre rabelaisienne v&amp;eacute;hicule les arcanes de la tradition herm&amp;eacute;tique non de mani&amp;egrave;re dogmatique et magistrale mais sur un mode po&amp;eacute;tique et imaginal, une po&amp;eacute;sie qui n&amp;rsquo;h&amp;eacute;site pas &amp;agrave; plonger dans la fange des mots. Rabelais s&amp;rsquo;emploie &amp;agrave; d&amp;eacute;tourn&amp;eacute; les grossieret&amp;eacute;s vers le sublime, &amp;agrave; transfigurer le langage le plus ordurier. Il &amp;eacute;crit souvent &amp;laquo;&amp;nbsp;&amp;agrave; rebours&amp;nbsp;&amp;raquo;, souillant ce qu&amp;rsquo;il veut exalter. Il illustre donc le proc&amp;egrave;s alchimique dans l&amp;rsquo;usage m&amp;ecirc;me qu&amp;rsquo;il fait du langage. Ainsi, Rabelais reprend un th&amp;egrave;me courant de la litt&amp;eacute;rature carnavalesque, celui du pet de la mort&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Voyage-initiatique-chez-Fran%C3%A7ois-Rabelais#_ftn7&quot; name=&quot;_ftnref7&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%; color: black;&quot;&gt;[7]&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;. Par jeux de mots et contrep&amp;egrave;teries, il insiste &amp;agrave; plusieurs reprises sur la grotte de Saturne, l&amp;rsquo;anus. Il appara&amp;icirc;t que chez Rabelais, &amp;nbsp;le souffle anal est la forme sp&amp;eacute;cifique de l&amp;rsquo;&amp;acirc;me. On pense &amp;eacute;videmment &amp;agrave; Kundalini. Ailleurs, il donne des indications pour l&amp;rsquo;alchimiste au laboratoire &amp;agrave; travers des devinettes populaires&amp;nbsp;: &amp;laquo;&amp;nbsp;Pourquoi les renards ne mangent pas le blanc des volailles&amp;nbsp;? Le blanc non cuit est rouge.&amp;nbsp;&amp;raquo; ou encore &amp;laquo;&amp;nbsp;Pourquoi les cuisses des demoiselles sont-elles toujours fra&amp;icirc;ches&amp;nbsp;? L&amp;rsquo;eau, l&amp;rsquo;ombre et le vent.&amp;nbsp;&amp;raquo; Rabelais ma&amp;icirc;trise la langue des oiseaux et le jeu des perles de verre chers aux enfants et aux alchimistes. Il joue avec les masques. Dans le carnaval du vivant, un masque peut en dissimuler un autre, et un autre encore, la v&amp;eacute;rit&amp;eacute; se trouve alors non dans un hypoth&amp;eacute;tique visage dissimul&amp;eacute; derri&amp;egrave;re un masque ultime mais dans le geste m&amp;ecirc;me du d&amp;eacute;masquage. Un geste qui s&amp;rsquo;affranchit des surimpositions du langage.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;En effet, Panurge, l&amp;rsquo;initiable qui entreprend le voyage initiatique, sous la veille de Pantagruel, insiste &amp;agrave; plusieurs reprises sur le silence et invite &amp;agrave; une communication par signes. Par ailleurs, Rabelais &amp;eacute;voque des livres imaginaires qui ont pour titres &lt;i&gt;Des Signes, De l&amp;rsquo;indicible, Des choses qu&amp;rsquo;il faut taire.&lt;/i&gt; Certaines v&amp;eacute;rit&amp;eacute;s ne peuvent &amp;ecirc;tre pressenties que par le signe &amp;eacute;mergeant dans le silence. C&amp;rsquo;est aussi une allusion aux signes partag&amp;eacute;s dans certaines confr&amp;eacute;ries secr&amp;egrave;tes que Rabelais a fr&amp;eacute;quent&amp;eacute;es, notamment dans le cadre des compagnonnages de m&amp;eacute;tier. Rabelais d&amp;eacute;veloppa des contacts avec les soci&amp;eacute;t&amp;eacute;s de m&amp;eacute;tiers, notamment de b&amp;acirc;tisseurs &amp;agrave; travers ses appartenances religieuses (il fut Cordelier puis B&amp;eacute;n&amp;eacute;dictin), mais aussi avec les soci&amp;eacute;t&amp;eacute;s du Livre comme la Soci&amp;eacute;t&amp;eacute; Agla qui rassemblait libraires, &amp;eacute;diteurs et imprimeurs. Dans plusieurs passages de son &amp;oelig;uvre, il d&amp;eacute;montre cette proximit&amp;eacute; par l&amp;rsquo;usage qu&amp;rsquo;il fait des nombres, des signes et des symboles propres aux soci&amp;eacute;t&amp;eacute;s compagnonniques, certains se retrouvant aujourd&amp;rsquo;hui dans la Franc-ma&amp;ccedil;onnerie ( ce qui entra&amp;icirc;na une appropriation quelque peu abusive de Fran&amp;ccedil;ois Rabelais par la Franc-ma&amp;ccedil;onnerie). Jos&amp;eacute;phin P&amp;eacute;ladan (1858-1918) comme Jean-Henri Probst-Biraben (1875-1957) voient dans l&amp;rsquo;usage des signes par Rabelais une r&amp;eacute;f&amp;eacute;rence &amp;agrave; la Fraternit&amp;eacute; de l&amp;rsquo;Angle&lt;span style=&quot;color:#c40141;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Voyage-initiatique-chez-Fran%C3%A7ois-Rabelais#_ftn8&quot; name=&quot;_ftnref8&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;[8]&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;, gardienne d&amp;rsquo;une tradition de g&amp;eacute;om&amp;eacute;trie secr&amp;egrave;te. Cette soci&amp;eacute;t&amp;eacute; rassemblait des artisans et des b&amp;acirc;tisseurs qui ma&amp;icirc;trisaient un jargon initiatique appel&amp;eacute; &amp;laquo;&amp;nbsp;l&amp;rsquo;Angle&amp;nbsp;&amp;raquo;. Quand au cours de son voyage, Panurge rencontre un &amp;laquo;&amp;nbsp;Anglais&amp;nbsp;&amp;raquo; qui communique avec lui par signes, il se montre tr&amp;egrave;s &amp;agrave; l&amp;rsquo;aise avec ce langage gestuel. P&amp;eacute;ladan laisse penser que Panurge serait un &amp;laquo;&amp;nbsp;Grand Ma&amp;icirc;tre de l&amp;rsquo;Angle&amp;nbsp;&amp;raquo; et son interlocuteur un membre de la Fraternit&amp;eacute; de l&amp;rsquo;Angle et non un simple citoyen anglais.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Pantagruel, v&amp;eacute;ritable h&amp;eacute;ros de Rabelais, avec qui Panurge entreprend la queste de la Dive Bouteille, est un g&amp;eacute;ant, tout comme son p&amp;egrave;re Gargantua. Contrairement &amp;agrave; Pantagruel, Gargantua n&amp;rsquo;est pas un personnage cr&amp;eacute;&amp;eacute; par Rabelais. Il existe d&amp;eacute;j&amp;agrave; dans le folklore populaire comme dernier repr&amp;eacute;sentant d&amp;rsquo;une tradition initiatique pa&amp;iuml;enne fort ancienne, une entit&amp;eacute; transcendante dont les noms pr&amp;eacute;sentent invariablement les sons G.R.G.N.. Il est au service du Roi Arthur, qui typifie le&amp;nbsp;surhomme&lt;span style=&quot;color:#c40141;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Voyage-initiatique-chez-Fran%C3%A7ois-Rabelais#_ftn9&quot; name=&quot;_ftnref9&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;[9]&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Voyage-initiatique-chez-Fran%C3%A7ois-Rabelais#_ftn9&quot; name=&quot;_ftnref9&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;, dont il combat les ennemis. Arthur est un Roi pass&amp;eacute; mais surtout un Roi &amp;agrave; venir, qui &amp;eacute;voque aussi pour nous le Roi cach&amp;eacute;. Gargantua est un prototype de l&amp;rsquo;initiateur ancien et du surhomme ancien que l&amp;rsquo;on retrouve dans toutes les traditions. G&amp;eacute;ants, g&amp;eacute;antes, ogres et ogresses, souvent divinis&amp;eacute;s, pourchassent les &amp;ecirc;tres humains pour les avaler, dig&amp;eacute;rer totalement leurs adh&amp;eacute;rences au monde ph&amp;eacute;nom&amp;eacute;nal pour les en lib&amp;eacute;rer et les restituer &amp;agrave; leur essence transcendantale. Ces g&amp;eacute;antes et g&amp;eacute;ants, &amp;laquo;&amp;nbsp;digesteurs divinisants&amp;nbsp;&amp;raquo;&lt;span style=&quot;color:#c40141;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Voyage-initiatique-chez-Fran%C3%A7ois-Rabelais#_ftn10&quot; name=&quot;_ftnref10&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;[10]&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt; selon Pierre Gordon, demeurent invariablement au c&amp;oelig;ur d&amp;rsquo;une montagne sacr&amp;eacute;e, pr&amp;egrave;s d&amp;rsquo;une source sainte, dans une grotte ou une caverne, lieu propice &amp;agrave; la r&amp;eacute;g&amp;eacute;n&amp;eacute;ration de l&amp;rsquo;&amp;ecirc;tre par la lumi&amp;egrave;re dans le noir. Ces g&amp;eacute;antes et g&amp;eacute;ants assumaient cette fonction d&amp;rsquo;immortalit&amp;eacute; surhumaine sous la forme d&amp;rsquo;un animal, serpent ou dragon, repr&amp;eacute;sent&amp;eacute; dans les constructions sacr&amp;eacute;es par le labyrinthe. Nous approchons l&amp;agrave; d&amp;rsquo;une asc&amp;egrave;se rigoureuse dans le monde souterrain, d&amp;rsquo;une d&amp;eacute;carnation vampirique&lt;span style=&quot;color:#c40141;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Voyage-initiatique-chez-Fran%C3%A7ois-Rabelais#_ftn11&quot; name=&quot;_ftnref11&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;[11]&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Voyage-initiatique-chez-Fran%C3%A7ois-Rabelais#_ftn11&quot; name=&quot;_ftnref11&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt; qui lib&amp;egrave;re le corps d&amp;rsquo;immortalit&amp;eacute;.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Cet axe du voyage initiatique est &amp;eacute;galement tr&amp;egrave;s pr&amp;eacute;sent dans le voyage d&amp;rsquo;Ulysse o&amp;ugrave; les &amp;eacute;preuves de d&amp;eacute;voration se succ&amp;egrave;dent avec le Cyclope, les Legystrigons, Scylla, Charybde, &amp;eacute;preuves souvent proches d&amp;rsquo;une &amp;eacute;preuve de s&amp;eacute;duction &amp;agrave; laquelle il convient de se soustraire, les lotophages, Circ&amp;eacute;, les sir&amp;egrave;nes, Calypso. Cette dialectique entre s&amp;eacute;duction et d&amp;eacute;voration, cette alternance entre amour et mort, pr&amp;eacute;sentes &amp;eacute;galement en des modalit&amp;eacute;s tant&amp;ocirc;t diff&amp;eacute;rentes tant&amp;ocirc;t isomorphiques chez Rabelais, chez qui les s&amp;eacute;ductions et les repas orgiaques se multiplient, imprimant un rythme duel au vivant, typifient le voyage initiatique, travers&amp;eacute;e des oppositions dynamiques. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Ce rituel th&amp;eacute;ocratique antique, rite de l&amp;rsquo;ogre ou du g&amp;eacute;ant divin, fait bien entendu &amp;eacute;cho &amp;agrave; l&amp;rsquo;eucharistie chr&amp;eacute;tienne, un &amp;eacute;cho renvers&amp;eacute;. Le g&amp;eacute;ant, initiateur divin, anc&amp;ecirc;tre initiateur originel, rend l&amp;rsquo;homme &amp;agrave; sa propre divinit&amp;eacute; en absorbant et dig&amp;eacute;rant la mortalit&amp;eacute; de l&amp;rsquo;&amp;ecirc;tre humain. Il mange l&amp;rsquo;humain, c&amp;rsquo;est-&amp;agrave;-dire le multiple, l&amp;rsquo;&amp;eacute;pars, pour faire un et laisser libre la place &amp;agrave; l&amp;rsquo;&amp;ecirc;tre. Le Christ, initiateur divin lui aussi, l&amp;rsquo;anc&amp;ecirc;tre nouveau, l&amp;rsquo;anc&amp;ecirc;tre initiateur ultime, se donne &amp;agrave; manger comme mati&amp;egrave;re immortelle. Nous avons l&amp;agrave; deux mani&amp;egrave;res d&amp;rsquo;appr&amp;eacute;hender un m&amp;ecirc;me rite de mort et de r&amp;eacute;surrection.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Tout au long de son &amp;oelig;uvre, Fran&amp;ccedil;ois Rabelais va embo&amp;icirc;ter les mythes les uns dans les autres, faire glisser ses personnages mais aussi le lecteur, promu candidat au myst&amp;egrave;re, d&amp;rsquo;un mythe &amp;agrave; l&amp;rsquo;autre, non de mani&amp;egrave;re lin&amp;eacute;aire mais circulaire&amp;nbsp;: mythe du gigantisme, mythe du Graal, mythe de la Chute, mythe orphique, mythe de l&amp;rsquo;androgynat, mythe de la pierre philosophale, mythe adamique, tous porteurs d&amp;rsquo;une m&amp;ecirc;me r&amp;eacute;alisation.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Gargantua est fils de Grandgousier, un g&amp;eacute;ant et de Gargamelle, une g&amp;eacute;ante. Ce couple r&amp;eacute;f&amp;egrave;re &amp;agrave; une dualit&amp;eacute; originelle consciente de la hi&amp;eacute;rogamie. Gargamelle et ses consoeurs surfemmes ont notamment comme fonction de poser les pierres fondatrices qui &amp;eacute;tablissent les lieux d&amp;rsquo;initiation. Cette m&amp;egrave;re divine sacralise par sa propre radiation, sa propre lumi&amp;egrave;re. Gargamelle a la m&amp;ecirc;me fonction que M&amp;eacute;lusine, attest&amp;eacute;e elle aussi comme g&amp;eacute;ante qui porte et s&amp;egrave;me des m&amp;eacute;galithes. Ces de&amp;eacute;sses-serpents, souvent ail&amp;eacute;es, sont toujours le v&amp;eacute;hicule d&amp;rsquo;alchimies internes. L&amp;rsquo;interdit p&amp;eacute;riodique associ&amp;eacute; &amp;agrave; M&amp;eacute;lusine au bain renvoie au tabou de la p&amp;eacute;riode des menstrues. L&amp;rsquo;engendrement pendant la p&amp;eacute;riode des r&amp;egrave;gles qui peut produire des tar&amp;eacute;s ou des h&amp;eacute;ros, notamment des g&amp;eacute;ants, des immortels, &amp;eacute;voque le risque de se perdre dans une folie ordinaire, d&amp;eacute;vor&amp;eacute;s par les puissances serpentines ou, tout au contraire de s&amp;rsquo;&amp;eacute;lever, une fois purifi&amp;eacute; par l&amp;rsquo;asc&amp;egrave;se, par ces m&amp;ecirc;mes puissances verticalis&amp;eacute;es au plus haut de soi-m&amp;ecirc;me, de la caverne d&amp;rsquo;en-bas &amp;agrave; la caverne d&amp;rsquo;en-haut.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;C&amp;rsquo;est le m&amp;ecirc;me th&amp;egrave;me que nous retrouvons quand Rabelais &amp;eacute;voque les naissances spirituelles par la f&amp;egrave;ve dans l&amp;rsquo;&amp;eacute;nigme de Grippeminaud. La f&amp;egrave;ve est interdite de consommation chez les pythagoriciens sauf en certaines p&amp;eacute;riodes bien particuli&amp;egrave;res (nous retrouvons trace de cette ancienne tradition dans nos galettes des Rois). La f&amp;egrave;ve germ&amp;eacute;e pr&amp;eacute;sente simultan&amp;eacute;ment les attributs sexuels f&amp;eacute;minins et masculins. C&amp;rsquo;est un symbole de hi&amp;eacute;rogamie mais aussi d&amp;rsquo;androgynat qui nous conduit au rebis alchimique.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;La queste de la Dive Bouteille est une fausse parodie de la queste du Graal. Cach&amp;eacute;e derri&amp;egrave;re la parodie, qui a un sens social, le chercheur identifie une queste universelle, initiatique et alchimique. Il s&amp;rsquo;agit d&amp;rsquo;ing&amp;eacute;rer les contenus de la Dive Bouteille. Comme pour le Graal, il y a trois types de contenus, le vin, la quintessence, le breuvage d&amp;rsquo;immortalit&amp;eacute;, correspondant aux alchimies v&amp;eacute;g&amp;eacute;tale, m&amp;eacute;tallique, interne, toutes famili&amp;egrave;res &amp;agrave; Rabelais pour qui corps, nature et esprit sont trois modalit&amp;eacute;s infinies du r&amp;eacute;el. Ces divins contenus sont associ&amp;eacute;s &amp;agrave; une ivresse myst&amp;eacute;rique, dont le rire, le rire &amp;eacute;norme rabelaisien, premier affranchissement des antinomies et absurdit&amp;eacute;s du monde, est une prop&amp;eacute;deutique. Cette ivresse associ&amp;eacute;e intimement au myst&amp;egrave;re est une extase lucide, une folie orient&amp;eacute;e, une conscience accrue jusqu&amp;rsquo;&amp;agrave; embrasser la totalit&amp;eacute; et abolir toute distinction entre objets et sujet.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Le voyage initiatique de Pantagruel et Panurge ob&amp;eacute;it aux r&amp;egrave;gles classiques du voyage initiatique. L&amp;rsquo;objet de la queste na&amp;icirc;t d&amp;rsquo;une situation instable, troubl&amp;eacute;e, voire dangereuse, qui motive le d&amp;eacute;part pour un accomplissement. L&amp;rsquo;objet annonc&amp;eacute; de la mission n&amp;rsquo;est pas n&amp;eacute;cessairement l&amp;rsquo;objet r&amp;eacute;el qui se d&amp;eacute;voile au fur et &amp;agrave; mesure des aventures. Le h&amp;eacute;ros n&amp;rsquo;est jamais pleinement pr&amp;eacute;par&amp;eacute; &amp;agrave; cette misssion au d&amp;eacute;part de l&amp;rsquo;aventure. Il va acqu&amp;eacute;rir progressivent les comp&amp;eacute;tences, les qualifications op&amp;eacute;ratives (elles sont artisanales, guerri&amp;egrave;res ou sacerdotales) et les connaissances n&amp;eacute;cessaires. Cela passe par une reconnaissance de ses faiblesses et de ses impuissances, par une descente aux enfers o&amp;ugrave; sont br&amp;ucirc;l&amp;eacute;es les scories des conditionnements du moi. Les voyages initiatiques sont intimement li&amp;eacute;es aux proph&amp;eacute;ties et &amp;agrave; la pr&amp;eacute;destination. Un axiome herm&amp;eacute;tiste pr&amp;eacute;cise que &amp;laquo;&amp;nbsp;La queste est accomplie par celui qui est condamn&amp;eacute; &amp;agrave; l&amp;rsquo;accomplir.&amp;nbsp;&amp;raquo;. La proph&amp;eacute;tie elle-m&amp;ecirc;me, comme le rappelle Manuel Gandra, n&amp;rsquo;annonce pas ce qui va arriver mais &amp;eacute;nonce un plan auquel se conformer pour l&amp;rsquo;accomplissement de la queste.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Tous ces &amp;eacute;l&amp;eacute;ments sont pr&amp;eacute;sents chez Rabelais mais, en apparence, renvers&amp;eacute;s, caricatur&amp;eacute;s, malmen&amp;eacute;s. C&amp;rsquo;est un voyage dans &amp;laquo;&amp;nbsp;la merde du monde&amp;nbsp;&amp;raquo;. Panurge doit s&amp;rsquo;extraire de &amp;laquo;&amp;nbsp;la folie du monde&amp;nbsp;&amp;raquo;, folie r&amp;eacute;v&amp;eacute;latrice du vrai. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Le pr&amp;eacute;texte au voyage est le mariage de Panurge. Il se demande si son mariage sera heureux. On lui dit qu&amp;rsquo;il sera cocu. Panurge reste dans le d&amp;eacute;ni et veut s&amp;rsquo;assurer de son avenir marital. Il exp&amp;eacute;rimente toutes sortes de divinations qui ne le satisfont pas&amp;nbsp;: les sorts virgiliens, l&amp;rsquo;interpr&amp;eacute;tation des songes et rencontre des personnages, certains cocasses, cens&amp;eacute;s r&amp;eacute;pondre &amp;agrave; son angoisse, une sorci&amp;egrave;re, une sybille, un muet, un moine mourant et proph&amp;eacute;tisant, l&amp;rsquo;astrologue Her Trippa qui n&amp;rsquo;est autre que Corn&amp;eacute;lius Agrippa (dont Rabelais se moque ici avant de lui rendre respect dans un autre passage de son &amp;oelig;uvre quand il rencontrera l&amp;rsquo;alchimiste Hans Cotiral), le fr&amp;egrave;re Jean des Entommeures (qui avait obtenu de Gargantua la c&amp;eacute;l&amp;egrave;bre abbaye de Th&amp;eacute;l&amp;egrave;me et qui accompagnera Panurge dans sa queste), un th&amp;eacute;ologien, un m&amp;eacute;decin, un philosophe, un fou du Roi, le fou Triboulet qui place Pantagruel et Panurge sur la piste de l&amp;rsquo;oracle de la Dive Bouteille. Plus il consulte et plus Panurge doute. Plus il doute plus il veut prendre femme. Finalement, Pantagruel et Panurge d&amp;eacute;cident de consulter le c&amp;eacute;l&amp;egrave;bre oracle. Le voyage commence. Il sera maritime.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Plut&amp;ocirc;t qu&amp;rsquo;un voyage, il s&amp;rsquo;agit d&amp;rsquo;une d&amp;eacute;rive. En apparence, le voyage est d&amp;rsquo;ailleurs un &amp;eacute;chec. Le but m&amp;ecirc;me du voyage est oubli&amp;eacute;. D&amp;rsquo;&amp;icirc;le en &amp;icirc;le, d&amp;rsquo;escale en escale, Panurge rencontre, souvent sous forme grotesque ou burlesque, les contradictions, les richesses et les multiplicit&amp;eacute;s de l&amp;rsquo;exp&amp;eacute;rience humaine. Simultan&amp;eacute;ment, Rabelais d&amp;eacute;montre l&amp;rsquo;int&amp;eacute;r&amp;ecirc;t profond de toute vie et de toute exp&amp;eacute;rience. Chaque d&amp;eacute;tail est un microcosme qui rend compte du macrocosme. C&amp;rsquo;est un voyage qui permet &amp;agrave; l&amp;rsquo;apprenti de devenir compagnon, une incitation philosophique &amp;agrave; voir, apprendre et conna&amp;icirc;tre les myst&amp;egrave;res. La queste, d&amp;eacute;sormais sans but, devient gratuite, sans besoin, sans autre n&amp;eacute;cessit&amp;eacute; que de vivre pleinement l&amp;rsquo;instant pr&amp;eacute;sent et de s&amp;rsquo;&amp;eacute;merveiller. Le voyage m&amp;ecirc;le avec truculence et parfois insolence, une critique lucide de la soci&amp;eacute;t&amp;eacute; de l&amp;rsquo;&amp;eacute;poque ou des d&amp;eacute;plorables constantes humaines, toujours actuelles, et un enseignement herm&amp;eacute;tiste et une philosophie incarn&amp;eacute;e par Pantagruel. Pantagruel demeure souvent silencieux. Il est un sage qui t&amp;eacute;moigne de ce qui est. Il dissout par sa pr&amp;eacute;sence les nombreuses projections de Panurge, l&amp;rsquo;invite &amp;agrave; se ma&amp;icirc;triser par la m&amp;eacute;ditation et la connaissance de soi, &amp;agrave; s&amp;rsquo;installer dans une conscience-origine inaccessible aux mouvements du moi et de vivre une joie permanente et sereine, dans une jouissance du monde ordinaire, jouissance libre de tout attachement, de tout d&amp;eacute;sir et donc de toute peur.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Rabelais pose ainsi les fondements d&amp;rsquo;une philosophie de l&amp;rsquo;&amp;eacute;veil. Son &amp;oelig;uvre elle-m&amp;ecirc;me poss&amp;egrave;de la forme du proc&amp;egrave;s de l&amp;rsquo;&amp;eacute;veil. L&amp;rsquo;appara&amp;icirc;tre est le moyen m&amp;ecirc;me de la reconnaissance de sa propre nature. Derri&amp;egrave;re les apparences fr&amp;eacute;n&amp;eacute;tiques du verbe, la profondeur qui englobe les apparences.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Apr&amp;egrave;s plusieurs escales dans les &amp;icirc;les merveilleuses, Pantagruel, Panurge, fr&amp;egrave;re Jean et leurs compagnons arrivent en &amp;laquo;&amp;nbsp;l&amp;rsquo;&amp;icirc;le d&amp;eacute;sir&amp;eacute;e&amp;nbsp;&amp;raquo; de Bacbuc, la Pontife, o&amp;ugrave; se cache le Temple de la Dive Bouteille. Paradoxalement, cette derni&amp;egrave;re escale se trouve en Touraine, aux alentours de Chinon, au point de d&amp;eacute;part du voyage. Rabelais insiste ainsi sur le fait que les lieux sont aussi des &amp;eacute;tats de conscience et qu&amp;rsquo;il s&amp;rsquo;agit bien, comme pour Ulysse de revenir chez soi de revenir &amp;agrave; Soi, mais autre, libre et complet. Nous retrouvons le th&amp;egrave;me traditionnel du resouvenir d&amp;rsquo;Herm&amp;egrave;s, de la reconnaissance de soi-m&amp;ecirc;me comme seigneur, de la r&amp;eacute;int&amp;eacute;gration.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Bacbuc leur dit ceci &amp;laquo;&amp;nbsp;Quand leur estude addonneront et labeur &amp;agrave; bien chercher par imploration de Dieu Souverain, lequel jadis, les Egyptiens nommoient en leur langue l&amp;rsquo;Abscond, le Muss&amp;eacute;, le Cach&amp;eacute;, et par ce nom l&amp;rsquo;invoquans, supllioient &amp;agrave; eux se manifester et descouvrir, leur eslargira Connoissance et de soy et de ses cr&amp;eacute;atures, part aussi conduits par la bonne Lanterne.&amp;nbsp;&amp;raquo; Bacbuc inscrit la queste dans une tradition m&amp;eacute;diterran&amp;eacute;enne, une longue lign&amp;eacute;e initiatique venue d&amp;rsquo;Egypte et passant par Pythagore, queste qui ne trouve son accomplissement que par la Lanterne, soit la Haute Science.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Les compagnons de voyage p&amp;eacute;n&amp;egrave;trent dans un temple souterrain, ils descendent cent huit marches en spirale, tournant constamment sur leur gauche.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Le sanctuaire est &amp;eacute;clair&amp;eacute; par une &amp;laquo;&amp;nbsp;Lampe admirable&amp;nbsp;&amp;raquo; faite de pierres pr&amp;eacute;cieuses, am&amp;eacute;thyste, carboucle lybien, opale, anthracite, et de cristal, cinq clart&amp;eacute;s diff&amp;eacute;rentes qui dessinent comme un arc-en-ciel mais qui, unies, font comme un soleil&amp;nbsp;: &amp;laquo;&amp;nbsp;Comme en plein midy nous voyons le soleil clair et serein&amp;nbsp;&amp;raquo;. Cela &amp;eacute;voquera &amp;agrave; certains la lampe perp&amp;eacute;tuelle du tombeau de Christian Rosenkreutz et &amp;agrave; d&amp;rsquo;autres le symbole del&amp;rsquo;unicit&amp;eacute; des traditions. La symbolique de cette lampe qui se refl&amp;egrave;te au-dessous dans un pav&amp;eacute; mosa&amp;iuml;que est riche. Les cinq luminaires, repr&amp;eacute;sentant le microcosme, sont suspendues &amp;agrave; un anneau d&amp;rsquo;or reli&amp;eacute; &amp;agrave; la vo&amp;ucirc;te par trois cha&amp;icirc;nes d&amp;rsquo;or, symbole du ternaire. Quatre conduits, symbole du quaternaire du monde &amp;eacute;l&amp;eacute;mentaire, sont dispos&amp;eacute;s au dessus d&amp;rsquo;une lampe centrale. Ces conduits sont remplis d&amp;rsquo;un liquide qui a &amp;eacute;t&amp;eacute; distill&amp;eacute; &amp;agrave; cinq reprises. C&amp;rsquo;est le symbole de la Quintessence.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Tout le temple ob&amp;eacute;it &amp;agrave; une symbolique herm&amp;eacute;tiste rigoureuse &amp;eacute;difi&amp;eacute;e par les nombres, les couleurs, les g&amp;eacute;om&amp;eacute;tries et les mat&amp;eacute;riaux pr&amp;eacute;cieux symboliques utilis&amp;eacute;s. Il rappelle les descriptions du &lt;i&gt;Songe de Poliphile &lt;/i&gt;ou encore celles du texte du Pseudo Lucien intitul&amp;eacute; &lt;i&gt;Sur la D&amp;eacute;esse syrienne. &lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;La vo&amp;ucirc;te pr&amp;eacute;sente une fresque d&amp;eacute;crivant la victoire de Bacchus sur les Indiens. Le feu et le sang jouent un r&amp;ocirc;le essentiel dans cette victoire &amp;laquo;&amp;nbsp;au temps caniculaire&amp;nbsp;&amp;raquo;. Nous avons l&amp;agrave; une r&amp;eacute;f&amp;eacute;rence explicite aux alchimies internes dionisyaques ce qui n&amp;rsquo;exclut nullement une lecture de ces passages au regard de l&amp;rsquo;alchimie m&amp;eacute;tallique. En effet, il est question de canicule&lt;span style=&quot;color:#c40141;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Voyage-initiatique-chez-Fran%C3%A7ois-Rabelais#_ftn12&quot; name=&quot;_ftnref12&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;[12]&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Voyage-initiatique-chez-Fran%C3%A7ois-Rabelais#_ftn12&quot; name=&quot;_ftnref12&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;, de rage, de vent, d&amp;rsquo;&amp;eacute;cume, de pluie, de sueur, de cendres, d&amp;rsquo;eau de fontaine ou de mer, de vin, de lait&amp;nbsp;, de garrot, d&amp;rsquo;oreille, etc.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Bacbuc habille Panurge de ses v&amp;ecirc;tements de n&amp;eacute;ophyte, une gailleverdine verte, un bonnet blanc, des chausses rouges, couleurs cl&amp;eacute;s du grand-&amp;oelig;uvre. Il se lave 3 fois le visage, saute trois fois. Il tape 7 fois &amp;laquo;&amp;nbsp;cul contre terre&amp;nbsp;&amp;raquo;, tourne 9 fois autour d&amp;rsquo;une fontaine pr&amp;eacute;sentant 7 colonnes d&amp;eacute;di&amp;eacute;es aux 7 divinit&amp;eacute;s et plan&amp;egrave;tes&amp;nbsp;: Saturne, Jupiter, Mars, Soleil, V&amp;eacute;nus, Mercure et Lune. Cette fontaine donne go&amp;ucirc;t du vin &amp;agrave; l&amp;rsquo;eau, le go&amp;ucirc;t du vin qu&amp;rsquo;on imagine. Elle est donc une fontaine de l&amp;rsquo;illusion pour celui qui n&amp;rsquo;est point pr&amp;ecirc;t et une porte de l&amp;rsquo;Imaginal pour celui qui s&amp;rsquo;est pr&amp;eacute;par&amp;eacute; par l&amp;rsquo;asc&amp;egrave;se pantagru&amp;eacute;lique. Rabelais cherche toujour s&amp;agrave; distinguer le faux merveilleux du vrai merveilleux issu de l&amp;rsquo;Imaginal. Panurge est alors conduit par Bacbuc juqu&amp;rsquo;&amp;agrave; une porte d&amp;rsquo;or qui ouvre sur une chapelle aux proportions parfaites. S&amp;rsquo;y trouve une autre fontaine, heptagonale, r&amp;eacute;ceptacle de la Dive bouteille, une &amp;laquo;&amp;nbsp;bouteille ovale &amp;agrave; col &amp;eacute;troit&amp;nbsp;&amp;raquo;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Rabelais se pr&amp;eacute;sentait comme Alcofribas Nasier, abstracteur de Quintessence. Outre les quintessences spagyriques susceptibles de gu&amp;eacute;rir, qu&amp;rsquo;il connaissait comme m&amp;eacute;decin, Rabelais entendait aussi la Quintessence comme le Mercure des Philosophes. Pantagruel repr&amp;eacute;sente dans cette aventure alchimique le&amp;nbsp;Soufre tandis que Panurge repr&amp;eacute;sente le Mercure,un Mercure tr&amp;egrave;s volatil qui doit &amp;ecirc;tre fix&amp;eacute; par les diff&amp;eacute;rentes op&amp;eacute;rations du Grand &amp;OElig;uvre inscrites dans le voyage. Le contenu de la Dive Bouteille est alchimique.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;La princesse Bacbuc lance l&amp;rsquo;injonction&amp;nbsp;: &amp;laquo;&amp;nbsp;Trinch&amp;nbsp;&amp;raquo;, &amp;laquo;&amp;nbsp;Buvez&amp;nbsp;&amp;raquo;. Il s&amp;rsquo;agit d&amp;rsquo;incorporer le breuvage alchimique, ce vin destin&amp;eacute; aux immortels, qu&amp;rsquo;il ne faut alors point couper d&amp;rsquo;eau. &amp;laquo;&amp;nbsp;Par le vin divin on devient&amp;nbsp;&amp;raquo; &amp;eacute;nonce Rabelais. D&amp;eacute;j&amp;agrave;, dans le Tiers Livre, le lecteur d&amp;eacute;couvre une substance &amp;agrave; la crois&amp;eacute;e du chanvre, du lin et de l&amp;rsquo;amiante incombustible ou albetse&lt;span style=&quot;color:#c40141;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Voyage-initiatique-chez-Fran%C3%A7ois-Rabelais#_ftn13&quot; name=&quot;_ftnref13&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;[13]&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Voyage-initiatique-chez-Fran%C3%A7ois-Rabelais#_ftn13&quot; name=&quot;_ftnref13&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;, nomm&amp;eacute;e Pantagru&amp;eacute;lion, destin&amp;eacute;e &amp;agrave; &amp;nbsp;gravir les cieux pour y conqu&amp;eacute;rir l&amp;rsquo;immortalit&amp;eacute;. Nous pourrions poser chez Rabelais l&amp;rsquo;hypoth&amp;egrave;se d&amp;rsquo;une cha&amp;icirc;ne de substances ouvrant &amp;agrave; l&amp;rsquo;homme, seul parmi le r&amp;egrave;gne animal &amp;agrave; inventer sa propre boisson, les portes de l&amp;rsquo;immortalit&amp;eacute;, depuis le vin vulgaire qui apporte une joie relative jusqu&amp;rsquo;&amp;agrave; l&amp;rsquo;ultime contenu de la Dive Bouteille, v&amp;eacute;ritable boisson des dieux et des h&amp;eacute;ros qui baignent dans la F&amp;eacute;licit&amp;eacute; c&amp;eacute;leste. S&amp;rsquo;il y a bien un continuum amoureux de la chair &amp;agrave; l&amp;rsquo;Esprit, d&amp;eacute;j&amp;agrave; &amp;eacute;voqu&amp;eacute;, lui correspond alors un continumm du nectar des immortels depuis le v&amp;eacute;g&amp;eacute;tal jusqu&amp;rsquo;au divin en passant par le min&amp;eacute;ral et l&amp;rsquo;humain. Nous passons ainsi par une m&amp;ecirc;me soif de l&amp;rsquo;&amp;acirc;me, plus ou moins incarn&amp;eacute;e, d&amp;rsquo;une alliance soci&amp;eacute;tale dualiste &amp;agrave; une alliance absolue avec le divin par l&amp;rsquo;union. Nous glissons d&amp;rsquo;une ivresse lucide &amp;agrave; une extase de la connaissance sans objet, en l&amp;rsquo;Un. Ce glissement n&amp;eacute;cessite le rire qui se trouve un accompagnement de la premi&amp;egrave;re s&amp;eacute;paration, &amp;agrave; la jonction m&amp;ecirc;me de la conscience duelle et de la conscience non-duelle. Selon certaines traditions moyen-orientales, Dieu cr&amp;eacute;a le monde en sept &amp;eacute;clats de rire. Le rire rabelaisien est une asc&amp;egrave;se dionysiaque qui conduit &amp;agrave; un accord parfait avec la nature et la totalit&amp;eacute;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Panurge est invit&amp;eacute; &amp;agrave; &amp;eacute;couter l&amp;rsquo;oracle d&amp;rsquo;une seule oreille. C&amp;rsquo;est un appel &amp;agrave; la raison et &amp;agrave; la distance que Rabelais pr&amp;ocirc;nait face aux croyances et aux superstitions. En philosophe, Rabelais interroge les &amp;eacute;vidences et appelle &amp;agrave; une pragmatique. Mais il y a plus. Il s&amp;rsquo;agit de l&amp;rsquo;oreille gauche. Hors, Gargantua est n&amp;eacute; de l&amp;rsquo;oreille gauche de sa m&amp;egrave;re, Gargamelle. L&amp;rsquo;oreille a ainsi la fonction de sexe f&amp;eacute;minin. En Inde, l&amp;rsquo;oreille repr&amp;eacute;sente le sexe f&amp;eacute;minin, le yoni.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;D&amp;rsquo;ailleurs, le vin divin &amp;eacute;voque le soma des dieux v&amp;eacute;diques, soma &amp;laquo;&amp;nbsp;le lieu&amp;nbsp;&amp;raquo; de l&amp;rsquo;extase. Cette &amp;eacute;vocation est facilit&amp;eacute;e par la pr&amp;eacute;sence, dans le Temple de la Dive Bouteille, de Bacchus, &amp;laquo;&amp;nbsp;de l&amp;rsquo;Inde vainqueur&amp;nbsp;&amp;raquo;, qui rappelle Indra le &amp;laquo;&amp;nbsp;ma&amp;icirc;tre des breuvages&amp;nbsp;&amp;raquo; &lt;span style=&quot;color:#c40141;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Voyage-initiatique-chez-Fran%C3%A7ois-Rabelais#_ftn14&quot; name=&quot;_ftnref14&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;[14]&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Voyage-initiatique-chez-Fran%C3%A7ois-Rabelais#_ftn14&quot; name=&quot;_ftnref14&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;. Un autre passage du &lt;i&gt;Cinqui&amp;egrave;me Livre&lt;/i&gt; fait r&amp;eacute;f&amp;eacute;rence &amp;agrave; l&amp;rsquo;Inde. Bacbuc remet &amp;agrave; nos aventuriers trois outres d&amp;rsquo;eau &amp;laquo;&amp;nbsp;phantastique&amp;nbsp;&amp;raquo; dont la troisi&amp;egrave;me&amp;nbsp;&amp;laquo;&amp;nbsp;est extraicte du puys des saiges indiens, lequel on nomme le tonneau des brachmanes.&amp;nbsp;&amp;raquo;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Le contenu de la Dive Bouteille conf&amp;egrave;re non un savoir mais un renversement, une conversion verticale qui se traduit chez Panurge par la disparition de toute peur. Libre de tout d&amp;eacute;sir, de tout besoin, il est aussi libre de toute peur. Il a d&amp;eacute;pass&amp;eacute; le d&amp;eacute;sir originel et la peur originelle n&amp;eacute;s de la s&amp;eacute;paration premi&amp;egrave;re. Il acc&amp;egrave;de &amp;agrave; la conscience non-duelle, totalement disponible &amp;agrave; ce qui se pr&amp;eacute;sente.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;La c&amp;eacute;l&amp;egrave;bre formule grav&amp;eacute;e &amp;agrave; l&amp;rsquo;entr&amp;eacute;e de l&amp;rsquo;Abbaye de Th&amp;eacute;l&amp;egrave;me, &amp;laquo;&amp;nbsp;Fay ce que voudras&amp;nbsp;&amp;raquo; devient alors &amp;agrave; la fin du &lt;i&gt;Cinqui&amp;egrave;me Livre&lt;/i&gt; &amp;laquo;&amp;nbsp;Le destin conduit ceux qui le veulent bien et tra&amp;icirc;nent ceux qui le refusent.&amp;nbsp;&amp;raquo;. Nous passons d&amp;rsquo;une libert&amp;eacute; duelle, soci&amp;eacute;tale (Rabelais annonce les phalanst&amp;egrave;res de Charles Fourier, 1772-1837) &amp;agrave; une libert&amp;eacute; non conditionn&amp;eacute;e, &amp;laquo;&amp;nbsp;libre de ses dettes&amp;nbsp;&amp;raquo;, jaillie dans l&amp;rsquo;intimit&amp;eacute; de soi-m&amp;ecirc;me par la spontan&amp;eacute;it&amp;eacute; et l&amp;rsquo;abandon.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Souvenons-nous que le point de d&amp;eacute;part de la queste est la question du Panurge quant &amp;agrave; son mariage, but apparemment insignifiant et parodique au regard de l&amp;rsquo;objet de la queste du Graal. Panurge n&amp;rsquo;a pas trouv&amp;eacute; de r&amp;eacute;ponse &amp;agrave; ses questions angoiss&amp;eacute;es mais il s&amp;rsquo;est, au fil du voyage sur un oc&amp;eacute;an d&amp;rsquo;incertitudes, lib&amp;eacute;r&amp;eacute; de ces questions. A travers le mariage, c&amp;rsquo;est l&amp;rsquo;amour que Panurge recherche depuis le &lt;i&gt;Tiers Livre. &lt;/i&gt;Le voyage initiatique va le conduire d&amp;rsquo;un amour avec objet &amp;agrave; un amour sans objet.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Rabelais appara&amp;icirc;t plut&amp;ocirc;t misogyne dans ses &amp;eacute;crits, particuli&amp;egrave;rement dans le &lt;i&gt;Tiers Livre&lt;/i&gt;. Ce n&amp;rsquo;est qu&amp;rsquo;au &lt;i&gt;Cinqui&amp;egrave;me Livre&lt;/i&gt; qu&amp;rsquo;il op&amp;egrave;re une r&amp;eacute;conciliation, une alliance renouvel&amp;eacute;e, avec la femme. Rabelais &amp;eacute;crit sous l&amp;rsquo;influence de la c&amp;eacute;l&amp;egrave;bre &amp;laquo;&amp;nbsp;Querelle des femmes&amp;nbsp;&amp;raquo; qui agitera les milieux intellectuels de la premi&amp;egrave;re partie du XVI&amp;egrave;me si&amp;egrave;cle autour de la n&amp;eacute;cessit&amp;eacute; d&amp;rsquo;un nouveau contrat de mariage, de la place des femmes dans la soci&amp;eacute;t&amp;eacute;, de leur &amp;eacute;ducation, de la n&amp;eacute;cessaire r&amp;eacute;ciprocit&amp;eacute; amoureuse. La Renaissance et la philosophie de l&amp;rsquo;alchimie apportent une f&amp;eacute;minisation sociale. La pr&amp;eacute;tendue sup&amp;eacute;riorit&amp;eacute; de l&amp;rsquo;homme sur la femme n&amp;rsquo;est cependant gu&amp;egrave;re interrog&amp;eacute;e. La vision reste patriarcale. Marguerite de Navarre, amie de Rabelais, poursuit l&amp;rsquo;&amp;oelig;uvre intellectuelle des femmes du Moyen-&amp;Acirc;ge qui, &amp;agrave; l&amp;rsquo;image d&amp;rsquo;Ali&amp;eacute;nor d&amp;rsquo;Aquitaine, anim&amp;egrave;rent des hauts lieux de la pens&amp;eacute;e et de l&amp;rsquo;art. Sa cour sera un foyer intellectuel et artistique exemplaire.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Nous trouvons ainsi chez Rabelais une vision satirique de la femme sociale, dou&amp;eacute;e exclusivement pour le plaisir et la procr&amp;eacute;ation. Mais, Rabelais fait aussi de beaux portraits de femmes, leur accorde savoir, sagesse, humanit&amp;eacute;. La femme th&amp;eacute;l&amp;eacute;mite est &amp;laquo;&amp;nbsp;prude et sage&amp;nbsp;&amp;raquo;. Il peut m&amp;ecirc;me qualifier la femme de &amp;laquo;&amp;nbsp;divine&amp;nbsp;&amp;raquo;. Davantage qu&amp;rsquo;&amp;agrave; la femme sociale, Rabelais s&amp;rsquo;int&amp;eacute;resse &amp;agrave; la femme initiatrice qui dans le &lt;i&gt;Cinqui&amp;egrave;me Livre&lt;/i&gt;, non seulement acc&amp;egrave;de &amp;agrave; l&amp;rsquo;immortalit&amp;eacute; mais conduit &amp;agrave; l&amp;rsquo;immortalit&amp;eacute; comme la princesse Bacbuc qui initie Panurge. La Reine Quinte Essence qui a pouvoir de gu&amp;eacute;rison accorde une &amp;eacute;ternelle jeunesse &amp;agrave; ses sujettes. Nous sommes bien dans une voie d&amp;rsquo;immortalit&amp;eacute; et une alchimie de longue vie. Les Dames Lanternes assument la fonction initiatrice et guident les p&amp;eacute;lerins jusqu&amp;rsquo;au sanctuaire.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Cependant, d&amp;egrave;s le d&amp;eacute;but de l&amp;rsquo;&amp;oelig;uvre, la question de la puissance initiatique serpentine ma&amp;icirc;tris&amp;eacute;e et orient&amp;eacute;e par les femmes est abord&amp;eacute;e &amp;agrave; travers Gargamelle-M&amp;eacute;lusine, fonction qui aura &amp;eacute;t&amp;eacute; incessamment refoul&amp;eacute;e par le christianisme. La M&amp;egrave;re n&amp;eacute;olythique a toutefois surv&amp;eacute;cu dans les initiations masculines &amp;agrave; travers les figures des vierges noires ou de Marie-Madeleine. Les compagnes de Grandgousier, Gargantua, et Pantagruel sont toutes des g&amp;eacute;antes, d&amp;eacute;esses-serpentines, qui n&amp;rsquo;ont pas &amp;eacute;t&amp;eacute; choisies par les trois g&amp;eacute;ants. Elles sont impos&amp;eacute;es cosmogoniquement car ces mariages manifestent l&amp;rsquo;hermaphrodisme initial, la non-s&amp;eacute;paration originelle. Cette immortalit&amp;eacute; des dieux et des h&amp;eacute;ros est inaccessible &amp;agrave; Panurge d&amp;rsquo;o&amp;ugrave; la question qu&amp;rsquo;il posent &amp;agrave; tous, &amp;laquo;&amp;nbsp;dois-je me marier&amp;nbsp;?&amp;nbsp;&amp;raquo;. Contrairement &amp;agrave; Pantagruel, Panurge est libre de se marier ou d&amp;rsquo;&amp;eacute;viter le mariage. Il est orphelin de p&amp;egrave;re et de m&amp;egrave;re, sans lign&amp;eacute;e ancestrale. Son initiation par la Dive Bouteille l&amp;rsquo;a lib&amp;eacute;r&amp;eacute; de toutes ses dettes, c&amp;rsquo;est-&amp;agrave;-dire des besoins, des attachements, des d&amp;eacute;sirs, des peurs. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Alchimiquement, Panurge, Mercure volatil peut donc &amp;ecirc;tre fix&amp;eacute;. L&amp;rsquo;hermaphrodisme primitif laisse place &amp;agrave; l&amp;rsquo;androgynat alchimique. Le mariage chymique du Soufre et du Mercure, du Soleil et de la Lune, du Roi et de la Reine est possible mais par quel m&amp;eacute;dium&amp;nbsp;?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Panurge, dans son voyage fait s&amp;eacute;jour aupr&amp;egrave;s de Grippeminault, archiduc des Chatz Fourr&amp;eacute;z, qui pr&amp;eacute;sente une &amp;eacute;nigme &amp;agrave; Panurge&amp;nbsp;:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-indent:
28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;&amp;laquo;&amp;nbsp;Une bien jeune et toute blondelette&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-indent:
28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Conceut un fils &amp;eacute;gyptien sans p&amp;egrave;re,&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-indent:
28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Puis l&amp;rsquo;enfanta sans douleur, la doulcette,&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-indent:
28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Quoiqu&amp;rsquo;il sortist comme fait la vip&amp;egrave;re&amp;hellip;&amp;nbsp;&amp;raquo;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-indent:
28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;La femme, une femme &amp;laquo;&amp;nbsp;ordinaire&amp;nbsp;&amp;raquo; cette fois, gr&amp;acirc;cieuse et en rien monstrueuse, est de nouveau associ&amp;eacute;e &amp;agrave; la puissance serpentine. La r&amp;eacute;ponse, assez confuse de Panurge, fait r&amp;eacute;f&amp;eacute;rence &amp;agrave; la f&amp;egrave;ve pythagoricienne (et donc &amp;agrave; l&amp;rsquo;hermaphrodisme) et &amp;eacute;voquerait la panspermie selon Monique D. Cusset&lt;span style=&quot;color:#c40141;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Voyage-initiatique-chez-Fran%C3%A7ois-Rabelais#_ftn15&quot; name=&quot;_ftnref15&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;[15]&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Voyage-initiatique-chez-Fran%C3%A7ois-Rabelais#_ftn15&quot; name=&quot;_ftnref15&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;. Nous avan&amp;ccedil;ons plut&amp;ocirc;t l&amp;rsquo;hypoth&amp;egrave;se alchimique qui veut que la femme soit porteuse naturellement de l&amp;rsquo;embryon d&amp;rsquo;immortalit&amp;eacute;, qu&amp;rsquo;elle n&amp;rsquo;a qu&amp;rsquo;&amp;agrave; nourrir, tandis que l&amp;rsquo;homme se doit de l&amp;rsquo;engendrer par l&amp;rsquo;initiation, initiation qui exige la pr&amp;eacute;sence lumineuse f&amp;eacute;minine.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;L&amp;rsquo;immortalit&amp;eacute; n&amp;rsquo;est donc pas interdite &amp;agrave; Panurge mais diff&amp;egrave;re de celles des dieux et des h&amp;eacute;ros qui sont des immortalit&amp;eacute;s &amp;laquo;&amp;nbsp;pour durer&amp;nbsp;&amp;raquo;. L&amp;rsquo;immortalit&amp;eacute; de Panurge est un acquiessement &amp;agrave; la libert&amp;eacute; et l&amp;rsquo;&amp;eacute;ternit&amp;eacute; de l&amp;rsquo;&amp;ecirc;tre, une alliance avec la vie en toutes ses dimensions, un accord avec ses rythmes qui disent l&amp;rsquo;universel. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Le vrai-faux voyage initiatique de Panurge, qui accumule tant d&amp;rsquo;&amp;eacute;pisodes d&amp;eacute;sastreux, se r&amp;eacute;v&amp;egrave;le un succ&amp;egrave;s puisque l&amp;rsquo;immortel Pantagruel, l&amp;rsquo;initiateur, accomplit son &amp;oelig;uvre en conduisant Panurge au Pays du Centre, l&amp;agrave; o&amp;ugrave; il prend conscience de sa propre &amp;eacute;ternit&amp;eacute; et de sa totale unit&amp;eacute; avec tout ce qui est.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Pour conclure cette introduction, tr&amp;egrave;s partielle et in&amp;eacute;vitablement partiale, &amp;agrave; une &amp;oelig;uvre immense dont la plurivalence rend les interpr&amp;eacute;tations in&amp;eacute;puisables, il convient d&amp;rsquo;insister sur son universalit&amp;eacute; et sur sa parent&amp;eacute; avec les mythes portugais.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;En effet, les folklores et les mythes portugais ne sont avares ni de g&amp;eacute;ants, souvenons-nous notamment du G&amp;eacute;ant Almourol, ni de femmes-serpents, ni de m&amp;eacute;galithes myst&amp;eacute;rieuses, &amp;eacute;chos de questes initiatiques lointaines. Les folklores, m&amp;eacute;moires des traditions, sont l&amp;rsquo;&amp;eacute;cho de disciplines initiatiques qu&amp;rsquo;elles font vivre par substitution ontologique par del&amp;agrave; les situations et moments spatio-temporels. Ici m&amp;ecirc;me, &amp;agrave; Sintra pourrait se trouver, dans le ventre de la montagne sacr&amp;eacute;e, le Temple de la Dive Bouteille. D&amp;rsquo;autant que tout pr&amp;ecirc;t d&amp;rsquo;ici se trouve Belem or, le p&amp;egrave;re du Gargantua britannique se nomme Belen. Belem r&amp;eacute;f&amp;egrave;re certes &amp;agrave; Bethl&amp;eacute;em mais surtout, nous retrouvons les sons B. et L. associ&amp;eacute;s dans de nombreux noms de dieux et de lieux sacr&amp;eacute;s pour indiquer la solarit&amp;eacute; divine. Belen, &amp;eacute;quivalent d&amp;rsquo;Apollon, est pour Pierre Gordon, &amp;laquo;&amp;nbsp;l&amp;rsquo;incarnation du mana lumineux de l&amp;rsquo;&amp;icirc;le sacr&amp;eacute;e&amp;nbsp;&amp;raquo;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;text-indent:28.75pt;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;color:#c40141;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Bibliographie succincte&amp;nbsp;:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&amp;OElig;uvres compl&amp;egrave;tes de Fran&amp;ccedil;ois Rabelais, La Pl&amp;eacute;i&amp;auml;de, Editions Gallimard, Paris, 1955.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;i&gt;A Plus Hault Sens&lt;/i&gt; de Claude Gaignebet, Maisonneuve &amp;amp; Larose, Paris, 1986.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;i&gt;Rabelais et les secrets du Pantagruel&lt;/i&gt; de J.-H. Probst-Biraben, Editions des Astrologiques, Nice, 1949.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;i&gt;Le g&amp;eacute;ant Gargantua&lt;/i&gt; de Pierre Gordon, Editions Arma Artis, La B&amp;eacute;gude de Mazenc, 1998.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;i&gt;Origine et sens des Mythes&lt;/i&gt; de Pierre Gordon, Editions Arma Artis, La B&amp;eacute;gude de Mazenc, 2006.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;i&gt;Origine et sens des F&amp;ecirc;tes&lt;/i&gt; de Pierre Gordon, Editions Arma Artis, La B&amp;eacute;gude de Mazenc, 2006.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;i&gt;Mythe et histoire. Le pouvoir &amp;amp; la transgression dans l&amp;rsquo;&amp;oelig;uvre de Rabelais&lt;/i&gt; par Monique D. Cusset, Guy Tr&amp;eacute;daniel Editeur, Paris, 1992.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Le sentiment de l&amp;rsquo;unit&amp;eacute;&amp;nbsp;dans l&amp;rsquo;oeuvre de Rabelais&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt; de Micha&amp;euml;l Baraz, Etudes fran&amp;ccedil;aises, vol.8, n&amp;deg;1, 1972, p. 3-53.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;br clear=&quot;all&quot; /&gt;
	&lt;hr align=&quot;left&quot; size=&quot;1&quot; width=&quot;33%&quot; /&gt;
	&lt;div id=&quot;ftn1&quot;&gt;
		&lt;div&gt;
			&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Voyage-initiatique-chez-Fran%C3%A7ois-Rabelais#_ftnref1&quot; name=&quot;_ftn1&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;&quot;&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;line-height:115%;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;;&quot;&gt;[1]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; Lire &lt;i&gt;O discurso de Sintra&lt;/i&gt; de R&amp;eacute;mi Boyer, publi&amp;eacute; aux Editions Arcane Zero et Zefiro, Lisbonne et Sintra, 2011.&lt;/div&gt;
	&lt;/div&gt;
	&lt;div id=&quot;ftn2&quot;&gt;
		&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
			&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Voyage-initiatique-chez-Fran%C3%A7ois-Rabelais#_ftnref2&quot; name=&quot;_ftn2&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;&quot;&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;line-height:115%;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;;&quot;&gt;[2]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; H&amp;eacute;rakl&amp;egrave;s ou Hercule est selon Pierre Gordon &amp;laquo;&amp;nbsp;la d&amp;eacute;signation g&amp;eacute;n&amp;eacute;rique attribu&amp;eacute;e aux initi&amp;eacute;s dans le bassin m&amp;eacute;diterran&amp;eacute;en&amp;nbsp;&amp;raquo;.&lt;/div&gt;
	&lt;/div&gt;
	&lt;div id=&quot;ftn3&quot;&gt;
		&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
			&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Voyage-initiatique-chez-Fran%C3%A7ois-Rabelais#_ftnref3&quot; name=&quot;_ftn3&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;&quot;&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;line-height:115%;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;;&quot;&gt;[3]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; Erasme est consid&amp;eacute;r&amp;eacute; comme le premier grand penseur et auteur de dimension europ&amp;eacute;enne. Il fut aussi un exemple frappant de &amp;laquo;&amp;nbsp;la circulation des &amp;eacute;lites&amp;nbsp;&amp;raquo;, parcourant toute l&amp;rsquo;Europe pour enseigner.&lt;/div&gt;
	&lt;/div&gt;
	&lt;div id=&quot;ftn4&quot;&gt;
		&lt;div&gt;
			&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Voyage-initiatique-chez-Fran%C3%A7ois-Rabelais#_ftnref4&quot; name=&quot;_ftn4&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;&quot;&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;line-height:115%;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;;&quot;&gt;[4]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;i&gt; Shiva et Dionysos&lt;/i&gt; par Alain Dani&amp;eacute;lou, Editions Arth&amp;egrave;me Fayard, Paris, 1979.&lt;/div&gt;
	&lt;/div&gt;
	&lt;div id=&quot;ftn5&quot;&gt;
		&lt;div&gt;
			&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Voyage-initiatique-chez-Fran%C3%A7ois-Rabelais#_ftnref5&quot; name=&quot;_ftn5&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;&quot;&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;line-height:115%;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;;&quot;&gt;[5]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; Le Shiva&amp;iuml;sme non-duel du Cachemire d&amp;rsquo;Utpaladeva, Abhinavagupta, Ksemaraja, du IX au XII&amp;egrave;me si&amp;egrave;cle.&lt;/div&gt;
	&lt;/div&gt;
	&lt;div id=&quot;ftn6&quot;&gt;
		&lt;div&gt;
			&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Voyage-initiatique-chez-Fran%C3%A7ois-Rabelais#_ftnref6&quot; name=&quot;_ftn6&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;&quot;&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;line-height:115%;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;;&quot;&gt;[6]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;i&gt; Le sentiment de l&amp;rsquo;unit&amp;eacute;&amp;nbsp;dans l&amp;rsquo;oeuvre de Rabelais&lt;/i&gt; de Micha&amp;euml;l Baraz, Etudes fran&amp;ccedil;aises, vol.8, n&amp;deg;1, 1972, p. 3-53.&lt;/div&gt;
	&lt;/div&gt;
	&lt;div id=&quot;ftn7&quot;&gt;
		&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
			&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Voyage-initiatique-chez-Fran%C3%A7ois-Rabelais#_ftnref7&quot; name=&quot;_ftn7&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;&quot;&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;line-height:115%;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;;&quot;&gt;[7]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; Sur l&amp;rsquo;&amp;eacute;sot&amp;eacute;risme de Rabelais, lire l&amp;rsquo;indispensable &lt;i&gt;A Plus Hault Sens&lt;/i&gt; de Claude Gaignebet, Maisonneuve &amp;amp; Larose, Paris, 1986.&lt;/div&gt;
	&lt;/div&gt;
	&lt;div id=&quot;ftn8&quot;&gt;
		&lt;div&gt;
			&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Voyage-initiatique-chez-Fran%C3%A7ois-Rabelais#_ftnref8&quot; name=&quot;_ftn8&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;&quot;&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;line-height:115%;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;;&quot;&gt;[8]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;i&gt; Rabelais et les secrets du Pantagruel&lt;/i&gt; de J.-H. Probst-Biraben, Editions des Astrologiques, Nice, 1949.&lt;/div&gt;
	&lt;/div&gt;
	&lt;div id=&quot;ftn9&quot;&gt;
		&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
			&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Voyage-initiatique-chez-Fran%C3%A7ois-Rabelais#_ftnref9&quot; name=&quot;_ftn9&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;&quot;&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;line-height:115%;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;;&quot;&gt;[9]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; Arthur oriente la Table Ronde et conduit la chasse sacr&amp;eacute;e. Il laisse parfois ce privil&amp;egrave;ge &amp;agrave; Gargantua, qui devient alors son Grand Veneur.&lt;/div&gt;
	&lt;/div&gt;
	&lt;div id=&quot;ftn10&quot;&gt;
		&lt;div&gt;
			&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Voyage-initiatique-chez-Fran%C3%A7ois-Rabelais#_ftnref10&quot; name=&quot;_ftn10&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;&quot;&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;line-height:115%;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;;&quot;&gt;[10] &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;i&gt;Le g&amp;eacute;ant Gargantua&lt;/i&gt; de Pierre Gordon, Editions Arma Artis, La B&amp;eacute;gude de Mazenc, 1998.&lt;/div&gt;
	&lt;/div&gt;
	&lt;div id=&quot;ftn11&quot;&gt;
		&lt;div&gt;
			&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Voyage-initiatique-chez-Fran%C3%A7ois-Rabelais#_ftnref11&quot; name=&quot;_ftn11&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;&quot;&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;line-height:115%;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;;&quot;&gt;[11]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;color:black;&quot;&gt; Notre populaire vampire suceur de sang est pour Pierre Gordon une d&amp;eacute;g&amp;eacute;n&amp;eacute;r&amp;eacute;cence de ce vampire divinisant qu&amp;rsquo;est le g&amp;eacute;ant.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
	&lt;/div&gt;
	&lt;div id=&quot;ftn12&quot;&gt;
		&lt;div&gt;
			&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Voyage-initiatique-chez-Fran%C3%A7ois-Rabelais#_ftnref12&quot; name=&quot;_ftn12&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;&quot;&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;line-height:115%;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;;&quot;&gt;[12]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; Lire le remarquable d&amp;eacute;cryptage de Claude Gaignebet dans&amp;nbsp;&lt;i&gt;A Plus Hault Sens&lt;/i&gt;, Editions Maisonneuve &amp;amp; Larose, Paris, 1986&lt;/div&gt;
	&lt;/div&gt;
	&lt;div id=&quot;ftn13&quot;&gt;
		&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
			&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Voyage-initiatique-chez-Fran%C3%A7ois-Rabelais#_ftnref13&quot; name=&quot;_ftn13&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;&quot;&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;line-height:115%;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;;&quot;&gt;[13]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; Selon Pern&amp;eacute;ty, Rabelais indique ici une op&amp;eacute;ration alchimique par le feu. Le Pantagru&amp;eacute;lion vient de la r&amp;eacute;gion des Pyr&amp;eacute;n&amp;eacute;es, mot issu du grec &lt;i&gt;Pyr&lt;/i&gt; ou &lt;i&gt;Pur &lt;/i&gt;qui signifie &lt;i&gt;feu.&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
	&lt;/div&gt;
	&lt;div id=&quot;ftn14&quot;&gt;
		&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
			&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Voyage-initiatique-chez-Fran%C3%A7ois-Rabelais#_ftnref14&quot; name=&quot;_ftn14&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;&quot;&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;line-height:115%;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;;&quot;&gt;[14]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; Lire l&amp;rsquo;excellente &amp;eacute;tude de Mangala Sirdeshpande, &lt;i&gt;Rabelais philosophe et penseur&amp;nbsp;: une perspective indienne&lt;/i&gt;, Synergies &lt;i&gt;Inde &lt;/i&gt;n&amp;deg;2, pp. 307-320, 2007. L&amp;rsquo;auteur compare l&amp;rsquo;&amp;oelig;uvre rabelaisienne et la pens&amp;eacute;e indienne et met en &amp;eacute;vidence bien des liens possibles.&lt;/div&gt;
	&lt;/div&gt;
	&lt;div id=&quot;ftn15&quot;&gt;
		&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
			&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Le-Voyage-initiatique-chez-Fran%C3%A7ois-Rabelais#_ftnref15&quot; name=&quot;_ftn15&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;&quot;&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;line-height:115%;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;;Times New Roman&amp;quot;;&quot;&gt;[15]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;i&gt; Mythe et histoire, le pouvoir &amp;amp; la transgression dans l&amp;rsquo;&amp;oelig;uvre de Rabelais &lt;/i&gt;par Monique D. Cusset, Guy Tr&amp;eacute;daniel Editeur, Paris, 1992.&lt;/div&gt;
	&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;</description>

    

      </item>
  
  <item>
    <title>Carlos Barahona Possollo</title>
    <link>http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Carlos-Barahona-Possollo2</link>
    <guid isPermaLink="false">urn:md5:a39d0abf908016e1ea6dfeeba9b9c2e7</guid>
    <pubDate>Fri, 13 Jul 2012 09:33:00 +0100</pubDate>
    <dc:creator>Marie BUYS</dc:creator>
        <category>Liens</category>
        
    <description>    &lt;div&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;Le &lt;a href=&quot;http://barahonapossollo.com &quot;&gt;site&lt;/a&gt; de &lt;strong&gt;Carlos Barahona Possollo &lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</description>

    

      </item>
  
  <item>
    <title>Éditions Le Mercure Dauphinois</title>
    <link>http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/%C3%89ditions-Le-MErcure-Dauphinois</link>
    <guid isPermaLink="false">urn:md5:a1017f23a84f3c7f0339e7659c393566</guid>
    <pubDate>Wed, 25 Apr 2012 11:16:00 +0100</pubDate>
    <dc:creator>Marie BUYS</dc:creator>
        <category>Mes éditeurs</category>
        
    <description>    &lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:20px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(196, 1, 65);&quot;&gt;&lt;b&gt;&amp;Eacute;ditions Le Mercure Dauphinois&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:16px;&quot;&gt;4 rue de Paris&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:16px;&quot;&gt;F-38000 Grenoble&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:16px;&quot;&gt;Tel&amp;nbsp;: 04 76 96 80 51&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
	&lt;img alt=&quot;&quot; height=&quot;160&quot; src=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/public/Divers/logo-mercure.jpg&quot; width=&quot;97&quot; /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
	&lt;div style=&quot;text-align:justify;text-indent:35.4pt&quot;&gt;
		&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;Les &lt;a href=&quot;http://www.lemercuredauphinois.fr/&quot;&gt;&amp;Eacute;ditions Le Mercure Dauphinois&lt;/a&gt;, dirig&amp;eacute;es par Genevi&amp;egrave;ve Dubois, proposent un catalogue exceptionnel dans le domaine de l&amp;rsquo;herm&amp;eacute;tisme et l&amp;rsquo;alchimie. Toutefois, les lecteurs d&amp;eacute;couvriront d&amp;rsquo;autres collections passionnantes comme celle consacr&amp;eacute;e au Ma&amp;icirc;tre Philippe de Lyon ou encore les collections &lt;i&gt;Chevalerie et Tradition&lt;/i&gt; et &lt;i&gt;Corps, &amp;Acirc;me, Esprit&lt;/i&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
	&lt;div&gt;
		&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;</description>

    

      </item>
  
  <item>
    <title>Fernando Pessoa &amp; Rémi Boyer, um diálogo espelhado</title>
    <link>http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Fernando-Pessoa-R%C3%A9mi-Boyer%2C-um-di%C3%A1logo-espelhado</link>
    <guid isPermaLink="false">urn:md5:db82d2940a6a0afe265af40935050a41</guid>
    <pubDate>Wed, 15 Feb 2012 10:23:00 +0000</pubDate>
    <dc:creator>Marie BUYS</dc:creator>
        <category>Articles</category>
        
    <description>    &lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:18px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(196, 1, 65);&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Fernando Pessoa &amp;amp; R&amp;eacute;mi Boyer, um di&amp;aacute;logo espelhado&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:18px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(196, 1, 65);&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;par&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Cynthia&amp;nbsp;Guimar&amp;atilde;es&amp;nbsp;Taveira&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;line-height:normal&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:18px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(196, 1, 65);&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;line-height:normal&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;i&gt;Texte extrait d&amp;rsquo;un travail de doctorat.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:
justify;line-height:normal&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;i&gt;Publication originale sur le site de philosophie portugaise&amp;nbsp;: &lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.filosofia-extravagante.blogspot.com/&quot;&gt;Cadernos de Filosofia Extravagante&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/p&gt;
&lt;p style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
	&lt;img alt=&quot;&quot; height=&quot;531&quot; src=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/public/Articles/Azuleros_Lima_Rossio_8.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/p&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Azulejos de la gare de Rossio &amp;agrave; Lisbonne&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Peinture de Lima de Freitas&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	Tomaremos como ponto de partida a perspectiva de Mircea Eliade, a partir da qual estabelece tr&amp;ecirc;s tipos de inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o, ou tr&amp;ecirc;s categorias inici&amp;aacute;ticas explicitas na Hist&amp;oacute;ria das Religi&amp;otilde;es, sendo que&amp;nbsp;&amp;ldquo;A primeira compreende os rituais colectivos pelos quais se efectua a passagem da inf&amp;acirc;ncia, ou da adolesc&amp;ecirc;ncia para a idade adulta&amp;rdquo;(&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Fernando-Pessoa-R%C3%A9mi-Boyer%2C-um-di%C3%A1logo-espelhado#1&quot;&gt;1&lt;/a&gt;), &amp;eacute; a chamada inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o tribal e &amp;eacute; obrigat&amp;oacute;ria para os membros de uma comunidade tradicional. A segunda&amp;nbsp;&amp;ldquo;&amp;hellip;&amp;nbsp;compreende todas as esp&amp;eacute;cies de ritos de entrada numa sociedade secreta, num Bund ou numa confraria.&amp;rdquo;(&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Fernando-Pessoa-R%C3%A9mi-Boyer%2C-um-di%C3%A1logo-espelhado#2&quot;&gt;2&lt;/a&gt;) Este tipo n&amp;atilde;o &amp;eacute; obrigat&amp;oacute;rio, &amp;eacute; muitas vezes reservado a um &amp;uacute;nico sexo (a grande maioria das sociedades secretas s&amp;atilde;o masculinas), sendo os casos dos reservados aos dois sexos muito raros, como &amp;eacute; o caso dos Mist&amp;eacute;rios greco-orientais. E, por fim, uma terceira categoria :&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;ldquo;&amp;hellip; aquela que caracteriza a voca&amp;ccedil;&amp;atilde;o m&amp;iacute;stica, ou seja, ao n&amp;iacute;vel das religi&amp;otilde;es primitivas, a voca&amp;ccedil;&amp;atilde;o do &amp;laquo;homem-medicina&amp;raquo; ou do xam&amp;atilde;. Inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o esta na qual se destaca o valor dado &amp;agrave;&amp;nbsp;&amp;ldquo;experi&amp;ecirc;ncia pessoal&amp;rdquo;, em que os indiv&amp;iacute;duos&amp;nbsp;&amp;ldquo;est&amp;atilde;o destinados - quer queiram quer n&amp;atilde;o - a participar numa experi&amp;ecirc;ncia religiosa mais intensa do que aquela que &amp;eacute; acess&amp;iacute;vel ao resto da comunidade. Dissemos: quer eles queiram quer n&amp;atilde;o, porque &amp;eacute; poss&amp;iacute;vel algu&amp;eacute;m tornar-se &amp;laquo;medicine-men&amp;raquo; ou xam&amp;atilde; ap&amp;oacute;s uma decis&amp;atilde;o pessoal de se apropriar dos poderes religiosos (aquilo a que se chama a &amp;laquo;busca&amp;raquo;), mas tamb&amp;eacute;m por voca&amp;ccedil;&amp;atilde;o (o &amp;laquo;chamamento&amp;raquo;), ou seja, porque &amp;eacute; for&amp;ccedil;ado a s&amp;ecirc;-lo por seres sobre-humanos.&amp;rdquo;(&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Fernando-Pessoa-R%C3%A9mi-Boyer%2C-um-di%C3%A1logo-espelhado#3&quot;&gt;3&lt;/a&gt;)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	Tomaremos, igualmente, como ponto de partida a defini&amp;ccedil;&amp;atilde;o existente no dicion&amp;aacute;rio de s&amp;iacute;mbolos para a palavra Inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o :&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&amp;quot;Iniciar &amp;eacute;, de certa forma, morrer, provocar a morte. Mas a morte &amp;eacute; considerada como uma sa&amp;iacute;da, a passagem de uma porta que d&amp;aacute; acesso a outro lugar. &amp;Agrave; sa&amp;iacute;da segue-se uma entrada. Iniciar &amp;eacute; introduzir.&amp;rdquo;(&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Fernando-Pessoa-R%C3%A9mi-Boyer%2C-um-di%C3%A1logo-espelhado#4&quot;&gt;4&lt;/a&gt;)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	Dos tr&amp;ecirc;s tipos de inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o apontados por Mircea Eliade aqueles que, neste caso, mais nos interessam s&amp;atilde;o os dois &amp;uacute;ltimos. O primeiro, a inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o na puberdade, existindo tamb&amp;eacute;m no ocidente, nas tr&amp;ecirc;s religi&amp;otilde;es do Livro, &amp;eacute; obrigat&amp;oacute;rio e dirigido aos membros de uma comunidade como introdu&amp;ccedil;&amp;atilde;o num mundo simb&amp;oacute;lico, te&amp;oacute;rico e pr&amp;aacute;tico. Os dois &amp;uacute;ltimos s&amp;atilde;o mais elitistas, por assim dizer, caminham do geral, por exemplo uma sociedade secreta, para o particular, para o individuo. H&amp;aacute; como que um afunilar nas vias inici&amp;aacute;ticas e, no entanto, esse afunilar, ao terminar no indiv&amp;iacute;duo &amp;uacute;nico, pode gerar, por sua vez, movimentos regeneradores ao n&amp;iacute;vel de uma comunidade, por exemplo, Cristo pertencer&amp;aacute;, com certeza, ao &amp;uacute;ltimo tipo de inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o apontado por Mircea Eliade, a sua inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o foi directamente conduzida por for&amp;ccedil;as n&amp;atilde;o-humanas sobrenaturais (ficando aqui a sua origem humana ou n&amp;atilde;o em segundo plano na an&amp;aacute;lise). &amp;Eacute;, ainda assim, na concentra&amp;ccedil;&amp;atilde;o de um &amp;uacute;nico indiv&amp;iacute;duo, Cristo, que se origina uma nova religi&amp;atilde;o, com todos os seus n&amp;iacute;veis: exot&amp;eacute;rico (por exemplo, os ritos de passagem para a idade adulta, como o Crisma), esot&amp;eacute;rico (por exemplo, sociedades secretas que fazem girar as suas inicia&amp;ccedil;&amp;otilde;es em torno de temas crist&amp;atilde;os), e ainda as inicia&amp;ccedil;&amp;otilde;es individuais (por exemplo o caso dos santos m&amp;iacute;sticos), que originam, por sua vez, movimentos regeneradores dentro do pr&amp;oacute;prio cristianismo; &amp;eacute;, portanto, um movimento circular aquele que preside &amp;agrave; inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o no ocidente.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	Tanto R&amp;eacute;mi Boyer como Fernando Pessoa partem do principio que existem v&amp;aacute;rios tipos de inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o. Fernando Pessoa estabelece tr&amp;ecirc;s tipos de inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o :&lt;br /&gt;
	&lt;br /&gt;
	&amp;quot;H&amp;aacute;, primeiro, e no n&amp;iacute;vel &amp;iacute;nfimo, a inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o exot&amp;eacute;rica, an&amp;aacute;loga &amp;agrave; inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o ma&amp;ccedil;&amp;oacute;nica (&amp;hellip;) que serve para p&amp;ocirc;r o indiv&amp;iacute;duo em condi&amp;ccedil;&amp;otilde;es de poder dar-se o caminho esot&amp;eacute;rico, de poder buscar, pelo contacto, embora esot&amp;eacute;rico, com s&amp;iacute;mbolos e emblemas, o verdadeiro caminho. O mais exterior e nulo dos sistemas inici&amp;aacute;ticos - como &amp;eacute; hoje o da ma&amp;ccedil;onaria - serve este fim. (&amp;nbsp;&amp;hellip;) o &amp;uacute;nico fim com que os Rosa-Cruz institu&amp;iacute;ram a ma&amp;ccedil;onaria exot&amp;eacute;rica &amp;eacute; o de p&amp;ocirc;r muita gente em contacto com, por assim dizer, o aspecto externo da verdade oculta (&amp;hellip;). H&amp;aacute; depois a inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o esot&amp;eacute;rica. Difere da primeira, em que tem de ser buscada pelo disc&amp;iacute;pulo, e por ele desejada e preparada em si mesmo. &amp;laquo;Quando o disc&amp;iacute;pulo est&amp;aacute; pronto&amp;raquo;, diz o velho lema dos ocultistas, &amp;laquo;o mestre est&amp;aacute; pronto tamb&amp;eacute;m&amp;raquo;. H&amp;aacute; por fim a inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o divina. (&amp;hellip;) vem directamente, e por cima de todos, das mesmas m&amp;atilde;os, do que chamamos Deus.&amp;rdquo;(&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Fernando-Pessoa-R%C3%A9mi-Boyer%2C-um-di%C3%A1logo-espelhado#5&quot;&gt;5&lt;/a&gt;)&lt;br /&gt;
	&lt;br /&gt;
	Embora a Ma&amp;ccedil;onaria seja uma sociedade secreta, n&amp;atilde;o se dirigindo a toda a comunidade, tem, para Fernando Pessoa, um papel semelhante &amp;agrave;quele descrito por Mircea Eliade quando se refere &amp;agrave; Inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o com vista &amp;agrave; passagem da puberdade &amp;agrave; idade adulta. No fundo, h&amp;aacute; na Ma&amp;ccedil;onaria, como nesse tipo de inicia&amp;ccedil;&amp;otilde;es, regras de conduta que s&amp;atilde;o transmitidas, uma base te&amp;oacute;rica com vista &amp;agrave; especula&amp;ccedil;&amp;atilde;o e ainda um conjunto de s&amp;iacute;mbolos e rituais que integram o ne&amp;oacute;fito num sistema de valores. A cr&amp;iacute;tica de Pessoa &amp;agrave; Ma&amp;ccedil;onaria como tendo um valor nulo inici&amp;aacute;tico &amp;eacute; ainda mais vigorosa do que a de R&amp;eacute;mi Boyer quando este, ap&amp;oacute;s conotar a Ma&amp;ccedil;onaria com a&amp;nbsp;Inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o na Cidade&amp;nbsp;e&amp;nbsp;os Rosa-Cruz como sendo o prot&amp;oacute;tipo da&amp;nbsp;Inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o no Jardim,&amp;nbsp;afirma :&lt;br /&gt;
	&lt;br /&gt;
	&amp;quot;A&amp;nbsp;Inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o na Cidade&amp;nbsp;est&amp;aacute; estabelecida em torno de constrangimentos. A doutrina ser&amp;aacute; privilegiada como objecto do saber. A Cidade estabelece, ali&amp;aacute;s, listas de objectos inici&amp;aacute;ticos e n&amp;atilde;o inici&amp;aacute;ticos (o alimento, a tecnologia, a sexualidade&amp;hellip;) assim como distingue o profano e o sagrado, nos espa&amp;ccedil;os exteriores como nos espa&amp;ccedil;os interiores.&amp;rdquo;(&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Fernando-Pessoa-R%C3%A9mi-Boyer%2C-um-di%C3%A1logo-espelhado#6&quot;&gt;6&lt;/a&gt;)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	Poder-se-&amp;aacute; dizer, e retirando das entrelinhas algumas palavras invis&amp;iacute;veis destes dois textos, que o ritual ma&amp;ccedil;&amp;oacute;nico incorre no erro de ser um teatro sem alma. O Despertar, entenda-se, pratica-se no sentido em que o indiv&amp;iacute;duo se encontra no estado de vigilante ou em estado de vig&amp;iacute;lia, ou ainda, nas palavras de Almada Negreiro, &amp;quot;&amp;agrave; escuta do universo&amp;rdquo;(&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Fernando-Pessoa-R%C3%A9mi-Boyer%2C-um-di%C3%A1logo-espelhado#7&quot;&gt;7&lt;/a&gt;). O mesmo problema suscitado pela Inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o &amp;eacute; levantado em rela&amp;ccedil;&amp;atilde;o &amp;agrave; Arte, n&amp;atilde;o havendo muita diferen&amp;ccedil;a entre aquele que pratica uma certa vibra&amp;ccedil;&amp;atilde;o ou frequ&amp;ecirc;ncia dentro do sil&amp;ecirc;ncio, aqui como processo inici&amp;aacute;tico e o artista que deixa que a inspira&amp;ccedil;&amp;atilde;o nele flua, &amp;agrave; boa maneira medieval, isto partindo do principio que, no inicio, ma&amp;ccedil;ons eram aqueles que praticavam a arte da pedra. &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;A arte como duplo sopro que molda as formas no areal: o vento molda a areia e sopra, por sua vez, segundo e seguindo as formas desse areal moldado por ele em influ&amp;ecirc;ncia criativa m&amp;uacute;tua (as bacias sem&amp;acirc;nticas das quais nos fala Gilbert Durand). &amp;Eacute; sempre um princ&amp;iacute;pio superior que se espera que influencie o art&amp;iacute;fice:&amp;nbsp;&lt;br /&gt;
	&lt;br /&gt;
	&amp;quot;A inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o representa verdadeiramente e legitimamente o esp&amp;iacute;rito, animador principal de todas as coisas, enquanto no que diz respeito &amp;agrave; &amp;laquo;pseudo-inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o&amp;raquo;, o esp&amp;iacute;rito est&amp;aacute; naturalmente ausente. &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Daqui resulta imediatamente que a ac&amp;ccedil;&amp;atilde;o assim exercida, em vez de ser realmente &amp;laquo;org&amp;acirc;nica&amp;raquo;, s&amp;oacute; pode ter um car&amp;aacute;cter puramente &amp;laquo;mec&amp;acirc;nico&amp;raquo;&amp;rdquo;. (&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Fernando-Pessoa-R%C3%A9mi-Boyer%2C-um-di%C3%A1logo-espelhado#8&quot;&gt;8&lt;/a&gt;)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	R&amp;eacute;mi Boyer &amp;eacute; mais descritivo relativamente aos processos de funcionamento ma&amp;ccedil;&amp;oacute;nicos, visando demonstrar a contradi&amp;ccedil;&amp;atilde;o no que se refere &amp;agrave;s palavras Igualdade e Fraternidade :&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&amp;quot;Em Loja, a palavra circula de cima para baixo e de baixo para cima. A desloca&amp;ccedil;&amp;atilde;o de Loja em Loja est&amp;aacute; submetida ao controlo hier&amp;aacute;rquico (&amp;hellip;) O saber &amp;eacute; esperado vindo do outro, de fora, ainda que por vezes seja &amp;laquo;de fora de em si mesmo&amp;raquo;&amp;rdquo;. (&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Fernando-Pessoa-R%C3%A9mi-Boyer%2C-um-di%C3%A1logo-espelhado#9&quot;&gt;9&lt;/a&gt;)&lt;br /&gt;
	&lt;br /&gt;
	Faz, deste modo, um aviso atento &amp;agrave; diferen&amp;ccedil;a existente entre inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o externa e inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o interna, sendo que o&amp;nbsp;&amp;ldquo;de fora em si mesmo&amp;rdquo;&amp;nbsp;ser&amp;aacute; trabalho meramente intelectual, sem a participa&amp;ccedil;&amp;atilde;o do esp&amp;iacute;rito, ainda que solit&amp;aacute;rio. Toda esta hierarquia piramidal existente em Loja acaba por&amp;ldquo;&amp;hellip;impossibilitar o Companheirismo tradicional, que &amp;eacute;, no entanto, o que justifica a&amp;nbsp;Inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o na&amp;nbsp;Cidade.&amp;rdquo;(&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Fernando-Pessoa-R%C3%A9mi-Boyer%2C-um-di%C3%A1logo-espelhado#10&quot;&gt;10&lt;/a&gt;) Igualdade e Fraternidade s&amp;atilde;o dois conceitos, portanto, dificilmente alicer&amp;ccedil;ados, uma vez que implicariam uma certa horizontalidade, uma determinada T&amp;aacute;vola Redonda, na qual os Iniciados estariam igualmente posicionados face ao Centro. Em pir&amp;acirc;mide verticalizada, tal distancia n&amp;atilde;o &amp;eacute; poss&amp;iacute;vel. A Fraternidade pura, entre irm&amp;atilde;os de um mesmo pai e de uma mesma m&amp;atilde;e, &amp;eacute; dif&amp;iacute;cil de encontrar numa Sociedade que distingue Aprendizes, Companheiros e Mestres; o mais velho, o mais s&amp;aacute;bio, est&amp;aacute; numa plano acima do ne&amp;oacute;fito Aprendiz.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	Tamb&amp;eacute;m a face&amp;nbsp;&amp;ldquo;especulativa&amp;rdquo;&amp;nbsp;da Ma&amp;ccedil;onaria n&amp;atilde;o &amp;eacute; poupada, nesta discri&amp;ccedil;&amp;atilde;o que permeia a cr&amp;iacute;tica: tendo ra&amp;iacute;zes operativas sobre a mat&amp;eacute;ria e, tendo sido minimizado, ao longo dos &amp;uacute;ltimos quatro s&amp;eacute;culos, o trabalho manual sobre a pedra, d&amp;aacute;-se a impossibilidade de realizar a Obra:&amp;nbsp;&amp;ldquo;A realiza&amp;ccedil;&amp;atilde;o da Obra-Prima &amp;eacute; muitas vezes esquecida para se contentar apenas com o conceito de obra-prima, com a sua ideia.&amp;rdquo; (&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Fernando-Pessoa-R%C3%A9mi-Boyer%2C-um-di%C3%A1logo-espelhado#11&quot;&gt;11&lt;/a&gt;)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	Se Fernando Pessoa fala da Ma&amp;ccedil;onaria como a face exot&amp;eacute;rica, exterior daquilo que supostamente guarda uma sabedoria oculta, e se afirma at&amp;eacute; que foram os Rosa-Cruz que&amp;nbsp;&amp;ldquo;institu&amp;iacute;ram a Ma&amp;ccedil;onaria&amp;rdquo;, provavelmente numa alus&amp;atilde;o a um qualquer&amp;nbsp;per&amp;iacute;odo coincidente com a passagem da Ma&amp;ccedil;onaria operativa &amp;agrave; especulativa (talvez como esfor&amp;ccedil;o de resgate e salva&amp;ccedil;&amp;atilde;o de alguma sabedoria em risco de se perder), Boyer fala dessa face exterior da Ordem inici&amp;aacute;tica tendo em vista o apelo tradicional da supremacia do Esp&amp;iacute;rito sobre a mat&amp;eacute;ria :&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&amp;quot;A Cidade promove as organiza&amp;ccedil;&amp;otilde;es inici&amp;aacute;ticas que n&amp;atilde;o passam de cria&amp;ccedil;&amp;otilde;es humanas, ve&amp;iacute;culos imperfeitos e ecos muitas vezes long&amp;iacute;nquos das vias inici&amp;aacute;ticas, sendo estas, na sua ess&amp;ecirc;ncia, &amp;laquo;n&amp;atilde;o humanas&amp;raquo;, entenda-se &amp;laquo;n&amp;atilde;o condicionadas&amp;raquo;&amp;rdquo;.&amp;nbsp;(&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Fernando-Pessoa-R%C3%A9mi-Boyer%2C-um-di%C3%A1logo-espelhado#12&quot;&gt;12&lt;/a&gt;)&lt;br /&gt;
	&lt;br /&gt;
	Sendo o Iniciado na Cidade aquele que se&amp;nbsp;&amp;ldquo;mostra&amp;rdquo;, que se d&amp;aacute; a conhecer, enfim, que &amp;eacute; um &amp;quot;conquistador, inscrito no esfor&amp;ccedil;o, por vezes em sobre-esfor&amp;ccedil;o; quer progredir, evoluir, atingir o divino, etapa ap&amp;oacute;s etapa. &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;&amp;Eacute; uma vis&amp;atilde;o prometeica, t&amp;iacute;pica da &amp;laquo;pessoa&amp;raquo;, do &amp;laquo;eu&amp;raquo;, do ego fascinado pelo devir. O iniciado na Cidade est&amp;aacute; ainda sobre a influ&amp;ecirc;ncia da &amp;laquo;pessoa&amp;raquo; (&amp;hellip;) Perdido no duplo constrangimento da Cidade de Deus e da Cidade dos homens, o iniciado na Cidade cai por vezes no pacto faustiano.&amp;rdquo; &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;(&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Fernando-Pessoa-R%C3%A9mi-Boyer%2C-um-di%C3%A1logo-espelhado#13&quot;&gt;13&lt;/a&gt;)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	Como se poder&amp;aacute; dar a passagem da Cidade para o Jardim? &amp;Eacute; Fernando Pessoa que, falando das&amp;nbsp;&amp;ldquo;habilita&amp;ccedil;&amp;otilde;es indispens&amp;aacute;veis aos candidatos&amp;rdquo;, nos revela essa passagem. Notamos aqui igualmente as duas mat&amp;eacute;rias primas que regem estes tipos de inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o: na Ma&amp;ccedil;onaria a mat&amp;eacute;ria-prima &amp;eacute; a pedra, no Jardim, a madeira. Numa primeira fase o homem construiu com madeira, numa segunda fase com pedra:&amp;nbsp;&amp;quot;...por isso a arte da carpintaria que aparece como auxiliar a ma&amp;ccedil;onaria, &amp;eacute;-lhe anterior&amp;rdquo;,mais primitiva, portanto, mas tamb&amp;eacute;m ligada &amp;agrave; mat&amp;eacute;ria org&amp;acirc;nica, sens&amp;iacute;vel e mais subtil:&amp;nbsp;&amp;ldquo;A suprema arte do carpinteiro trabalha com a mat&amp;eacute;ria do mundo e os aprendizes t&amp;ecirc;m de transformar-se em p&amp;aacute;ssaros para n&amp;atilde;o sentirem a vertigem sobre os altos andaimes.&amp;rdquo; (&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Fernando-Pessoa-R%C3%A9mi-Boyer%2C-um-di%C3%A1logo-espelhado#14&quot;&gt;14&lt;/a&gt;)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&amp;Eacute; a madeira, segundo Ant&amp;oacute;nio Telmo, a&amp;nbsp;&amp;ldquo;mat&amp;eacute;ria do mundo&amp;rdquo;, e ainda&amp;ldquo;Em portugu&amp;ecirc;s, mat&amp;eacute;ria &amp;eacute; madeira, que se arranca das florestas&amp;ldquo; (&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Fernando-Pessoa-R%C3%A9mi-Boyer%2C-um-di%C3%A1logo-espelhado#15&quot;&gt;15&lt;/a&gt;), sendo as ra&amp;iacute;zes, matrizes, e dando ainda um ensinamento Ma&amp;ccedil;&amp;oacute;nico:&amp;nbsp;&amp;ldquo;O Grande Arquitecto do Universo edificou o Templo do Mundo sobre a madeira&amp;quot;&amp;nbsp;(&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Fernando-Pessoa-R%C3%A9mi-Boyer%2C-um-di%C3%A1logo-espelhado#16&quot;&gt;16&lt;/a&gt;). Mat&amp;eacute;ria mais subtil, portanto, obrigando os aprendizes a transformarem-se em p&amp;aacute;ssaros para que n&amp;atilde;o&amp;nbsp;&amp;ldquo;caiam&amp;rdquo;&amp;nbsp;das alturas, tendo sempre em vista que&amp;nbsp;&amp;rdquo;Em&amp;nbsp;Tiferet, no centro dos centros, j&amp;aacute; n&amp;atilde;o h&amp;aacute; esse perigo de cair, porque o baixo &amp;eacute; o alto e o alto &amp;eacute; o baixo. &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;O Sol n&amp;atilde;o cai, im&amp;oacute;vel no centro do seu sistema. &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Pois para que lado h&amp;aacute;-de cair, se j&amp;aacute; n&amp;atilde;o h&amp;aacute; lado?&amp;rdquo;(&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Fernando-Pessoa-R%C3%A9mi-Boyer%2C-um-di%C3%A1logo-espelhado#17&quot;&gt;17&lt;/a&gt;)&amp;nbsp;Esses aprendizes de&amp;nbsp;&amp;ldquo;jardinagem&amp;rdquo;&amp;nbsp;devem ter caracter&amp;iacute;sticas fundamentais :&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&amp;quot;Ser um simbolista (&amp;hellip;) para quem os s&amp;iacute;mbolos s&amp;atilde;o coisas, vidas, almas, e para quem, paralela e conversamente, as coisas e os homens tenham, em certo modo, a vida irreal, a anal&amp;oacute;gica dos s&amp;iacute;mbolos&amp;rdquo;, devem estudar as mat&amp;eacute;rias com simpatia, que pode ser induzida com um&amp;nbsp;&amp;ldquo;grande poder de imagina&amp;ccedil;&amp;atilde;o, de despersonaliza&amp;ccedil;&amp;atilde;o, de auto-sugest&amp;atilde;o&amp;rdquo;, e, por fim, saber nas ler nas entrelinhas, pois&amp;nbsp;&amp;ldquo;os livros ma&amp;ccedil;&amp;oacute;nicos, e sobretudo os p&amp;uacute;blicos, por isso mesmo que s&amp;atilde;o p&amp;uacute;blicos, n&amp;atilde;o s&amp;atilde;o nem podem ser escritos em linguagem que n&amp;atilde;o seja a linguagem que l&amp;aacute; est&amp;aacute;.&amp;rdquo;(&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Fernando-Pessoa-R%C3%A9mi-Boyer%2C-um-di%C3%A1logo-espelhado#19&quot;&gt;18&lt;/a&gt;)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	E Pessoa chama a aten&amp;ccedil;&amp;atilde;o mais &amp;agrave; frente:&amp;nbsp;&amp;ldquo;&amp;Eacute; imposs&amp;iacute;vel chegar a qualquer entendimento &amp;iacute;ntimo da Ma&amp;ccedil;onaria sem ter conhecimento da chamada Ci&amp;ecirc;ncia Herm&amp;eacute;tica&amp;rdquo;(19)&amp;nbsp;e aqui d&amp;aacute;-se ent&amp;atilde;o o passo fundamental: est&amp;aacute; o aprendiz no limiar, no portal de acesso ao jardim. Mas n&amp;atilde;o est&amp;aacute; ainda no jardim. A despersonaliza&amp;ccedil;&amp;atilde;o ter&amp;aacute; de ser dupla: morte da&amp;nbsp;&amp;ldquo;pessoa&amp;rdquo;&amp;nbsp;e morte daquilo que mais ama:&amp;nbsp;&amp;ldquo;os s&amp;iacute;mbolos&amp;rdquo;, primeiro uma morte dos s&amp;iacute;mbolos como suporte de um ritual, em seguida a morte efectiva de todos os s&amp;iacute;mbolos (num percurso que, lembremos, &amp;eacute; de morte e renascimento), isto porque&amp;nbsp;&amp;ldquo;Quem tenha em si o poder de sentir pronta e instintivamente a vida dos s&amp;iacute;mbolos n&amp;atilde;o precisa de inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o ritual.&amp;ldquo;(&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Fernando-Pessoa-R%C3%A9mi-Boyer%2C-um-di%C3%A1logo-espelhado#20&quot;&gt;20&lt;/a&gt;), palavras que mais uma vez v&amp;atilde;o ao encontro das de R&amp;eacute;mi Boyer:&amp;nbsp;&amp;ldquo;Qualquer via come&amp;ccedil;a onde acaba a imita&amp;ccedil;&amp;atilde;o e a repeti&amp;ccedil;&amp;atilde;o, onde se apaga a organiza&amp;ccedil;&amp;atilde;o inici&amp;aacute;tica. Ela &amp;eacute; realmente um abandono das formas, incluindo das formas sagradas que s&amp;atilde;o os ritos, para penetrar o Grande Real.&amp;rdquo;(&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Fernando-Pessoa-R%C3%A9mi-Boyer%2C-um-di%C3%A1logo-espelhado#21&quot;&gt;21&lt;/a&gt;)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	O problema da repeti&amp;ccedil;&amp;atilde;o e da cria&amp;ccedil;&amp;atilde;o &amp;eacute; aquele que se enla&amp;ccedil;a com a pr&amp;oacute;pria natureza e seus segredos, a manuten&amp;ccedil;&amp;atilde;o dos ciclos em repeti&amp;ccedil;&amp;atilde;o &amp;eacute; sempre constitu&amp;iacute;da tamb&amp;eacute;m por uma arritmia breve mas suficientemente forte (porque prov&amp;eacute;m de um tempo forte, o sagrado) para que haja mudan&amp;ccedil;a. &amp;Eacute; assim que, no pensamento herm&amp;eacute;tico, nada &amp;eacute; absolutamente equivalente na natureza. Um p&amp;aacute;ssaro gera outro da mesma esp&amp;eacute;cie, mas em si s&amp;atilde;o dispares, com pequenas diferen&amp;ccedil;as quase impercept&amp;iacute;veis, mas que geram a renova&amp;ccedil;&amp;atilde;o das gera&amp;ccedil;&amp;otilde;es, como padr&amp;otilde;es que mudam devagar, ou m&amp;uacute;sicas que se transformam noutras com ligeiras altera&amp;ccedil;&amp;otilde;es nas notas at&amp;eacute; &amp;agrave; aquisi&amp;ccedil;&amp;atilde;o final de uma forma totalmente nova, e, no caso do sagrado, Totalmente Outra. &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Dir&amp;iacute;amos que as pequenas interven&amp;ccedil;&amp;otilde;es do Esp&amp;iacute;rito Santo v&amp;atilde;o gerando pequenas muta&amp;ccedil;&amp;otilde;es com o prop&amp;oacute;sito de uma perfei&amp;ccedil;&amp;atilde;o final. Larga-se o papel do&amp;ldquo;caseiro&amp;rdquo;&amp;nbsp;do jardim, que mant&amp;eacute;m a casa e entra-se num outro estado, o do Jardineiro que cria o jardim dentro de si :&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&amp;quot;O iniciado n&amp;atilde;o tem qualquer necessidade de nomear a Coisa. Ele &amp;eacute; a pr&amp;oacute;pria Coisa. Ele &amp;eacute; o pr&amp;oacute;prio Jogo da Energia e da Consci&amp;ecirc;ncia, o jogo sem&amp;nbsp;&amp;ldquo;eu&amp;rdquo;, o jogo sem palavras e sem males pois a oposi&amp;ccedil;&amp;atilde;o obsessiva entre o&amp;nbsp;&amp;ldquo;bem&amp;rdquo;&amp;nbsp;e o&amp;nbsp;&amp;ldquo;mal&amp;rdquo;&amp;nbsp;-- caracter&amp;iacute;stica da Cidade e das suas leis liberticidas -- dissolveu-se na Imperi&amp;ecirc;ncia da Liberdade Absoluta.&amp;rdquo;(&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Fernando-Pessoa-R%C3%A9mi-Boyer%2C-um-di%C3%A1logo-espelhado#22&quot;&gt;22&lt;/a&gt;)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	Cheg&amp;aacute;mos, aqui, ao terceiro elemento, o da Liberdade, que, afinal, na inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o ma&amp;ccedil;&amp;oacute;nica era, tal como a Fraternidade e a Igualdade, afinal uma lei liberticida, uma n&amp;atilde;o-liberdade. E os s&amp;iacute;mbolos, esses que eram suporte de medita&amp;ccedil;&amp;atilde;o, que se erguiam em dan&amp;ccedil;a nos rituais, que brilhavam em cima de panos escarlate, s&amp;atilde;o, afinal, parte de um mundo ilus&amp;oacute;rio, eles pertencem a este mundo apenas, de alguma maneira eles morrem e o ne&amp;oacute;fito morre com eles :&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&amp;quot;Mas o verdadeiro significado da inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o &amp;eacute; o de ser este mundo vis&amp;iacute;vel em que vivemos um s&amp;iacute;mbolo e uma sombra, e o de ser esta vida que conhecemos por interm&amp;eacute;dio dos sentidos uma morte e um sono, &amp;eacute; o de ser quanto vemos uma ilus&amp;atilde;o. &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;A inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o &amp;eacute; o desfazer gradual e parcial dessa ilus&amp;atilde;o. A raz&amp;atilde;o para ser simb&amp;oacute;lica &amp;eacute; n&amp;atilde;o ser a inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o um conhecimento mas uma vida e por conseguinte devem os homens pensar pela sua cabe&amp;ccedil;a o que os s&amp;iacute;mbolos mostram, pois de tal modo n&amp;atilde;o apenas aprender&amp;atilde;o as palavras em que se exprimem, mas viver&amp;atilde;o por si pr&amp;oacute;prios as suas vidas&amp;ldquo;(&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Fernando-Pessoa-R%C3%A9mi-Boyer%2C-um-di%C3%A1logo-espelhado#23&quot;&gt;23&lt;/a&gt;), ou nas palavras de R&amp;eacute;mi Boyer, num outro livro :&amp;nbsp;&amp;ldquo;As Vias Reais s&amp;atilde;o feitas para aqueles que s&amp;atilde;o reais, que vivem, em vez de serem vividos&amp;ldquo;(&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Fernando-Pessoa-R%C3%A9mi-Boyer%2C-um-di%C3%A1logo-espelhado#24&quot;&gt;24&lt;/a&gt;). O mist&amp;eacute;rio da morte inici&amp;aacute;tica &amp;eacute;, ainda assim, silenciado, por todos os hermetistas, sendo apenas comunicado por uma linguagem simb&amp;oacute;lica, como por exemplo&amp;nbsp;&amp;ldquo;morrer de amor&amp;rdquo;, em Dante e Cam&amp;otilde;es, na linhagem dos Fi&amp;eacute;is d&amp;rsquo;Amor, a&amp;nbsp;&amp;ldquo;abertura da mat&amp;eacute;ria&amp;rdquo;&amp;nbsp;em Alquimia, ou ainda, as mortes fragmentadas em &amp;ecirc;xtase dos m&amp;iacute;sticos, em vis&amp;atilde;o e viv&amp;ecirc;ncia corporal, traduzida, por exemplo, por Bernini na magn&amp;iacute;fica est&amp;aacute;tua na qual Santa Teresa de &amp;Aacute;vila desfalece em frente a um anjo que segura uma seta.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;&amp;Eacute; nesta dupla condi&amp;ccedil;&amp;atilde;o, de morte em vida e vida em morte, numa esp&amp;eacute;cie de suspens&amp;atilde;o num abismo, que &amp;eacute; poss&amp;iacute;vel caminhar pelo Jardim e conter, em simult&amp;acirc;neo o Jardim dentro de si. Porque n&amp;atilde;o h&amp;aacute; ego, nem eu, o Iniciado n&amp;atilde;o se&amp;nbsp;&amp;ldquo;mostra&amp;rdquo;&amp;nbsp;nem&amp;nbsp;&amp;ldquo;demonstra&amp;rdquo;&amp;nbsp;como o Iniciado na Cidade, ao inv&amp;eacute;s, ele&amp;nbsp;&amp;ldquo;&amp;hellip;&amp;nbsp;oculta-se. Para vivermos livres, vivamos ocultos, diz o Mestre Jardineiro.&amp;rdquo;(&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Fernando-Pessoa-R%C3%A9mi-Boyer%2C-um-di%C3%A1logo-espelhado#25&quot;&gt;25&lt;/a&gt;)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Foi dita a frase a R&amp;eacute;mi Boyer por Lima de Freitas :&amp;nbsp;&amp;ldquo;O Modernismo abre espa&amp;ccedil;o para a Tradi&amp;ccedil;&amp;atilde;o passar&amp;rdquo;.&amp;nbsp;&amp;Eacute;&amp;nbsp;&amp;nbsp;uma frase digna de um Fiel d&amp;rsquo;Amor. Assim, na perspectiva de Boyer, o Modernismo vai ser o movimento que se solta e um movimento solto de antigos espartilhos simbolistas e decadentistas.&amp;nbsp;S&amp;atilde;o os&amp;nbsp; Modernistas, nestes tempos pr&amp;oacute;ximos de n&amp;oacute;s, os inventores &amp;nbsp;do pr&amp;oacute;prio tempo e, na sua vertigem de inven&amp;ccedil;&amp;atilde;o, de cria&amp;ccedil;&amp;atilde;o, de arte, de alguma forma, projectam-se at&amp;eacute; ao limite de um Futurismo vivido antecipadamente, acabando por alterar as leis do tempo que s&amp;atilde;o sempre constrangimentos, que s&amp;atilde;o sempre condicionantes, at&amp;eacute; atingir um n&amp;atilde;o-tempo :&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;&amp;quot;O iniciado no Jardim &amp;eacute; um poeta, um fazedor - palavra que define o alquimista -, um profeta do n&amp;atilde;o-tempo, um te&amp;oacute;sofo. &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Ele sabe que tudo j&amp;aacute; est&amp;aacute; cumprido, que ele n&amp;atilde;o est&amp;aacute; em devir. Ele &amp;eacute; o Absoluto. Ele &amp;eacute;. A inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o no Jardim n&amp;atilde;o &amp;eacute; conquistadora, &amp;eacute; libert&amp;aacute;ria, &amp;eacute; uma Recorda&amp;ccedil;&amp;atilde;o, segundo Hermes, uma Reintegra&amp;ccedil;&amp;atilde;o, segundo Martinez de Pasqually, um Re-conhecimento da sua Liberdade Absoluta, para Mestre Eckhart, como para Abinavagupta. &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;O iniciado no Jardim est&amp;aacute; des-mascarado, &amp;eacute; ac&amp;eacute;falo. Nesse sentido, o iniciado no Jardim op&amp;otilde;e-se ao profeta. &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;&amp;Eacute; um hipo-feta, palavra forjada por Rabelais para designar aquele que se recorda do que j&amp;aacute; passou, do antigo. Mas este &amp;laquo;antigo&amp;raquo; &amp;eacute; mais antigo do que o antigo, &amp;eacute; original; &amp;eacute; por isso que ele &amp;eacute; totalmente novo e vanguardista, tanto na sua express&amp;atilde;o como na sua impress&amp;atilde;o.&amp;rdquo;(&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Fernando-Pessoa-R%C3%A9mi-Boyer%2C-um-di%C3%A1logo-espelhado#26&quot;&gt;26&lt;/a&gt;)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	O iniciado no Jardim reencontra-se tamb&amp;eacute;m com a mat&amp;eacute;ria-prima, sendo que o seu of&amp;iacute;cio externo e vis&amp;iacute;vel na sua&amp;nbsp;&amp;ldquo;express&amp;atilde;o&amp;rdquo;&amp;nbsp;e&amp;nbsp;&amp;ldquo;impress&amp;atilde;o&amp;rdquo;possa ser o da cria&amp;ccedil;&amp;atilde;o, dom&amp;iacute;nio para o qual ele nasceu (ra&amp;iacute;z do verdadeiro adepto), de um Jardim, de um Poema, e o seu interno &amp;eacute; o de um Mestre (poderemos dizer de um mestre de cerim&amp;oacute;nias, se bem que as cerim&amp;oacute;nias sejam produto de um Mist&amp;eacute;rio, traduzidas na Alegria que preside a Vida) que conduz, ou antes, abre a porta para que se d&amp;ecirc; a inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o, esta sim, subtil e derradeira, mas apenas como um destino que se cumpre num fluir natural a par (e sempre em sintonia)&amp;nbsp;com o fluir sobrenatural e, no qual o desejo &amp;eacute;&amp;nbsp;&amp;ldquo;axializado&amp;ldquo;, e n&amp;atilde;o terreno. A sua mat&amp;eacute;ria-prima &amp;eacute; viva, os objectos dos quais se socorre j&amp;aacute; n&amp;atilde;o est&amp;atilde;o dentro dos limites e divis&amp;otilde;es do sagrado e do profano:&lt;br /&gt;
	&lt;br /&gt;
	&amp;quot;No Jardim, n&amp;atilde;o h&amp;aacute; objecto inici&amp;aacute;tico e objecto n&amp;atilde;o-inici&amp;aacute;tico. Qualquer situa&amp;ccedil;&amp;atilde;o pode beneficiar de um tratamento inici&amp;aacute;tico. N&amp;atilde;o &amp;eacute; a situa&amp;ccedil;&amp;atilde;o externa e interna que importa, mas sim a rela&amp;ccedil;&amp;atilde;o de consci&amp;ecirc;ncia mantida com a situa&amp;ccedil;&amp;atilde;o, que a torna a pr&amp;oacute;pria mat&amp;eacute;ria da Obra.&amp;rdquo;(&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Fernando-Pessoa-R%C3%A9mi-Boyer%2C-um-di%C3%A1logo-espelhado#27&quot;&gt;27&lt;/a&gt;)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;Ele &amp;eacute; um&amp;nbsp;&amp;ldquo;despertador&amp;rdquo; :&amp;nbsp;&amp;ldquo;No Jardim, o ensinamento &amp;eacute; como o bater de asas da &amp;aacute;guia. Uma palavra, um olhar, uma alus&amp;atilde;o, um sil&amp;ecirc;ncio, um gesto, uma imobilidade despertam para o Grande Real&amp;ldquo;(&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Fernando-Pessoa-R%C3%A9mi-Boyer%2C-um-di%C3%A1logo-espelhado#28&quot;&gt;28&lt;/a&gt;), mas um despertador no &amp;acirc;mago, na verdade, no plano em que n&amp;atilde;o h&amp;aacute;&amp;nbsp;&amp;ldquo;eu&amp;rdquo;, ele desperta ao ponto de n&amp;atilde;o haver dist&amp;acirc;ncia, separa&amp;ccedil;&amp;atilde;o entre ele e o outro, porque se tudo &amp;eacute; pass&amp;iacute;vel de tratamento inici&amp;aacute;tico, e a sensibilidade desperta reside no Absoluto, ent&amp;atilde;o ele&amp;nbsp;&amp;ldquo;sofre mais no corpo dos outros do que no seu pr&amp;oacute;prio corpo&amp;ldquo;(&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Fernando-Pessoa-R%C3%A9mi-Boyer%2C-um-di%C3%A1logo-espelhado#29&quot;&gt;29&lt;/a&gt;), digamos que, em termos inici&amp;aacute;ticos, ele vive mais a morte do outro do que a sua.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;br /&gt;
	Se at&amp;eacute; aqui est&amp;aacute;vamos no plano da Liberdade, regressamos mais uma vez, mas agora em viagem interna e oculta, ao plano da Igualdade e da Fraternidade. Numa voz em coro com a de Fernando Pessoa, diz-nos R&amp;eacute;mi Boyer:&amp;nbsp;&amp;ldquo;A Confraria dos Jardineiros da Rosa designa uma axiologia composta por todos aqueles que passaram para l&amp;aacute; da Apar&amp;ecirc;ncia das apar&amp;ecirc;ncias e se reconheceram como o Absoluto, o pr&amp;oacute;prio Senhor&amp;quot;(&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Fernando-Pessoa-R%C3%A9mi-Boyer%2C-um-di%C3%A1logo-espelhado#30&quot;&gt;30&lt;/a&gt;); indo ainda mais longe na descri&amp;ccedil;&amp;atilde;o de tal estado, Fernando Pessoa escreve n&amp;atilde;o designando os Rosa-Cruz mas sim a Ordem de Cristo :&amp;nbsp;&lt;br /&gt;
	&lt;br /&gt;
	&amp;ldquo;A Ordem de Cristo n&amp;atilde;o tem graus, templo, rito ou passe. &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;N&amp;atilde;o precisa reunir-se, e os seus cavaleiros, para assim lhes chamar, conhecem-se sem saber uns aos outros, falam-se sem o que propriamente se chama linguagem. Quando se &amp;eacute; escudeiro dela n&amp;atilde;o se est&amp;aacute; ainda nela; quando se &amp;eacute; mestre dela, j&amp;aacute; se lhe n&amp;atilde;o pertence. (&amp;hellip;). N&amp;atilde;o se entra para a Ordem de Cristo por nenhuma inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o, ou, pelo menos, por nenhuma inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o que possa ser descrita em palavras. N&amp;atilde;o se entra para ela por querer ou por ser chamado; nisto ela se conforma com a f&amp;oacute;rmula dos mestres: &amp;ldquo;quando o disc&amp;iacute;pulo est&amp;aacute; pronto, o Mestre est&amp;aacute; pronto tamb&amp;eacute;m. &amp;ldquo;E &amp;eacute; na palavra &amp;ldquo;pronto&amp;rdquo; que est&amp;aacute; o sentido v&amp;aacute;rio, conforme as ordens e as regras.&lt;br /&gt;
	&lt;br /&gt;
	Fiel &amp;agrave; sua obedi&amp;ecirc;ncia - se assim se pode chamar onde n&amp;atilde;o h&amp;aacute; obedecer -, &amp;agrave; fraternidade de quem &amp;eacute; filha e m&amp;atilde;e, h&amp;aacute; nela a perfeita regra de Liberdade, Igualdade, Fraternidade. Os seus cavaleiros - chamemos-lhe sempre assim - n&amp;atilde;o dependem de ningu&amp;eacute;m, n&amp;atilde;o obedecem a ningu&amp;eacute;m, n&amp;atilde;o precisam de ningu&amp;eacute;m, nem da Fraternidade de que dependem, a quem obedecem e de que precisam. Os seus cavaleiros s&amp;atilde;o entre si perfeitamente iguais naquilo que os torna cavaleiros; acabou entre eles toda a diferen&amp;ccedil;a que h&amp;aacute; em todas as coisas do mundo. Os seus cavaleiros s&amp;atilde;o ligados uns aos outros pelos simples la&amp;ccedil;o de serem tais, e assim s&amp;atilde;o irm&amp;atilde;os, n&amp;atilde;o s&amp;oacute;cios nem associados. S&amp;atilde;o irm&amp;atilde;os, digamos assim, porque nasceram tais. Na ordem de Cristo n&amp;atilde;o h&amp;aacute; juramento nem obriga&amp;ccedil;&amp;atilde;o.&amp;rdquo;(&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Fernando-Pessoa-R%C3%A9mi-Boyer%2C-um-di%C3%A1logo-espelhado#31&quot;&gt;31&lt;/a&gt;)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&amp;Eacute; ent&amp;atilde;o desvendada a verdadeira met&amp;aacute;fora, provocada pela Ma&amp;ccedil;onaria quando menciona pedreiros livres, fraternos e iguais entre si. Hierarquizada, ritualizada, com juramentos, obedi&amp;ecirc;ncias e lealdades, s&amp;iacute;mbolos, uma mat&amp;eacute;ria-prima existente apenas como decora&amp;ccedil;&amp;atilde;o (sem que ningu&amp;eacute;m a trabalhe, de facto e literalmente) e ainda um Grande Arquitecto do Universo, d&amp;uacute;bio, &amp;agrave;s vezes, pela aus&amp;ecirc;ncia de cren&amp;ccedil;a em princ&amp;iacute;pios espirituais, desde o s&amp;eacute;culo XIX, a Ma&amp;ccedil;onaria nada mais &amp;eacute;, afinal, do que uma Grande Alegoria do que ser&amp;aacute; uma inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o interna, efectiva e actuante, vinda directamente das profundezas do cora&amp;ccedil;&amp;atilde;o da Tradi&amp;ccedil;&amp;atilde;o.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	Tanto Fernando Pessoa como R&amp;eacute;mi Boyer partem de uma cr&amp;iacute;tica (sobre um ponto de vista anal&amp;iacute;tico totalmente impessoal no apelo da observa&amp;ccedil;&amp;atilde;o) do chamado mundo externo para chegar ao interno; uma via inici&amp;aacute;tica externa, a Ma&amp;ccedil;onaria, e outra, interna, a da Arte Herm&amp;eacute;tica. Por um percurso um pouco sinuoso, &amp;eacute; indicada, pelos dois autores, a possibilidade de se sair de um circulo vicioso, que &amp;eacute; no fundo o circulo vicioso da pr&amp;oacute;pria vida enquanto &amp;ldquo;somos vividos&amp;rdquo; e n&amp;atilde;o &amp;ldquo;vivemos&amp;rdquo;. Este trabalho procurou acompanhar apenas (e n&amp;atilde;o recriar pelas pr&amp;oacute;prias palavras) o caminho elaborado por estes dois autores na procura de uma Via Inici&amp;aacute;tica verdadeira, dentro do esoterismo ocidental. No final, fica suspensa a quest&amp;atilde;o, at&amp;eacute; porque Fernando Pessoa brincava facilmente com palavras, mas sobretudo com ideias: n&amp;atilde;o ser&amp;aacute; uma alegoria tamb&amp;eacute;m o que o poeta escreveu relativamente &amp;agrave; aparentemente extinta Ordem Templ&amp;aacute;ria de Portugal afirmando ter tido o seu t&amp;eacute;rmino exactamente no ano do nascimento do poeta? N&amp;atilde;o ter&amp;aacute; antes re-nascido com ele? Se &amp;ldquo;O jardim est&amp;aacute; onde est&amp;aacute; o iniciado&amp;ldquo;(&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Fernando-Pessoa-R%C3%A9mi-Boyer%2C-um-di%C3%A1logo-espelhado#32&quot;&gt;32&lt;/a&gt;), e ainda, &amp;ldquo;a Obra-Prima &amp;eacute; realizada&amp;ldquo;(&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Fernando-Pessoa-R%C3%A9mi-Boyer%2C-um-di%C3%A1logo-espelhado#33&quot;&gt;33&lt;/a&gt;), n&amp;atilde;o ser&amp;aacute; este, afinal, o retrato do poeta enquanto iniciado e iniciador?&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;p&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:12px;&quot;&gt;Notas&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size: 14pt; line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:12px;&quot;&gt;(&lt;a name=&quot;1&quot;&gt;&lt;/a&gt;1)&amp;nbsp;Eliade, Mircea, Ritos de Inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o e Sociedades Secretas, Edi&amp;ccedil;&amp;otilde;es &amp;Eacute;squilo, 2004, p&amp;aacute;g. 22&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:12px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;(&lt;a name=&quot;2&quot;&gt;&lt;/a&gt;2)&amp;nbsp;Obra cit., p&amp;aacute;g. 22&lt;br /&gt;
	(&lt;a name=&quot;3&quot;&gt;&lt;/a&gt;3)&amp;nbsp;Obra cit., p&amp;aacute;g. 22&lt;br /&gt;
	(&lt;a name=&quot;4&quot;&gt;&lt;/a&gt;4)&amp;nbsp;Chevalier, Jean; Alain Gheerbrant, Dicion&amp;aacute;rio de S&amp;iacute;mbolos, Ed. C&amp;iacute;rculo de Leitores, 1997, p&amp;aacute;g. 377&lt;br /&gt;
	(&lt;a name=&quot;5&quot;&gt;&lt;/a&gt;5)&amp;nbsp;Pessoa, Fernando, Obra em Prosa de Fernando Pessoa, A procura da Verdade Oculta - Textos Filos&amp;oacute;ficos e esot&amp;eacute;ricos, pref&amp;aacute;cio, organiza&amp;ccedil;&amp;atilde;o e notas de Ant&amp;oacute;nio Quadros, Ed. Europa-Am&amp;eacute;rica, 2&amp;ordf; edi&amp;ccedil;&amp;atilde;o, 1989, p&amp;aacute;g. 168&amp;nbsp;&lt;br /&gt;
	(&lt;a name=&quot;6&quot;&gt;&lt;/a&gt;6)&amp;nbsp;Boyer, R&amp;eacute;mi, O Discurso de Sintra - Metaf&amp;iacute;sica &amp;amp; Inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o, Co-edi&amp;ccedil;&amp;atilde;o Z&amp;eacute;firo e Arcano Zero, 1&amp;ordf; edi&amp;ccedil;&amp;atilde;o, 2011, p&amp;aacute;g. 92&lt;br /&gt;
	(&lt;a name=&quot;7&quot;&gt;&lt;/a&gt;7)&amp;nbsp;Negreiros, Almada, A Inven&amp;ccedil;&amp;atilde;o do Dia Claro, Ed. Ass&amp;iacute;rio &amp;amp; Alvim, 2005, p&amp;aacute;g. 12&lt;br /&gt;
	(&lt;a name=&quot;8&quot;&gt;&lt;/a&gt;8)&amp;nbsp;Gu&amp;eacute;non, Ren&amp;eacute;, O Reino da Quantidade e os sinais dos Tempos, Ed. Dom Quixote, Lisboa, 1989, p&amp;aacute;g. 229&lt;br /&gt;
	(&lt;a name=&quot;9&quot;&gt;&lt;/a&gt;9)&amp;nbsp;Boyer, R&amp;eacute;mi, O Discurso de Sintra - Metaf&amp;iacute;sica &amp;amp; Inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o, Co-edi&amp;ccedil;&amp;atilde;o Z&amp;eacute;firo e Arcano Zero, 1&amp;ordf; edi&amp;ccedil;&amp;atilde;o, 2011, p&amp;aacute;g. 91&lt;br /&gt;
	(&lt;a name=&quot;10&quot;&gt;&lt;/a&gt;10)&amp;nbsp;Obra cit., p&amp;aacute;g. 91&lt;br /&gt;
	(&lt;a name=&quot;11&quot;&gt;&lt;/a&gt;11)&amp;nbsp;Obra cit., p&amp;aacute;g. 92&lt;br /&gt;
	(&lt;a name=&quot;12&quot;&gt;&lt;/a&gt;12)&amp;nbsp;Obra cit., p&amp;aacute;g. 94&lt;br /&gt;
	(&lt;a name=&quot;13&quot;&gt;&lt;/a&gt;13)&amp;nbsp;Obra cit., p&amp;aacute;g. 96&amp;nbsp;&lt;br /&gt;
	(&lt;a name=&quot;14&quot;&gt;&lt;/a&gt;14)&amp;nbsp;Telmo, Ant&amp;oacute;nio, O Mist&amp;eacute;rio de Portugal na Hist&amp;oacute;ria e n&amp;rsquo;Os lus&amp;iacute;adas, Ed. &amp;Eacute;squilo, 2004, p&amp;aacute;g. 26&amp;nbsp;&lt;br /&gt;
	(&lt;a name=&quot;15&quot;&gt;&lt;/a&gt;15)&amp;nbsp;Obra cit., p&amp;aacute;g. 266&lt;br /&gt;
	(&lt;a name=&quot;16&quot;&gt;&lt;/a&gt;16)&amp;nbsp;Obra cit., p&amp;aacute;g. 266&lt;br /&gt;
	(&lt;a name=&quot;17&quot;&gt;&lt;/a&gt;17)&amp;nbsp;Obra cit., p&amp;aacute;g. 266&lt;br /&gt;
	(&lt;a name=&quot;18&quot;&gt;&lt;/a&gt;18)&amp;nbsp;Pessoa, Fernando, Obra em Prosa de Fernando Pessoa, A procura da Verdade Oculta - Textos Filos&amp;oacute;ficos e esot&amp;eacute;ricos, pref&amp;aacute;cio, organiza&amp;ccedil;&amp;atilde;o e notas de Ant&amp;oacute;nio Quadros, Ed. Europa-Am&amp;eacute;rica, 2&amp;ordf; edi&amp;ccedil;&amp;atilde;o, 1989, p&amp;aacute;g. 168&amp;nbsp;&lt;br /&gt;
	(&lt;a name=&quot;19&quot;&gt;&lt;/a&gt;19)&amp;nbsp;Obra cit., p&amp;aacute;g. 170&lt;br /&gt;
	(&lt;a name=&quot;20&quot;&gt;&lt;/a&gt;20)&amp;nbsp;Obra cit., p&amp;aacute;g. 175&lt;br /&gt;
	(&lt;a name=&quot;21&quot;&gt;&lt;/a&gt;21)&amp;nbsp;Boyer, R&amp;eacute;mi, O Discurso de Sintra - Metaf&amp;iacute;sica&amp;nbsp;&amp;amp; Inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o, Co-edi&amp;ccedil;&amp;atilde;o Z&amp;eacute;firo e Arcano Zero, 1&amp;ordf; edi&amp;ccedil;&amp;atilde;o, 2011, p&amp;aacute;g. 101&lt;br /&gt;
	(&lt;a name=&quot;22&quot;&gt;&lt;/a&gt;22)&amp;nbsp;Obra cit. p&amp;aacute;g. 102&lt;br /&gt;
	(&lt;a name=&quot;23&quot;&gt;&lt;/a&gt;23)&amp;nbsp;Obra cit., p&amp;aacute;g. 178&lt;br /&gt;
	(&lt;a name=&quot;24&quot;&gt;&lt;/a&gt;24)&amp;nbsp;Boyer, R&amp;eacute;mi, O Louco de Shakti, Ed. Hugin, 1998, p&amp;aacute;g. 7&lt;br /&gt;
	(&lt;a name=&quot;25&quot;&gt;&lt;/a&gt;25)&amp;nbsp;Boyer, R&amp;eacute;mi, O Discurso de Sintra - Metaf&amp;iacute;sica &amp;amp; Inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o, Co-edi&amp;ccedil;&amp;atilde;o Z&amp;eacute;firo e Arcano Zero, 1&amp;ordf; edi&amp;ccedil;&amp;atilde;o, 2011, p&amp;aacute;g. 94&lt;br /&gt;
	(&lt;a name=&quot;26&quot;&gt;&lt;/a&gt;26)&amp;nbsp;Obra cit., p&amp;aacute;g. 97&lt;br /&gt;
	(&lt;a name=&quot;27&quot;&gt;&lt;/a&gt;27)&amp;nbsp;Obra cit., p&amp;aacute;g. 94&lt;br /&gt;
	(&lt;a name=&quot;28&quot;&gt;&lt;/a&gt;28)&amp;nbsp;Obra cit., p&amp;aacute;g. 94&lt;br /&gt;
	(&lt;a name=&quot;29&quot;&gt;&lt;/a&gt;29)&amp;nbsp;Boyer, R&amp;eacute;mi, Poeiras de Absurdidade Sagrada - Livro Solar, Co-Edi&amp;ccedil;&amp;atilde;o Z&amp;eacute;firo e Arcano Zero, 2011, p&amp;aacute;g. 44&lt;br /&gt;
	(&lt;a name=&quot;30&quot;&gt;&lt;/a&gt;30)&amp;nbsp;Boyer, R&amp;eacute;mi, O Discurso de Sintra - Metaf&amp;iacute;sica &amp;amp; Inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o, Co-edi&amp;ccedil;&amp;atilde;o Z&amp;eacute;firo e Arcano Zero, 1&amp;ordf; edi&amp;ccedil;&amp;atilde;o, 2011, p&amp;aacute;g. 105&lt;br /&gt;
	(&lt;a name=&quot;31&quot;&gt;&lt;/a&gt;31)&amp;nbsp;Pessoa, Fernando, Obra em Prosa de Fernando Pessoa, A procura da Verdade Oculta - Textos Filos&amp;oacute;ficos e esot&amp;eacute;ricos, pref&amp;aacute;cio, organiza&amp;ccedil;&amp;atilde;o e notas de Ant&amp;oacute;nio Quadros, Ed. Europa-Am&amp;eacute;rica, 2&amp;ordf; edi&amp;ccedil;&amp;atilde;o, 1989, p&amp;aacute;g. 231&lt;br /&gt;
	(&lt;a name=&quot;32&quot;&gt;&lt;/a&gt;32)&amp;nbsp;Boyer, R&amp;eacute;mi, O Discurso de Sintra - Metaf&amp;iacute;sica &amp;amp; Inicia&amp;ccedil;&amp;atilde;o, Co-edi&amp;ccedil;&amp;atilde;o Z&amp;eacute;firo e Arcano Zero,edi&amp;ccedil;&amp;atilde;o, 2011, p&amp;aacute;g. 92&lt;br /&gt;
	(&lt;a name=&quot;33&quot;&gt;&lt;/a&gt;33)&amp;nbsp;Obra cit., p&amp;aacute;g. 92&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</description>

    

      </item>
  
  <item>
    <title>Éditions L’Œil du Sphinx</title>
    <link>http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/%C3%89ditions-L%E2%80%99%C5%92il-du-Sphinx</link>
    <guid isPermaLink="false">urn:md5:462db18ab299bb8817a4fba2b555198f</guid>
    <pubDate>Tue, 15 Nov 2011 10:49:00 +0000</pubDate>
    <dc:creator>Marie BUYS</dc:creator>
        <category>Mes éditeurs</category>
        
    <description>    &lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center;line-height:normal&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;color: rgb(196, 1, 65);&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 16pt;&quot;&gt;&amp;Eacute;ditions L&amp;rsquo;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color:#c40141;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 20px;&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&amp;OElig;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color:#c40141;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 16pt;&quot;&gt;il du Sphinx&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center;line-height:normal&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;36-42 rue de la Villette&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center;line-height:normal&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;75019 Paris, France&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align: center; line-height: normal;&quot;&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align: center; line-height: normal;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size: 14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; height=&quot;99&quot; src=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/public/Logo_oeil_du_sphinx.gif&quot; width=&quot;150&quot; /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center;line-height:normal&quot;&gt;
	&lt;b&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify;text-indent:35.4pt;line-height:
normal&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&amp;nbsp;Les &amp;Eacute;ditions L&amp;rsquo;&amp;OElig;il du Sphinx ont pour but la promotion de l&amp;#39;Imaginaire, notamment en litt&amp;eacute;rature. Les domaines de pr&amp;eacute;dilection de cette maison tr&amp;egrave;s originale sont la science-fiction, le fantastique, l&amp;rsquo;heroic-fantasy, les contes et l&amp;eacute;gendes, la mythologie et l&amp;rsquo;&amp;eacute;sot&amp;eacute;risme, la cryptozoologie et l&amp;rsquo;ufologie, sans s&amp;rsquo;interdire des incursions dans d&amp;rsquo;autres champs de la pens&amp;eacute;e.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify;text-indent:35.4pt;line-height:
normal&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;Elle offre notamment une premi&amp;egrave;re tribune &amp;agrave; de jeunes talents et veut ressusciter des auteurs injustement oubli&amp;eacute;s ou des litt&amp;eacute;ratures disparues. Elle publie aussi des auteurs d&amp;eacute;j&amp;agrave; confirm&amp;eacute;s qui trouve &amp;agrave; L&amp;rsquo;&amp;oelig;il du Sphinx l&amp;rsquo;opportunit&amp;eacute; d&amp;rsquo;une autre forme d&amp;rsquo;expression.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify;text-indent:35.4pt;line-height:
normal&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;Les &amp;Eacute;ditions sont soutenues par une association du m&amp;ecirc;me nom, particuli&amp;egrave;rement dynamique, qui organise des colloques et suscite des &amp;eacute;v&amp;eacute;nements. De nombreux travaux sont publi&amp;eacute;s par diff&amp;eacute;rents fanzines comme &lt;i&gt;Dragon &amp;amp; Microchips&lt;/i&gt;, les &lt;i&gt;Manuscrits d&amp;#39;Edward Derby&lt;/i&gt;, les &lt;i&gt;Etudes du Dr Armitage&lt;/i&gt;, le &lt;i&gt;Bulletin de l&amp;#39;Universit&amp;eacute; de Miskatonic,&lt;/i&gt; &lt;i&gt;Murmures d&amp;#39;Irem&lt;/i&gt;..., qui deviennent objets de collection au fur et &amp;agrave; mesure de leur sortie.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify; line-height: normal;&quot;&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify;line-height:normal&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;Adresse mail&amp;nbsp;: &lt;a href=&quot;mailto:ods@infonie.fr&quot;&gt;ods@infonie.fr&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify; line-height: normal;&quot;&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify;line-height:normal&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;Site&amp;nbsp;: &lt;a href=&quot;http://www.oeildusphinx.com/&quot;&gt;http://www.oeildusphinx.com/&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</description>

    

      </item>
  
  <item>
    <title>Éditions Zéfiro</title>
    <link>http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/%C3%89ditions-Z%C3%A9firo2</link>
    <guid isPermaLink="false">urn:md5:235a6d03abf087a1dc56b2b3cdaa817a</guid>
    <pubDate>Tue, 15 Nov 2011 10:46:00 +0000</pubDate>
    <dc:creator>Marie BUYS</dc:creator>
        <category>Mes éditeurs</category>
        
    <description>    &lt;div style=&quot;text-align:center&quot; align=&quot;center&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color:#c40141;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 16pt;&quot;&gt;Éditions Zéfiro&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align:center&quot; align=&quot;center&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;Apartado 21&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align:center&quot; align=&quot;center&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;2711-953 Sintra&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align:center&quot; align=&quot;center&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;Portugal&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot; align=&quot;center&quot;&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot; align=&quot;center&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; height=&quot;101&quot; width=&quot;125&quot; src=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/public/logo_Zefiro.jpg&quot; /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align:center&quot; align=&quot;center&quot;&gt;&lt;b&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align:justify;text-indent:35.4pt&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;i&gt;Zéfiro&lt;/i&gt; est &amp;nbsp;le nom par lequel les Grecs ont baptisé le vent doux de l'Occident qui, selon la légende, fécondait les fertiles chevaux du Mont Saint, qui évoque la Montagne sacrée de Sintra en Lusitanie, où se trouve le siège des Editions Zéfiro&lt;i&gt;.&lt;/i&gt; Ces chevaux suscitaient l’admiration des Anciens. On les disait si rapides, comme le Zéphyr lui-même, qu’ils devinrent connus comme les &lt;i&gt;Fils du vent&lt;/i&gt;. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align:justify;text-indent:35.4pt&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 14px;&quot;&gt;La feuille de chêne - arbre sacré pour les anciens peuples celtes et lusitaniens - est un symbole de sagesse et de connaissance, que chaque livre des &lt;/span&gt;É&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;ditions Zéfiro veut véhiculer. C’est pourquoi la feuille de chêne est le symbole choisi par les Editions Zéfiro pour orner chacun de ses livres.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align:justify;text-indent:35.4pt&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;Le travail éditorial de Zéfiro est orienté fondamentalement vers les domaines de l’histoire, de la philosophie de l’hermétisme, de l’ésotérisme et de la Spiritualité.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;Adresse mail&amp;nbsp;: &lt;a href=&quot;mailto:zefiro@firo.pt&quot;&gt;zefiro@zefiro.pt&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;Site&amp;nbsp;: &lt;a target=&quot;_blank&quot; href=&quot;mailto:zefiro@zefiro.pt&quot;&gt;http://www.zefiro.pt/&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</description>

    

      </item>
  
  <item>
    <title>Sébastianisme</title>
    <link>http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/S%C3%A9bastianisme</link>
    <guid isPermaLink="false">urn:md5:1d4c98cedd4f3c6c60d2d4ae1d23129f</guid>
    <pubDate>Tue, 08 Nov 2011 11:40:00 +0000</pubDate>
    <dc:creator>Marie BUYS</dc:creator>
        <category>Articles</category>
        
    <description>    &lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:16px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Cam&amp;otilde;es&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;, Carvalho Monteiro, Pessoa&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:16px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Trois esprits vivants, trois &amp;oelig;uvres, trois arts de l&amp;rsquo;Imaginal&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:16px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:16px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;par&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:16px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:16px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;R&amp;eacute;mi Boyer&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:12px;&quot;&gt;Communication faite au colloque organis&amp;eacute; &amp;agrave; la &lt;b&gt;Quinta&lt;/b&gt;&lt;b&gt; de Regaleira&lt;/b&gt; par la &lt;b&gt;Fondation Cultur-Sintra&lt;/b&gt; les 29, 30 octobre et 1&lt;sup&gt;er&lt;/sup&gt; novembre 2011 sur le th&amp;egrave;me &lt;b&gt;&lt;i&gt;Carvalho Monteiro, Vida, Imagin&amp;aacute;rio e Legado.&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;
	&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;En pr&amp;eacute;alable, je voudrais commencer par &amp;eacute;voquer L&amp;eacute;vinas. L&amp;eacute;vinas enseignait &amp;agrave; ses &amp;eacute;l&amp;egrave;ves, quelque peu d&amp;eacute;stabilis&amp;eacute;s, que l&amp;rsquo;important n&amp;rsquo;&amp;eacute;tait pas de se demander ce que voulait dire un texte mais ce qu&amp;rsquo;il pouvait dire. Un texte peut offrir une grande diversit&amp;eacute; de sens, il peut dire beaucoup et ce beaucoup est toujours recevable. Il convient aussi de se poser la question&amp;nbsp;: qui veut dire ce que le texte peut dire&amp;nbsp;? C&amp;rsquo;est le lecteur. Et l&amp;rsquo;auteur, une fois le texte r&amp;eacute;dig&amp;eacute;, n&amp;rsquo;en est plus qu&amp;rsquo;un lecteur parmi d&amp;rsquo;autres. Ce rapport, ouvert et disponible, aux textes, s&amp;rsquo;applique avec autant de pertinence aux lieux, notamment nos cath&amp;eacute;drales, v&amp;eacute;ritables &amp;laquo;&amp;nbsp;livres de pierre&amp;nbsp;&amp;raquo; ou encore la Quinta de Regaleira, voulue par Antonio Augusto Carvalho Monteiro. Que pouvons-nous lire de la Quinta de Regaleira, c&amp;ocirc;t&amp;eacute; pierre et c&amp;ocirc;t&amp;eacute; jardin&amp;nbsp;?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size: 14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Quels que soient les rapports, romantiques, oniriques, po&amp;eacute;tiques, initiatiques que l&amp;rsquo;errant, le passant, le cherchant, entretient avec la Quinta de Regaleira, quels que soient les chemins emprunt&amp;eacute;s ou &amp;eacute;vit&amp;eacute;s, il y a un alpha, il y a un om&amp;eacute;ga, pour certains &amp;eacute;voqu&amp;eacute;s par un oiseau en appui sur le sol, un oiseau qui s&amp;rsquo;envole, le m&amp;ecirc;me oiseau. Benou, grue, cigogne, voire ibis ou autre, c&amp;rsquo;est toujours une &amp;eacute;vocation du ph&amp;eacute;nix, de l&amp;rsquo;&amp;acirc;me, et aussi du Christ. De l&amp;rsquo;immortalit&amp;eacute;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; L&amp;rsquo;aventure, l&amp;rsquo;errance, la queste, relative ou absolue, gradualiste ou subitiste, duelle ou non-duelle, a un commencement et un ach&amp;egrave;vement, ne serait-ce qu&amp;rsquo;avant le commencement et apr&amp;egrave;s l&amp;rsquo;ach&amp;egrave;vement, ou m&amp;ecirc;me dans le non-commencement, ou dans le non-ach&amp;egrave;vement, en et par notre &amp;Ecirc;tre m&amp;ecirc;me, &amp;laquo;&amp;nbsp;Cela qui demeure&amp;nbsp;&amp;raquo;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Que sommes-nous cens&amp;eacute;s accomplir ici, vous et moi, et pour la plupart d&amp;rsquo;entre nous depuis de nombreuses ann&amp;eacute;es, lors de nos rencontres, formelles ou informelles, dans ce lieu qui est aussi un &amp;eacute;tat de la conscience, une tension vers le Soi, un d&amp;eacute;sir d&amp;rsquo;&amp;ecirc;tre&amp;nbsp;?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;
	&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Nous ne savons finalement que tr&amp;egrave;s peu sur Antonio Augusto Carvalho Monteiro (1848-1920), comme nous ignorons qui fut vraiment Lu&amp;iacute;s Vaz de Cam&amp;otilde;es, n&amp;eacute; vers 1525, mort le 10 juin 1580 &amp;agrave; Lisbonne, cit&amp;eacute; mythique fond&amp;eacute;e par Ulysse. Et Fernando Pessoa n&amp;eacute; en 1888, mort &amp;agrave; Lisbonne lui aussi, en 1935, le jour de la Saint-Andr&amp;eacute; comme nous le fait remarqu&amp;eacute; Andr&amp;eacute; Coyn&amp;eacute;, ne reste-t-il pas malgr&amp;eacute; la multiplication des &amp;eacute;tudes pesso&amp;egrave;nnes un myst&amp;egrave;re dissimul&amp;eacute; habilement, peut-&amp;ecirc;tre m&amp;ecirc;me &amp;agrave; lui-m&amp;ecirc;me, derri&amp;egrave;re ses h&amp;eacute;t&amp;eacute;ronymes&amp;nbsp;? Le po&amp;egrave;te est toujours insaisissable.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Ces trois esprits en queste, nobles aventuriers de l&amp;rsquo;esprit, nous restent n&amp;eacute;cessairement inaccessibles, derri&amp;egrave;re le rideau de leurs intentions secr&amp;egrave;tes. Demeurent leurs &amp;oelig;uvres respectives, nourries de ce que Henri Corbin d&amp;eacute;signe comme &amp;laquo;&amp;nbsp;l&amp;rsquo;entre-deux&amp;nbsp;&amp;raquo;, l&amp;rsquo;imaginal, &amp;oelig;uvres &amp;eacute;blouissantes, inqui&amp;eacute;tantes parfois, bouleversantes pour les ordres &amp;eacute;tablis de nos pens&amp;eacute;es conditionn&amp;eacute;es et de nos pr&amp;eacute;jug&amp;eacute;s.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Ils appartiennent &amp;agrave; une cha&amp;icirc;ne invisible d&amp;rsquo;&amp;eacute;veilleurs qui nous rappellent, en tant qu&amp;rsquo;individu, &amp;agrave; notre propre r&amp;eacute;alit&amp;eacute;, qui rappellent le Portugal, comme Nation, &amp;agrave; sa mission illuminante, et le Monde &amp;agrave; son accomplissement. Individu, Nation, Monde, trois dimensions d&amp;rsquo;une unique libert&amp;eacute;, &amp;agrave; la fois in&amp;eacute;vitable et qui ne cesse de nous &amp;eacute;chapper, &amp;agrave; la fois pr&amp;eacute;sente et absente. Dans cette cha&amp;icirc;ne, nous retrouvons bien s&amp;ucirc;r Bernardim Ribeiro qui inspira Cam&amp;otilde;es, Antonio Vieira plus cher &amp;agrave; Pessoa que Cam&amp;otilde;es, Bandarra &amp;agrave; qui Pessoa emprunte le th&amp;egrave;me essentiel du serpent, r&amp;eacute;f&amp;eacute;rence, mais pas seulement, au livre d&amp;rsquo;Isa&amp;iuml;e, Texeira de Pascoes, d&amp;rsquo;autres encore&amp;hellip; et, plus pr&amp;ecirc;ts de nous, nos amis Lima de Freitas et Antonio Telmo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Cam&amp;otilde;es, Carvalho Monteiro, et Pessoa, &amp;agrave; l&amp;rsquo;instar de tous ces &amp;eacute;veilleurs &amp;laquo;&amp;nbsp;lusiades&amp;nbsp;&amp;raquo;, voulaient peut-&amp;ecirc;tre nous inviter &amp;agrave; nous rapprocher de nous-m&amp;ecirc;mes, &amp;agrave; conqu&amp;eacute;rir la citadelle de notre propre nature, immortelle ou &amp;eacute;ternelle, plut&amp;ocirc;t que de s&amp;rsquo;int&amp;eacute;resser &amp;agrave; leur propre l&amp;eacute;gende par d&amp;eacute;faut d&amp;rsquo;une histoire personnelle suffisamment &amp;eacute;labor&amp;eacute;e. Nombre d&amp;rsquo;humains ne vivent que par procuration alors que la libert&amp;eacute; d&amp;rsquo;&amp;ecirc;tre est toujours &amp;agrave; port&amp;eacute;e d&amp;rsquo;esprit. Ici, nous sommes t&amp;ocirc;t ou tard confrontes &amp;agrave; un choix, l&amp;rsquo;histoire ou bien ce qui se donne &amp;agrave; &amp;laquo;&amp;nbsp;voir&amp;nbsp;&amp;raquo;, la temporalit&amp;eacute; ou l&amp;rsquo;axialit&amp;eacute;, le jardin ou le puits. Ce choix ne doit pas &amp;ecirc;tre entendu comme exclusif mais comme inclusif, le puits n&amp;rsquo;est pas dans le jardin, c&amp;rsquo;est le jardin qui est dans le puits comme l&amp;rsquo;oc&amp;eacute;an se jette dans le Tage et non l&amp;rsquo;inverse comme nous l&amp;rsquo;apprennent nos manuels de G&amp;eacute;ographie.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Chacun de ces trois &amp;eacute;veilleurs, dans leurs styles respectifs si caract&amp;eacute;ristiques, n&amp;rsquo;a-t-il pas b&amp;acirc;ti un grand-&amp;oelig;uvre destin&amp;eacute; &amp;agrave; nous maintenir en vie, v&amp;eacute;ritablement vivant, tendu entre terre et ciel, &amp;agrave; l&amp;rsquo;assaut de l&amp;rsquo;inaccessible. Leurs &amp;oelig;uvres, si diff&amp;eacute;rentes dans la forme, nous apparaissent comme des structures po&amp;eacute;tiques, symboliques et op&amp;eacute;ratives complexes, des &amp;icirc;lots po&amp;eacute;tico-magiques qui &amp;eacute;voquent une terre centrale, un axe du monde, une colonne de ciel, une &amp;icirc;le au c&amp;oelig;ur de l&amp;rsquo;&amp;icirc;le. La d&amp;eacute;ambulation, notre d&amp;eacute;ambulation, dans le labyrinthe de la Quinta de Regaleira, comme dans le labyrinthe des Lusiades, ou encore dans le labyrinthe d&amp;rsquo;images des masques et des po&amp;egrave;mes incertains de Fernando Pessoa, selon un al&amp;eacute;atoire qui nous ram&amp;egrave;ne toujours &amp;agrave; nous-m&amp;ecirc;mes, est par essence initiatique.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Cam&amp;otilde;es, &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Carvalho Monteiro, et Pessoa jouent avec l&amp;rsquo;art de rendre l&amp;rsquo;autre fou, non fou &amp;agrave; lier mais fou &amp;agrave; d&amp;eacute;lier. Le fou initiatique est le ma&amp;icirc;tre des intervalles, l&amp;rsquo;&amp;eacute;veill&amp;eacute; qui s&amp;rsquo;oubliant lui-m&amp;ecirc;me, d&amp;eacute;sertant sa &amp;laquo;&amp;nbsp;personne&amp;nbsp;&amp;raquo;, d&amp;eacute;posant tous les masques de l&amp;rsquo;ego, acceptent de ne rien savoir, et ne sachant rien de laisser la connaissance s&amp;rsquo;&amp;eacute;couler &amp;agrave; travers lui.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Les trois &amp;oelig;uvres sont &amp;agrave; la fois &amp;eacute;trang&amp;egrave;res les unes aux autres et s&amp;oelig;urs par une g&amp;eacute;mellit&amp;eacute; secr&amp;egrave;te. Elles puisent &amp;agrave; la m&amp;ecirc;me source vive, celle de la Lusitanie, du S&amp;eacute;bastianisme&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/S%C3%A9bastianisme#_ftn1&quot; name=&quot;_ftnref1&quot; title=&quot;&quot;&gt;[1]&lt;/a&gt;, du Cinqui&amp;egrave;me Empire, de la Saudade comprise comme voie d&amp;rsquo;&amp;eacute;veil, de l&amp;rsquo;Esprit Saint, soit l&amp;rsquo;Esprit absolument Libre.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; J&amp;rsquo;ai longuement d&amp;eacute;ambul&amp;eacute;, tout comme vous, dans les jardins de Regaleira. Le jour, la nuit, sous le soleil, sous la lune, sous la pluie, la temp&amp;ecirc;te m&amp;ecirc;me, dans la chaleur torride ou un froid glacial. Quelques lieux demeurent inchang&amp;eacute;s, comme inaccessibles aux saisons et aux cycles, le puits bien s&amp;ucirc;r, le souterrain, la grotte de Leda, la chapelle. Le jardin, passeur lui-m&amp;ecirc;me, conduit le passant d&amp;rsquo;intervalle en intervalle. Il propose au c&amp;oelig;ur m&amp;ecirc;me de la temporalit&amp;eacute; et de la dualit&amp;eacute;, des poches intemporelles, des poches non-duelles. Au beau milieu du mouvement intranquille, le jardin laisse appara&amp;icirc;tre des &amp;icirc;lots de paix, d&amp;rsquo;immobilit&amp;eacute;, d&amp;rsquo;immuabilit&amp;eacute;, de transcendance. Le jardin est-il un chapelet d&amp;rsquo;&amp;icirc;les destin&amp;eacute; &amp;agrave; nous conduire en Ithaque qui est une autre Avallon, une &amp;icirc;le aux femmes, une &amp;icirc;le qui accueille les h&amp;eacute;ros et que visite Cam&amp;otilde;es, pour chacun d&amp;rsquo;entre nous, dans le chant IX des Lusiades&amp;nbsp;?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Je remercie Jos&amp;eacute; Carlos Seabra Pereira d&amp;rsquo;avoir attir&amp;eacute; mon attention sur les derniers vers du chant IX, quand l&amp;rsquo;une des d&amp;eacute;esses conduit le &amp;laquo;&amp;nbsp;Capitaine&amp;nbsp;&amp;raquo; au sommet d&amp;rsquo;une montagne pour, apr&amp;egrave;s l&amp;rsquo;avoir combl&amp;eacute; de d&amp;eacute;lices et de volupt&amp;eacute;s, le ramener &amp;agrave; l&amp;rsquo;essentiel. La queste ne consiste pas &amp;agrave; devenir un dieu, un demi-dieu ou un h&amp;eacute;ros, mais &amp;agrave; devenir un homme complet, &amp;agrave; &amp;laquo;&amp;nbsp;se r&amp;eacute;veiller du sommeil&amp;nbsp;o&amp;ugrave; vous plonge la l&amp;acirc;che oisivet&amp;eacute;, qui fait d&amp;rsquo;une &amp;acirc;me libre une &amp;acirc;me asservie &amp;raquo;. La queste, qui prend toujours la forme d&amp;rsquo;un voyage initiatique, fut-il immobile, est libertaire. La d&amp;eacute;esse met en garde contre l&amp;rsquo;ambition, la convoitise, la passion vile, les honneurs vains, bref la mondanit&amp;eacute;, invite &amp;agrave; s&amp;rsquo;extraire de l&amp;rsquo;identification &amp;agrave; l&amp;rsquo;avoir et au faire, &amp;agrave; la possession et &amp;agrave; la renomm&amp;eacute;e pour &amp;ecirc;tre. Cette immortalit&amp;eacute;-l&amp;agrave; n&amp;rsquo;est ni illusoire ni temporaire.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify;text-indent:35.4pt&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;La Saudade&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt; est bien une &amp;icirc;le o&amp;ugrave; on ne meurt jamais. Eduardo Louren&amp;ccedil;o, contest&amp;eacute;, contestable peut-&amp;ecirc;tre en sa presque prison acad&amp;eacute;mique, n&amp;eacute;anmoins parfois si pertinent, dit, tr&amp;egrave;s justement, &amp;agrave; propos des portugais, dans &lt;i&gt;Mythologie de la Saudade&lt;/i&gt;&amp;nbsp;: &amp;laquo;&amp;nbsp;Dans leur &lt;i&gt;&amp;Icirc;le-saudade&lt;/i&gt;, &amp;agrave; la fois &amp;icirc;le des Morts et &amp;icirc;le des Amours, comme les enfants, ils ignorent la mort.&amp;nbsp;&amp;raquo;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/S%C3%A9bastianisme#_ftn2&quot; name=&quot;_ftnref2&quot; title=&quot;&quot;&gt;[2]&lt;/a&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Si les cr&amp;eacute;ations de nos trois proph&amp;egrave;tes, Cam&amp;otilde;es, &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Carvalho Monteiro et Pessoa sont des constructions oniriques, nourries de leurs intentions, conscientes ou silencieuses, leurs fonctions sont nettement initiatiques, h&amp;eacute;ro&amp;iuml;que (guerri&amp;egrave;re ou chevaleresque) pour Cam&amp;otilde;es, artisanale (ou alchimique) pour Carvalho Monteiro, sacerdotale pour Pessoa. Nous retrouvons les trois fonctions de l&amp;rsquo;initiation d&amp;rsquo;Herm&amp;egrave;s port&amp;eacute;es par une m&amp;ecirc;me muse, la Saudade qui veut faire du n&amp;eacute;ant une pl&amp;eacute;nitude. Remplir le n&amp;eacute;ant, c&amp;rsquo;est ce que nous invite &amp;agrave; r&amp;eacute;aliser, contre toute attente, contre tout empirisme, contre toutes les r&amp;eacute;alit&amp;eacute;s opposables Cam&amp;otilde;es, Carvalho Monteiro, et Pessoa.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Je ne suis rien.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Je ne serai jamais rien.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Je ne peux vouloir &amp;ecirc;tre rien.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;A part &amp;ccedil;a, je porte en moi tous les r&amp;ecirc;ves du monde.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;murmure Fernando Pessoa &amp;agrave; qui est pr&amp;ecirc;t &amp;agrave; entendre.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Cam&amp;otilde;es, &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Carvalho Monteiro, et Pessoa font passer le noble aventurier, celui qui veut rester debout dans la vie comme dans la mort, d&amp;rsquo;une qu&amp;ecirc;te temporelle et g&amp;eacute;ographique &amp;agrave; une qu&amp;ecirc;te int&amp;eacute;rieure, d&amp;rsquo;une &amp;icirc;le &amp;laquo;&amp;nbsp;l&amp;agrave;-bas&amp;nbsp;&amp;raquo; &amp;agrave; une &amp;icirc;le en soi. Mais ce passage &amp;agrave; l&amp;rsquo;interne, symbolis&amp;eacute; de mani&amp;egrave;re presque extravagante dans la Quinta de Regaleira, r&amp;eacute;alis&amp;eacute; dans une m&amp;eacute;taphysique sans m&amp;eacute;taphysique par Pessoa, est pr&amp;eacute;sent, d&amp;eacute;j&amp;agrave;, chez Cam&amp;otilde;es dans les &lt;i&gt;Can&amp;ccedil;&amp;otilde;es&lt;/i&gt;&amp;nbsp;:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;La Saudade&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt; ne vient pas &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;du lieu o&amp;ugrave; est n&amp;eacute;e &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;la chair &amp;ndash; mais c&amp;rsquo;est du ciel&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;de cette sainte cit&amp;eacute;,&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;que l&amp;rsquo;&amp;acirc;me est descendue.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; La Saudade est &amp;agrave; la fois le lieu de la conversion et &amp;nbsp;l&amp;rsquo;ange du renversement qui fait de l&amp;rsquo;externe temporel un internel, de l&amp;rsquo;histoire un mythe fondateur du soi, de la blessure une f&amp;eacute;licit&amp;eacute;, de l&amp;rsquo;exil une divine permanence, de l&amp;rsquo;amour ou des amours humains, l&amp;rsquo;amour infini du soi, sans objet, sans sujet. Bernardim Ribeiro, dont l&amp;rsquo;influence est certaine jusqu&amp;rsquo;&amp;agrave; Almeida Garrett, E&amp;ccedil;a de Queiroz, Fernando Pessoa et m&amp;ecirc;me des auteurs plus r&amp;eacute;cents comme Lima de Freitas ou Jos&amp;eacute; Saramago, est un ma&amp;icirc;tre de ces renversements. Son &amp;oelig;uvre majeure &lt;i&gt;Menina et mo&amp;ccedil;a&lt;/i&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;traduit en fran&amp;ccedil;ais parfois par &lt;i&gt;Jeune fille et vierge&lt;/i&gt;, publi&amp;eacute;e en 1554, peut &amp;ecirc;tre &amp;agrave; la fois entendue comme personnelle, ses amours impossibles suppos&amp;eacute;s avec la fille du roi Don Manuel, Dona B&amp;eacute;atrice, qui dev&amp;icirc;nt princesse de Savoie par son mariage avec Charles III, &amp;agrave; la fois comme une m&amp;eacute;taphore de l&amp;rsquo;exil du peuple juif&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/S%C3%A9bastianisme#_ftn3&quot; name=&quot;_ftnref3&quot; title=&quot;&quot;&gt;[3]&lt;/a&gt; et de sa r&amp;eacute;sistance &amp;agrave; l&amp;rsquo;inquisition, ou encore comme le v&amp;eacute;hicule tr&amp;egrave;s &amp;eacute;sot&amp;eacute;rique d&amp;rsquo;une voie initiatique&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/S%C3%A9bastianisme#_ftn4&quot; name=&quot;_ftnref4&quot; title=&quot;&quot;&gt;[4]&lt;/a&gt;, les trois apparaissant alors comme dimensions simultan&amp;eacute;es d&amp;rsquo;une unique metano&amp;iuml;a. En r&amp;eacute;alit&amp;eacute;, nous savons tr&amp;egrave;s peu de Bernardim Ribeiro. Son roman, exemplaire, explore la queste sur un mode paradoxal. Si les dames peuvent appara&amp;icirc;tre comme des &amp;eacute;manations de la Sophia et tout amour entre Chevalier et Dame comme manifestation non s&amp;eacute;par&amp;eacute;e de l&amp;rsquo;Amour de dieu lui-m&amp;ecirc;me, le th&amp;egrave;me central pourrait bien &amp;ecirc;tre l&amp;rsquo;inachev&amp;eacute;, l&amp;rsquo;inachev&amp;eacute; comme ach&amp;egrave;vement, l&amp;rsquo;imperfection comme perfection. Ribeiro d&amp;eacute;veloppe aussi le passage par l&amp;rsquo;amour qui fait d&amp;rsquo;un chevalier un berger. C&amp;rsquo;est un th&amp;egrave;me fondamental, &amp;agrave; la fois historique, la r&amp;eacute;alit&amp;eacute; de la tradition des Templiers-pasteurs et m&amp;eacute;taphorique, qui se r&amp;eacute;f&amp;egrave;re &amp;agrave; l&amp;rsquo;abandon de l&amp;rsquo;initiation dans la Cit&amp;eacute;, bas&amp;eacute;es sur l&amp;rsquo;imitation, pour l&amp;rsquo;initiation dans le Jardin, nourrie de l&amp;rsquo;invention.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Nous pouvons parler d&amp;rsquo;une tradition du renversement, d&amp;rsquo;un art de l&amp;rsquo;axialit&amp;eacute;, d&amp;rsquo;une po&amp;eacute;sie du tout et du rien, d&amp;rsquo;une science du non-duel, conserv&amp;eacute;e, pr&amp;eacute;serv&amp;eacute;e, cisel&amp;eacute;e par le Portugal pour le reste du monde, pr&amp;eacute;sente dans sa po&amp;eacute;sie m&amp;eacute;taphysique, dans sa philosophie po&amp;eacute;tique, je pense &amp;agrave; Augostinho da Silva, comme dans le quotidien du Fado. Les mythes portugais, mensonges pour le non-po&amp;egrave;te, &amp;laquo;&amp;nbsp;cadavre ajourn&amp;eacute;&amp;nbsp;&amp;raquo;, sont, pour le po&amp;egrave;te, plus r&amp;eacute;els que la r&amp;eacute;alit&amp;eacute;, plus vivants que le vivant. En po&amp;eacute;sie, insiste Pessoa, &amp;laquo;&amp;nbsp;Le mythe est le rien qui est tout.&amp;nbsp;&amp;raquo;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Cam&amp;otilde;es, Carvalho Monteiro, et Pessoa manifestent, ou laissent &amp;eacute;maner, la Saudade comme art, science et m&amp;eacute;taphysique du renversement. Mais, aujourd&amp;rsquo;hui, nous sommes quelques-uns &amp;agrave; penser que Fernando Pessoa fut et reste le Ma&amp;icirc;tre des cl&amp;eacute;s.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Rappelons les trois principaux h&amp;eacute;t&amp;eacute;ronymes, Alberto Caeiro, le Gardeur de troupeaux mais &amp;eacute;galement le Pasteur amoureux, et aussi le d&amp;eacute;sassembleur. Ricardo Reis, esth&amp;egrave;te et po&amp;egrave;te de l&amp;rsquo;inconditionnalit&amp;eacute;, de l&amp;rsquo;&amp;eacute;thique, Alvaro de Campos, aux prises avec la r&amp;eacute;duction des antinomies. Enfin Fernando Pessoa-en-personne qui t&amp;eacute;moigne de cette r&amp;eacute;duction. Orthonyme ou quatri&amp;egrave;me h&amp;eacute;t&amp;eacute;ronyme&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/S%C3%A9bastianisme#_ftn5&quot; name=&quot;_ftnref5&quot; title=&quot;&quot;&gt;[5]&lt;/a&gt;, orthocentre, point de rencontre des trois h&amp;eacute;t&amp;eacute;ronymes ou plut&amp;ocirc;t quatri&amp;egrave;me masque, quatri&amp;egrave;me aspect, quatri&amp;egrave;me reflet identifi&amp;eacute; qui renvoie, par l&amp;rsquo;imaginal, au Soi&amp;nbsp;?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Alberto Caeiro est le Ma&amp;icirc;tre d&amp;rsquo;Alvaro de Campos et de Ricardo Reis qui vont &amp;eacute;tudier, d&amp;eacute;velopper, tenter de r&amp;eacute;aliser certains pans de la discipline que ma&amp;icirc;trise Caeiro. Pessoa-en-Personne est le t&amp;eacute;moin. Il fait partie de ceux qui ne sont &amp;laquo;&amp;nbsp;ni n&amp;eacute;s ni morts&amp;nbsp;&amp;raquo;. Son portrait est flou, sa biographie s&amp;rsquo;efface. Fernando Pessoa conna&amp;icirc;t parfaitement la fonction paradoxale du t&amp;eacute;moin. Il l&amp;rsquo;aborde dans le po&amp;egrave;me &lt;i&gt;L&amp;rsquo;enfant jouait&lt;/i&gt; o&amp;ugrave; il traite &amp;agrave; la fois de la question du double, du clivage, et du t&amp;eacute;moin. Il y a l&amp;rsquo;enfant qui joue et l&amp;rsquo;enfant qui se voit jouer et le t&amp;eacute;moin qui se voit en train de regarder l&amp;rsquo;enfant qui joue. Fernando Pessoa indique un mouvement de recul par rapport au monde, ou plut&amp;ocirc;t &amp;agrave; ses repr&amp;eacute;sentations, qui conduit au basculement ultime, d&amp;rsquo;intervalle en intervalle, entre &amp;ecirc;tre et non-&amp;ecirc;tre, dans le Grand R&amp;eacute;el. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify;text-indent:35.4pt&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;D&amp;rsquo;ailleurs, le proc&amp;egrave;s philosophique qui devait trouver sa r&amp;eacute;alisation dans un cinqui&amp;egrave;me h&amp;eacute;t&amp;eacute;ronyme, Antonio Mora auteur d&amp;rsquo;un ouvrage intitul&amp;eacute; &lt;i&gt;Le Retour des Dieux&lt;/i&gt;, prolongement ou aboutissement de &lt;i&gt;La discussion en famille&lt;/i&gt; qui rassemble les &amp;eacute;changes philosophiques des quatre h&amp;eacute;t&amp;eacute;ronymes s&amp;rsquo;arr&amp;ecirc;te face &amp;agrave; un dire impossible, celui des po&amp;egrave;mes de Caeiro. Si la po&amp;eacute;sie peut donner le pressentiment du r&amp;eacute;el, la philosophie y &amp;eacute;choue. Place au silence et &amp;agrave; la f&amp;eacute;licit&amp;eacute; de l&amp;rsquo;&amp;Ecirc;tre de rien&amp;nbsp;!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify;text-indent:35.4pt&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;L&amp;rsquo;errance de Pessoa-en-personne, le risque nihiliste qui l&amp;rsquo;habite parfois, font partie d&amp;rsquo;un &amp;eacute;veil &amp;agrave; double d&amp;eacute;tente. Tout d&amp;rsquo;abord la reconnaissance du constructivisme de la conscience. Nous construisons une r&amp;eacute;alit&amp;eacute;, nous ne percevons pas une r&amp;eacute;alit&amp;eacute; ext&amp;eacute;rieure, ind&amp;eacute;pendante&amp;nbsp;: &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify;text-indent:35.4pt&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Si tout ce qui existe est mensonge&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify;text-indent:35.4pt&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Le mensonge est tout ce qui existe&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Puis, ce vide devient pl&amp;eacute;nitude par amour. Ricardo Reis prolonge l&amp;rsquo;exp&amp;eacute;rience amoureuse, inattendue, de son ma&amp;icirc;tre Caeiro. L&amp;rsquo;amour de l&amp;rsquo;autre devient amour de l&amp;rsquo;amour et beaut&amp;eacute; pure.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Dans les &lt;i&gt;Po&amp;egrave;mes d&amp;eacute;sassembl&amp;eacute;s&lt;/i&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/S%C3%A9bastianisme#_ftn6&quot; name=&quot;_ftnref6&quot; title=&quot;&quot;&gt;[6]&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;, Caeiro invite &amp;agrave; ne pas comparer, &amp;agrave; abandonner analyses, m&amp;eacute;taphores et similitudes, autrement dit, il invite &amp;agrave; sortir du langage, de la m&amp;eacute;moire et du temps qui sont comparaisons, &amp;agrave; &amp;ecirc;tre libre pour rencontrer l&amp;rsquo;objet en soi, dans son unicit&amp;eacute; absolue. Il distingue donc une pens&amp;eacute;e perceptive, sans mot, d&amp;rsquo;une pens&amp;eacute;e analytique, requ&amp;eacute;rant le mot. Dans le po&amp;egrave;me 9, il dit penser &amp;laquo;&amp;nbsp;avec les yeux et avec les oreilles / et avec le nez et avec la bouche&amp;nbsp;&amp;raquo;. Une pens&amp;eacute;e sensorielle. Rappelons que traditionnellement, le toucher s&amp;rsquo;&amp;eacute;tire en odorat et go&amp;ucirc;t puis en audition et en vision, enfin en mots, au plus &amp;eacute;loign&amp;eacute; de la chose. Il s&amp;rsquo;agit bien de se rappeler sensoriellement, sur un mode non conditionn&amp;eacute;. Penser la chose avec des mots, c&amp;rsquo;est l&amp;rsquo;oublier selon Caeiro. Percevoir la chose en elle-m&amp;ecirc;me c&amp;rsquo;est percevoir la totalit&amp;eacute;&amp;nbsp;: &amp;laquo;&amp;nbsp;Tout est ce rien sans autre chose qu&amp;rsquo;il n&amp;rsquo;est pas.&amp;nbsp;&amp;raquo;. Caeiro invite au silence, au silence &amp;eacute;vident de ce qui est l&amp;agrave;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Caeiro, en Ma&amp;icirc;tre, nous apprend &amp;agrave; &amp;laquo;&amp;nbsp;voir&amp;nbsp;&amp;raquo;. Il oppose &amp;laquo;&amp;nbsp;voir&amp;nbsp;&amp;raquo; et &amp;laquo;&amp;nbsp;penser&amp;nbsp;&amp;raquo;, c&amp;rsquo;est-&amp;agrave;-dire repr&amp;eacute;senter par le langage qu&amp;rsquo;il consid&amp;egrave;re comme une incompr&amp;eacute;hension, ce que nous appelons philosophiquement une &amp;laquo;&amp;nbsp;b&amp;ecirc;tise&amp;nbsp;&amp;raquo;, le fait de croire d&amp;eacute;tenir la v&amp;eacute;rit&amp;eacute; et de tirer de cette v&amp;eacute;rit&amp;eacute; des conclusions quant au faire et &amp;agrave; l&amp;rsquo;avoir. Il rejette la pens&amp;eacute;e conceptuelle et aspire &amp;agrave; &amp;laquo;&amp;nbsp;une m&amp;eacute;taphysique sans m&amp;eacute;taphysique&amp;nbsp;&amp;raquo; comme le d&amp;eacute;montre remarquablement Judith Balso&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/S%C3%A9bastianisme#_ftn7&quot; name=&quot;_ftnref7&quot; title=&quot;&quot;&gt;[7]&lt;/a&gt; sans pouvoir aller au bout de ses intuitions dans le cadre de la philosophie, il lui faudrait passer &amp;agrave; la po&amp;eacute;sie. Une m&amp;eacute;taphysique sans m&amp;eacute;taphysique, autrement dit une m&amp;eacute;taphysique non-duelle issue de l&amp;rsquo;au-del&amp;agrave; du langage, du silence &amp;agrave; partir de quoi se d&amp;eacute;ploie l&amp;rsquo;imaginal.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;laquo;&amp;nbsp;Les dieux sont dieux / Parce qu&amp;rsquo;ils ne pensent pas.&amp;nbsp;&amp;raquo; enseigne Caeiro. La m&amp;eacute;taphysique duelle con&amp;ccedil;oit une unit&amp;eacute; factice qu&amp;rsquo;il d&amp;eacute;nonce dans le po&amp;egrave;me 47 du &lt;i&gt;Gardeur de troupeaux.&lt;/i&gt; Observant la nature, il remarque une collection d&amp;rsquo;objets, arbres, fleurs, herbes, monts, vall&amp;eacute;es, plaines, et autres et observe qu&amp;rsquo;ils ne composent pas un tout, que le tout que nous nommons &amp;laquo;&amp;nbsp;nature&amp;nbsp;&amp;raquo; est &amp;laquo;&amp;nbsp;une maladie de nos id&amp;eacute;es&amp;nbsp;&amp;raquo;. Autrement dit, Caeiro nous invite &amp;agrave; &amp;laquo;&amp;nbsp;voir&amp;nbsp;&amp;raquo;, &amp;agrave; ne pas cr&amp;eacute;er de lien, &amp;agrave; observer l&amp;rsquo;intervalle entre les objets, les pens&amp;eacute;es, les mots, les sensations, &amp;agrave; dissoudre les concepts, et donc la m&amp;eacute;taphysique comme concept.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;laquo;&amp;nbsp;H&amp;aacute; metaf&amp;icirc;sica bastante en n&amp;atilde;o pensar em nada.&amp;nbsp;&amp;raquo;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Ce vers d&amp;eacute;bute le po&amp;egrave;me 5 du &lt;i&gt;Gardeur de troupeaux&lt;/i&gt;. La subtilit&amp;eacute; sacr&amp;eacute;e et secr&amp;egrave;te de la langue portugaise permet bien des sens diff&amp;eacute;rents &amp;agrave; ce vers, sens qui apparaissent dans les diverses traductions en fran&amp;ccedil;ais que nous rencontrons&amp;nbsp;:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;laquo;&amp;nbsp;Il y a bien assez de m&amp;eacute;taphysique dans ne penser &amp;agrave; rien.&amp;nbsp;&amp;raquo; pour le traducteur R&amp;eacute;my Hourcade.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;laquo;&amp;nbsp;Il y a passablement de m&amp;eacute;taphysique dans la non-pens&amp;eacute;e.&amp;nbsp;&amp;raquo; pour Armand Guibert.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;laquo;&amp;nbsp;Il y a suffisamment de m&amp;eacute;taphysique &amp;agrave; ne penser &amp;agrave; rien.&amp;nbsp;&amp;raquo; selon Jos&amp;eacute; Gil.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;laquo;&amp;nbsp;C&amp;rsquo;est assez de m&amp;eacute;taphysique que de ne penser &amp;agrave; rien.&amp;nbsp;&amp;raquo; choisit Christian Bourgois.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;laquo;&amp;nbsp;Il y a pas mal de m&amp;eacute;taphysique dans le fait de ne penser &amp;agrave; rien.&amp;nbsp;&amp;raquo; pour Teresa Rita Lopes.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;laquo;&amp;nbsp;Ne penser &amp;agrave; rien, en soi, contient tout ce qu&amp;rsquo;il faut de m&amp;eacute;taphysique.&amp;nbsp;&amp;raquo; selon Dominique Touati.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Judith Balso qui compare ces diverses traductions rejette cat&amp;eacute;goriquement cette derni&amp;egrave;re traduction, contredisant tout ce qu&amp;rsquo;elle a d&amp;eacute;velopp&amp;eacute; avec pertinence auparavant dans son livre. En effet, Caeiro revendique la non-pens&amp;eacute;e, le silence, comme acc&amp;egrave;s premier au r&amp;eacute;el. Ne penser &amp;agrave; rien, en soi, ouvre la porte du grand rien, de la libert&amp;eacute; absolue.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify;text-indent:35.4pt&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Pessoa-en-Personne, le t&amp;eacute;moin qui annule les antinomies, dans un po&amp;egrave;me du &lt;i&gt;Cancioneiro&lt;/i&gt; interroge&amp;nbsp;:&lt;i&gt;&lt;br /&gt;
	Quel est l&amp;rsquo;&amp;ecirc;tre qui subsiste&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	Derri&amp;egrave;re ces formes apparentes,&lt;br /&gt;
	La vague qui en rien ne consiste,&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Le fleuve qui n&amp;rsquo;est que passage&amp;nbsp;?&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/S%C3%A9bastianisme#_ftn8&quot; name=&quot;_ftnref8&quot; title=&quot;&quot;&gt;[8]&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Caeiro d&amp;eacute;veloppe une subtile contre-m&amp;eacute;taphysique qui conduit &amp;agrave; une v&amp;eacute;ritable m&amp;eacute;taphysique non concevable et non con&amp;ccedil;ue, le r&amp;eacute;el lui-m&amp;ecirc;me. Remarquons qu&amp;rsquo;&amp;agrave; travers Caeiro, Pessoa se &lt;i&gt;r&amp;eacute;v&amp;egrave;le&lt;/i&gt; un v&amp;eacute;ritable philosophe de l&amp;rsquo;&amp;eacute;veil en m&amp;ecirc;me temps qu&amp;rsquo;il rejoint les penseurs non-aristot&amp;eacute;liciens du langage comme Russell, Wittgenstein, Whitehead, Korzybski pour qui &amp;laquo;&amp;nbsp;la carte n&amp;rsquo;est pas le territoire&amp;nbsp;&amp;raquo;, &amp;laquo;&amp;nbsp;le mot n&amp;rsquo;est pas l&amp;rsquo;objet d&amp;eacute;sign&amp;eacute; par le mot&amp;nbsp;&amp;raquo;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Le Dieu de Caeiro est un Dieu au-del&amp;agrave; de Dieu, un Dieu non con&amp;ccedil;u, non concevable, il serait alors un objet parmi d&amp;rsquo;autres dans le champ de la conscience. &amp;laquo;&amp;nbsp;Et l&amp;agrave; dehors un grand silence comme un dieu qui dort&amp;nbsp;&amp;raquo;. Le dernier vers du &lt;i&gt;Gardeur de troupeaux.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Po&amp;egrave;te, Caeiro est confront&amp;eacute; au dualisme de la langue et il tente de retourner le langage tel un scalpel contre lui-m&amp;ecirc;me afin de le diss&amp;eacute;quer pour laisser appara&amp;icirc;tre l&amp;rsquo;&amp;ecirc;tre. L&amp;rsquo;initiation chez Caeiro est minimaliste et tend vers le simple, seul mysticisme v&amp;eacute;ritable. Le mysticisme de Caeiro ne pr&amp;eacute;suppose pas un plus-qu&amp;rsquo;humain mais un pr&amp;eacute;-humain, l&amp;rsquo;&amp;ecirc;tre avant que l&amp;rsquo;humain ne soit. Pour atteindre au non-duel, Caeiro propose une d&amp;eacute;marche absolument originale. Au lieu d&amp;rsquo;inclure toute chose, reconnaissant tout ce qui se pr&amp;eacute;sente, tout ce qui s&amp;rsquo;absente, comme un objet au sein de la conscience, objet dont la nature est vide, il cherche &amp;agrave; tout exclure, exclure sans rejeter, ext&amp;eacute;rioriser m&amp;ecirc;me l&amp;rsquo;int&amp;eacute;riorit&amp;eacute;, ce qui conduit l&amp;agrave; encore &amp;agrave; une m&amp;ecirc;me conscience non-duelle. En effet, il est &amp;eacute;gal que tout soit ext&amp;eacute;rieur ou tout int&amp;eacute;rieur. Caeiro convie ses disciples &amp;agrave; un non-vouloir, un non-faire, un non-avoir, un l&amp;acirc;cher prise jusqu&amp;rsquo;&amp;agrave; une libert&amp;eacute; inscrite dans le quotidien du po&amp;egrave;te.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Il conviendrait de s&amp;rsquo;int&amp;eacute;resser, aussi, &amp;agrave; un autre h&amp;eacute;t&amp;eacute;ronyme, trop rare, Coelho Pacheco, dont les quelques po&amp;egrave;mes, invitent &amp;agrave; une orientation non-duelle.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; C&amp;rsquo;est sans doute dans &lt;i&gt;Message&lt;/i&gt;, que Fernando Pessoa conf&amp;egrave;re un m&amp;eacute;ta-sens, ou mieux, reconna&amp;icirc;t le Soi comme son propre sens sans n&amp;eacute;cessit&amp;eacute; de commentaire, &amp;agrave; cette queste parfois douloureuse. Ecrits sur une vingtaine d&amp;rsquo;ann&amp;eacute;e, les po&amp;egrave;mes de &lt;i&gt;Message&lt;/i&gt; pourraient &amp;ecirc;tre entendus comme les appels ou les injonctions du Soi aux h&amp;eacute;t&amp;eacute;ronymes, charg&amp;eacute;s de les r&amp;eacute;aliser ou les c&amp;eacute;l&amp;eacute;brer dans la temporalit&amp;eacute;. C&amp;rsquo;est aussi une tentative unique de changement de changement, d&amp;rsquo;un changement de paradigme, par un bouleversement perceptif, &amp;agrave; l&amp;rsquo;&amp;eacute;chelle d&amp;rsquo;un pays. Nous sommes au deuxi&amp;egrave;me terme de la triade, individu, nation, monde, mais ce sont trois dimensions cach&amp;eacute;es d&amp;rsquo;une seule qu&amp;ecirc;te, festive, qui cherche &amp;agrave; r&amp;eacute;v&amp;eacute;ler &amp;agrave; soi-m&amp;ecirc;me son absolue libert&amp;eacute;, sa royaut&amp;eacute; intrins&amp;egrave;que.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Le Roi S&amp;eacute;bastien, tout comme Ulysse, a un pouvoir de r&amp;eacute;v&amp;eacute;lation du Roi Cach&amp;eacute;, cet autre Christ, le Soi, non un pouvoir m&amp;eacute;taphorique mais un pouvoir op&amp;eacute;ratif car, une nouvelle fois, l&amp;rsquo;absence est pr&amp;eacute;sence, le vide est pl&amp;eacute;nitude. Ce pouvoir est constitutif d&amp;rsquo;un ordre, un ordre sans organisation&amp;nbsp;:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;laquo;&amp;nbsp;L&amp;rsquo;Ordre du Christ, nous dit Pessoa, n&amp;rsquo;a ni grades, ni temple, ni rite, ni insigne, ni mot de passe. Il n&amp;rsquo;a pas besoin de se r&amp;eacute;unir, et ses Chevaliers, nommons-les ainsi, se connaissent sans rien savoir les uns des autres, se parlent sans se servir proprement d&amp;rsquo;un langage. Quand on en est &amp;eacute;cuyer, on n&amp;rsquo;en fait pas encore partie&amp;nbsp;; quand on en est ma&amp;icirc;tre, on n&amp;rsquo;en fait d&amp;eacute;j&amp;agrave; plus partie. Ces mots obscurs disent suffisamment pour que quiconque le veut ou le sait d&amp;eacute;j&amp;agrave; comprenne ce qu&amp;rsquo;est l&amp;rsquo;Ordre du christ &amp;ndash; le plus sublime des ordres du monde.&amp;nbsp;&amp;raquo;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Tr&amp;egrave;s clairement, Pessoa &amp;eacute;voque l&amp;rsquo;ordre non-duel, l&amp;rsquo;initiation au-del&amp;agrave; de l&amp;rsquo;initiation, d&amp;eacute;j&amp;agrave; pr&amp;eacute;sente avant l&amp;rsquo;initiation. Il n&amp;rsquo;h&amp;eacute;site pas cependant, dans une contradiction seulement apparente, &amp;agrave; l&amp;rsquo;inscrire dans la conscience portugaise&amp;nbsp;:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;laquo;&amp;nbsp;Le nom de Bandarra, nom de famille du savetier proph&amp;egrave;te, en vint &amp;agrave; d&amp;eacute;signer, &amp;agrave; l&amp;rsquo;int&amp;eacute;rieur de l&amp;rsquo;Ordre du Christ, tout fr&amp;egrave;re gratifi&amp;eacute; de la m&amp;ecirc;me lumi&amp;egrave;re, ou pour tout dire figurativement, du m&amp;ecirc;me grade. De la sorte, la plupart des proph&amp;eacute;ties ou strophes donn&amp;eacute;es comme de Bandarra n&amp;rsquo;ont rien &amp;agrave; voir avec la personne humaine du savetier de Trancoso.&amp;nbsp;&amp;raquo;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Pessoa en arrive-t-il au Christ, en revient-il au Christ, pas le Christ des &amp;eacute;glises mais le Christ en soi, par l&amp;rsquo;interm&amp;eacute;diaire de l&amp;rsquo;enfant&amp;nbsp;? Ce qui &amp;eacute;voque imm&amp;eacute;diatement le Culte du saint Esprit. Le po&amp;egrave;me 8 du &lt;i&gt;Gardeur de troupeaux&lt;/i&gt;, &amp;eacute;crit selon Pessoa dans un &amp;eacute;tat de transe, fait de l&amp;rsquo;enfant un m&amp;eacute;diateur indispensable. C&amp;rsquo;est un enfant J&amp;eacute;sus rebelle, rebelle m&amp;ecirc;me au christianisme, l&amp;rsquo;&amp;eacute;ternel adolescent, m&amp;eacute;diateur entre le po&amp;egrave;te et la totalit&amp;eacute;, impr&amp;eacute;visible parce que non conditionn&amp;eacute;, libre.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Le Roi Cach&amp;eacute;, le Soi. Le Cinqui&amp;egrave;me Empire, le r&amp;egrave;gne de l&amp;rsquo;Esprit Libre. Le Royaume du pr&amp;ecirc;tre Jean, &amp;laquo;&amp;nbsp;une repr&amp;eacute;sentation du centre spirituel supr&amp;ecirc;me&amp;nbsp;&amp;raquo;. Le S&amp;eacute;bastianisme, une voie d&amp;rsquo;&amp;eacute;veil universelle, une alchimie portugaise pour le monde, une expression de la permanence de la Gnose.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Fernando Pessoa a approch&amp;eacute; dans sa vie bien des courants initiatiques, du th&amp;eacute;l&amp;eacute;misme d&amp;rsquo;Aleister Crowley aux anciens filons Rose-Croix en passant par la th&amp;eacute;osophie de madame Blavatsky. Ces courants ont sans doute nourri sa r&amp;eacute;flexion, enrichi ses exp&amp;eacute;riences, ils n&amp;rsquo;ont pas, je pense, contribu&amp;eacute; &amp;agrave; son &amp;oelig;uvre en essence. &amp;nbsp;Ils ont influenc&amp;eacute;, par adh&amp;eacute;rence comme par &amp;eacute;loignement, l&amp;rsquo;expression prot&amp;eacute;iforme qu&amp;rsquo;il a donn&amp;eacute;e &amp;agrave; son &amp;oelig;uvre, entre choix et contraintes. Pessoa &amp;eacute;tait, bien avant ces rencontres, porteur des voies serpentines, qui &amp;eacute;l&amp;egrave;vent, en s&amp;rsquo;affranchissant aussi bien des obstacles que des chemins. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Pouvons-nous retrouver, m&amp;eacute;taphoriquement et op&amp;eacute;rativement, dans l&amp;rsquo;&amp;oelig;uvre de &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Carvalho Monteiro, les proc&amp;egrave;s initiatiques identifi&amp;eacute;s chez Pessoa&amp;nbsp;? La Quinta de Regaleira, po&amp;egrave;me de pierres et de fleurs, serait-elle une autre actualisation d&amp;rsquo;une structure initiatique absolue&amp;nbsp;?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Soyons conscients que nous ne parlons pas d&amp;rsquo;une r&amp;eacute;alit&amp;eacute; en soi mais que nous sommes en train de construire une r&amp;eacute;alit&amp;eacute; que nous voulons cr&amp;eacute;atrice et r&amp;eacute;alisatrice de notre essence. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify;text-indent:35.4pt&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Il est peu r&amp;eacute;aliste de chercher l&amp;rsquo;intention de &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Carvalho Monteiro. Nous pouvons toutefois prendre en compte sa connaissance de l&amp;rsquo;&amp;oelig;uvre de Cam&amp;otilde;es, son grand int&amp;eacute;r&amp;ecirc;t pour le s&amp;eacute;bastianisme et son &amp;eacute;tude approfondie de la nature et notamment des insectes. L&amp;rsquo;&amp;eacute;tude passionn&amp;eacute;e des insectes n&amp;rsquo;est pas anodine comme l&amp;rsquo;indique le d&amp;eacute;but de cet ancien hymne celte &amp;agrave; la nature :&lt;br /&gt;
	&lt;i&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Nature&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Qui ne fait aucune diff&amp;eacute;rence entre les &amp;ecirc;tres&lt;br /&gt;
	&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Et pour qui le jour et la nuit sont &amp;eacute;quivalents&lt;br /&gt;
	&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Fais en sorte que je consid&amp;egrave;re les hommes comme des insectes&lt;br /&gt;
	&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Et les insectes comme des hommes&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Le tout ensemble comme un rien&amp;hellip;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; S&amp;rsquo;interroger sur l&amp;rsquo;orientation de la nature, neutre, ni bonne ni mauvaise, plut&amp;ocirc;t hostile, plut&amp;ocirc;t bonne, conduit &amp;agrave; devenir conscient que nous devons op&amp;eacute;rer un choix sur des questions par essence ind&amp;eacute;cidables. Fardeau &amp;eacute;crasant pour les uns, libert&amp;eacute; pour les autres. &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Carvalho Monteiro a su renoncer aux chemins trac&amp;eacute;s d&amp;rsquo;avance pour se donner la puissance de choisir. La Quinta de Regaleira est sans doute le fruit d&amp;rsquo;un choix sur une question ind&amp;eacute;cidable, mais quelle fut la question initiale&amp;nbsp;?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Tout d&amp;rsquo;abord, la Quinta de Regaleira n&amp;rsquo;&amp;eacute;voque-t-elle pas la nef ultime sur laquelle rejoindre l&amp;rsquo;&amp;Icirc;le des immortels&amp;nbsp;? Ne sommes-nous pas, tous ensemble, en cet instant m&amp;ecirc;me, sur le &amp;laquo;&amp;nbsp;Grand Quai&amp;nbsp;&amp;raquo; de l&amp;rsquo;&lt;i&gt;Ode maritime&lt;/i&gt;&amp;nbsp;?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;i&gt;Le Quai Absolu sur le mod&amp;egrave;le duquel inconsciemment imit&amp;eacute;,&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Insensiblement &amp;eacute;voqu&amp;eacute;,&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Nous avons construit nous autres hommes&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Nos propres quais de pierre actuelle sur une eau v&amp;eacute;ritable,&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Lesquels, une fois construits, apparaissent soudain&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Choses-R&amp;eacute;elles, Esprits-Choses, Entit&amp;eacute;s de Pierre-&amp;Acirc;mes&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify;text-indent:35.4pt&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;br /&gt;
	&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Tout recommence avec l&amp;rsquo;&amp;eacute;chec de la premi&amp;egrave;re Cr&amp;eacute;ation. Dieu an&amp;eacute;antit son &amp;oelig;uvre par le d&amp;eacute;luge et confie &amp;agrave; No&amp;eacute;, un ma&amp;icirc;tre de l&amp;rsquo;ajustement, et sa famille la responsabilit&amp;eacute; de construire l&amp;rsquo;Arche, berceau de la seconde Cr&amp;eacute;ation. L&amp;rsquo;Arche biblique se r&amp;eacute;plique elle-m&amp;ecirc;me &amp;agrave; travers les nefs des Eglises, nefs qui sont aussi des vaisseaux, pensons aux Caravelles, qui portent le souvenir d&amp;rsquo;un futur en f&amp;eacute;licit&amp;eacute;. Mais cette seconde Cr&amp;eacute;ation ne s&amp;rsquo;ach&amp;egrave;ve-t-elle pas, justement, dans les oeuvres inspir&amp;eacute;es d&amp;rsquo;artistes explorateurs de l&amp;rsquo;Imaginal, &amp;oelig;uvres qui, jusque dans leurs imperfections, r&amp;eacute;alisent l&amp;rsquo;ultime th&amp;eacute;ophanie de l&amp;rsquo;Arc-en-Ciel d&amp;rsquo;une Alliance nouvelle, inattendue, la Divine Surprise.&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Carvalho Monteiro&amp;nbsp;a certainement fait de la Quinta de Regaleira, peu importe par quels chemins directs ou sinueux, obscurs ou lumineux, une divine surprise.&lt;br /&gt;
	&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Prenons rendez-vous en trois instants pr&amp;eacute;sents de cette parenth&amp;egrave;se dans le temps et dans l&amp;rsquo;espace, dans cet intervalle entre les mondes, intervalle pour qui est pr&amp;eacute;sent &amp;agrave; lui-m&amp;ecirc;me&amp;nbsp;: le puits, la tour et sa grotte de Leda, la chapelle. Le chemin peut &amp;ecirc;tre alchimique, philosophique, mystique, po&amp;eacute;tique, il sera toujours initiatique. Il n&amp;rsquo;y a pas de r&amp;egrave;gle, il n&amp;rsquo;y a pas d&amp;rsquo;ordre. Nous sommes la r&amp;egrave;gle. Nous sommes l&amp;rsquo;ordre.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify; text-indent: 35.4pt;&quot;&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; height=&quot;333&quot; src=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/public/Articles/Sebastianisme/Chapelle_Regaleira.jpg&quot; width=&quot;250&quot; /&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Rendons-nous &amp;agrave; la chapelle. Son symbolisme est d&amp;rsquo;une extr&amp;ecirc;me richesse. Herm&amp;eacute;tisme, alchimie, templarisme, culte du Saint Esprit et culte de la Vierge se c&amp;ocirc;toient, s&amp;rsquo;embo&amp;icirc;tent, s&amp;rsquo;unissent, se nourrissent et nourrissent l&amp;rsquo;esprit. Ils sollicitent le passant encore vivant. Le Saint Esprit, c&amp;rsquo;est l&amp;rsquo;Archange Empourpr&amp;eacute; d&amp;rsquo;Henry Corbin, ange et initiateur de l&amp;rsquo;humanit&amp;eacute;, &amp;agrave; la fois ange de la Connaissance et ange de la R&amp;eacute;v&amp;eacute;lation. Le culte de la Vierge c&amp;eacute;l&amp;egrave;bre aussi la Nuit du Destin, la Lumi&amp;egrave;re Noire, couleur de l&amp;rsquo;ips&amp;eacute;it&amp;eacute; divine, la Nuit qui est Lumi&amp;egrave;re, la Pauvret&amp;eacute; Mystique. La chapelle demande &amp;agrave; &amp;ecirc;tre vue. Elle nous rappelle &amp;agrave; l&amp;rsquo;ordre, et sp&amp;eacute;cialement &amp;agrave; l&amp;rsquo;Ordre du Christ invisible dont nous entretient Fernando Pessoa. Magnificence qui tranche avec la sobri&amp;eacute;t&amp;eacute; de la crypte. Passer de la pluralit&amp;eacute; au simple, se d&amp;eacute;pouiller, faire silence. &amp;laquo;&amp;nbsp;Voir&amp;nbsp;&amp;raquo; implique le silence.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Nous pouvons rejoindre la tour qui relie la terre au ciel, pr&amp;eacute;paration &amp;agrave; l&amp;rsquo;exp&amp;eacute;rience radicale du puits. Elle offre trois niveaux, conform&amp;eacute;ment &amp;agrave; une division traditionnelle de l&amp;rsquo;initiation et des ordres qui la servent&amp;nbsp;: substance, &amp;eacute;nergie, essence ou chair, &amp;acirc;me, esprit. Int&amp;eacute;ressons-nous &amp;agrave; la grotte, hexagonale, g&amp;eacute;om&amp;eacute;trique. Dieu g&amp;eacute;om&amp;eacute;trisa. Et L&amp;eacute;da, la colombe, le cygne. La colombe est tout &amp;agrave; la fois l&amp;rsquo;embl&amp;egrave;me du Saint Esprit, du Christ, de l&amp;rsquo;amour du Christ comme de la Vierge Marie. En grec, la colombe, &lt;i&gt;peristera&lt;/i&gt;, poss&amp;egrave;de la m&amp;ecirc;me valeur num&amp;eacute;rique que &lt;i&gt;alpha et omega&lt;/i&gt;. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; height=&quot;333&quot; src=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/public/Articles/Sebastianisme/Mel_Regaleira_2.JPG&quot; width=&quot;250&quot; /&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;La grotte de Leda&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Mod&amp;egrave;le&amp;nbsp;: M&amp;eacute;lusine de Mattos /Photographe&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;i&gt; Nuno Santos&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify;text-indent:35.4pt&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Dans certaines chasses sacr&amp;eacute;es, la colombe, l&amp;rsquo;esprit, plane au-dessus du cerf, l&amp;rsquo;&amp;acirc;me, fuyant les chiens, c&amp;rsquo;est-&amp;agrave;-dire les passions. Le cygne est symbole de la puret&amp;eacute;. &amp;laquo;&amp;nbsp;Est pur celui qui est sans pens&amp;eacute;e.&amp;nbsp;&amp;raquo; enseignait Aleister Crowley, reprenant un adage des voies non-duelles, parole qui pourrait parfaitement convenir dans la bouche de Caeiro. Le cygne est souvent associ&amp;eacute; &amp;agrave; la luxure, pourtant l&amp;rsquo;Aphrodite d&amp;rsquo;or, mont&amp;eacute;e sur son cygne, repr&amp;eacute;sentait le pur amour de la divinit&amp;eacute;. C&amp;rsquo;est que pour le candidat aux myst&amp;egrave;res, l&amp;rsquo;amour se r&amp;eacute;alise comme un unique continuum de la chair &amp;agrave; l&amp;rsquo;amour absolu du Soi. Le cygne est aussi l&amp;rsquo;embl&amp;egrave;me du Christ qui sauve et guide les &amp;acirc;mes. C&amp;rsquo;et ce sens que renforce la pr&amp;eacute;sence de la colombe.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Ainsi enseign&amp;eacute;s, pr&amp;eacute;par&amp;eacute;s par le d&amp;eacute;pouillement, purifi&amp;eacute;s par le silence, rendons-nous au puits. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
	&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; height=&quot;225&quot; src=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/public/Articles/Sebastianisme/Puits_1.jpg&quot; width=&quot;300&quot; /&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify;text-indent:35.4pt&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Le puits, enfin. Parmi les possibles, actualisons l&amp;rsquo;acc&amp;egrave;s par le haut, l&amp;rsquo;acc&amp;egrave;s par le bas.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify;text-indent:35.4pt&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Le puits est nu. Il est l&amp;rsquo;axis mundi, le centre du centre, l&amp;rsquo;&amp;icirc;le dans l&amp;rsquo;&amp;icirc;le, le point sublime, acc&amp;egrave;s au R&amp;eacute;el, &amp;agrave; l&amp;rsquo;Absolu et sa Libert&amp;eacute; infinie. Il est vide et pl&amp;eacute;nitude, vide d&amp;rsquo;objets, plein de lumi&amp;egrave;re. De quelque endroit que l&amp;rsquo;on soit, descendant ou gravissant les escaliers, la lumi&amp;egrave;re du ciel, diurne ou nocturne, est toujours visible.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size: 14px;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; height=&quot;225&quot; src=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/public/Articles/Sebastianisme/Puits_2.jpg&quot; width=&quot;300&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Trois entr&amp;eacute;es permettent d&amp;rsquo;acc&amp;eacute;der au puits par la base. L&amp;rsquo;une, la plus &amp;eacute;loign&amp;eacute;e, pour celui qui est perdu dans les p&amp;eacute;riph&amp;eacute;ries humaines, exige un long t&amp;acirc;tonnement dans l&amp;rsquo;obscurit&amp;eacute; de la terre avant de distinguer la lumi&amp;egrave;re salutaire. La deuxi&amp;egrave;me, plus rapide, par le lac de la cascade exige de franchir l&amp;rsquo;&amp;eacute;preuve de l&amp;rsquo;eau. Accepter le mouvement du fleuve des &amp;eacute;motions sans chercher &amp;agrave; les contr&amp;ocirc;ler, les tordre, les contraindre, ne pas avoir peur de sa peur. La troisi&amp;egrave;me, par le puits imparfait, concerne ceux qui ont d&amp;eacute;j&amp;agrave; fait une grande partie du chemin. Ils se sont d&amp;eacute;j&amp;agrave; inscrits dans l&amp;rsquo;ascension et se sont heurt&amp;eacute;s &amp;agrave; des obstacles inattendus qu&amp;rsquo;ils ont eux-m&amp;ecirc;mes constitu&amp;eacute;s. Leur puits est inachev&amp;eacute;. Un proverbe chinois nous alerte&amp;nbsp;: &amp;laquo;&amp;nbsp;Quand tu as fait la presque totalit&amp;eacute; du chemin, il te reste encore la moiti&amp;eacute; &amp;agrave; parcourir.&amp;nbsp;&amp;raquo;. A la base, la rosace et son symbolisme traditionnel appellent la conscience au centre, au point d&amp;rsquo;&amp;eacute;quilibre de toutes les directions de l&amp;rsquo;espace. L&amp;rsquo;ascension vers la lumi&amp;egrave;re peut commencer, serpentine.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; P&amp;eacute;n&amp;eacute;trons maintenant par le sommet, la couronne. Du sommet de nous-m&amp;ecirc;mes, nous pouvons commencer &amp;agrave; descendre en nous, dans les m&amp;eacute;andres obscures de nos r&amp;eacute;alit&amp;eacute;s successives, d&amp;eacute;nouant la conscience esclave de la multiplicit&amp;eacute; de nos exp&amp;eacute;riences, jusqu&amp;rsquo;au fondement, &amp;agrave; l&amp;rsquo;&amp;eacute;nergie brute, infiniment puissante et cr&amp;eacute;atrice, de nouveau disponible, avant de sortir. D&amp;rsquo;ci, peu importe la sortie. Elle est toujours libert&amp;eacute;. Il y a cette sortie possible en chemin, ascendant ou descendant, vers les cr&amp;eacute;atures hybrides qui gardent une autre porte, la porte du c&amp;oelig;ur, passage de l&amp;rsquo;appara&amp;icirc;tre &amp;agrave; l&amp;rsquo;essence.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; height=&quot;333&quot; src=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/public/Articles/Sebastianisme/Mel_Regaleira_1.JPG&quot; width=&quot;250&quot; /&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Le tunnel&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Mod&amp;egrave;le&amp;nbsp;: M&amp;eacute;lusine de Mattos / Photographe Nuno Santos&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Quel que soit l&amp;rsquo;acc&amp;egrave;s, d&amp;rsquo;o&amp;ugrave; que l&amp;rsquo;on vienne, et de quelque mani&amp;egrave;re que l&amp;rsquo;on acc&amp;egrave;de au puits, il nous faudra lier la couronne au fondement, emplir le vide de f&amp;eacute;licit&amp;eacute;. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Un humain entre dans le puits, un Roi en sort.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Parce que la po&amp;eacute;sie, par sa puissance d&amp;rsquo;&amp;eacute;vocation et d&amp;rsquo;invocation, par sa capacit&amp;eacute; &amp;agrave; clore l&amp;rsquo;inachevable, restera sup&amp;eacute;rieure &amp;agrave; toute prose, voici un &lt;i&gt;Hymne au Roi Cach&amp;eacute;.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:20px;&quot;&gt;&lt;em&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;HYMNE au ROI CACH&lt;/span&gt;&amp;Eacute;&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&lt;b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&lt;b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
	&lt;b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Toi le Roi Cach&amp;eacute;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Qui viens&amp;nbsp;sur le Tage de l&amp;rsquo;Esprit&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;A travers le brouillard du moi&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Jusqu&amp;rsquo;aux rives immacul&amp;eacute;es de la Conscience &lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Toi le Parfait&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Eternel adolescent libre de toute dualit&amp;eacute;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Dont le corps s&amp;rsquo;estompe&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Sur le Continent Noir, la d&amp;eacute;esse supr&amp;ecirc;me&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Plus puissant mort que vivant&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Plus libre &amp;eacute;ternel que mort&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Vivant en chaque c&amp;oelig;ur&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Habit&amp;eacute; par l&amp;rsquo;Esprit Saint&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Toi le proph&amp;egrave;te du Libre Esprit&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Empereur et sacerdote du Cinqui&amp;egrave;me Empire&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Ma&amp;icirc;tre des Myst&amp;egrave;res&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Qui d&amp;eacute;chires le voile de l&amp;rsquo;ignorance&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Toi dont le Lieu est l&amp;rsquo;absence de lieu&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Dont la Sagesse se prive de mots&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Mais dont l&amp;rsquo;Amour emplit la po&amp;eacute;sie&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Qui r&amp;eacute;v&amp;egrave;le en s&amp;rsquo;effa&amp;ccedil;ant&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Toi qui te joues des cours royales&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Comme des peuples inf&amp;eacute;od&amp;eacute;s&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Qui aimes l&amp;rsquo;homme libre&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Qui c&amp;eacute;l&amp;egrave;bres la femme libre&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Qui incarnes l&amp;rsquo;ultime Empire&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Instaur&amp;eacute; en chaque &amp;ecirc;tre affranchi&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Qui acceptes d&amp;rsquo;&amp;ecirc;tre d&amp;eacute;visag&amp;eacute;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Sans masque, ac&amp;eacute;phale m&amp;ecirc;me&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Toi le Roi secret&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Qui conna&amp;icirc;s la Sagesse&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Qui demeure dans la Gr&amp;acirc;ce&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Proph&amp;egrave;te divin de la Lumi&amp;egrave;re des lumi&amp;egrave;res&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Toi que la Foudre c&amp;eacute;leste&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;A rev&amp;ecirc;tu de la robe de Gloire&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Tu es Roi des mondes ext&amp;eacute;rieurs&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Monarque des mondes int&amp;eacute;rieurs&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Ta Parole silencieuse est entendue des c&amp;oelig;urs libres&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Tu d&amp;eacute;tiens le grand miroir de l&amp;rsquo;Univers&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Tu lis dans les &amp;acirc;mes et les c&amp;oelig;urs&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Pour mieux r&amp;eacute;v&amp;eacute;ler l&amp;rsquo;Esprit Libre&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Toi, d&amp;eacute;j&amp;agrave; venu&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Ulysse de retour en Ithaque&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Voguant jusqu&amp;rsquo;au Tage&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Fleuve cardiaque&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Fleuve central&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;En qui se jette&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;L&amp;rsquo;&amp;eacute;tendue oc&amp;eacute;anique&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Toi qui reviens&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Du Grand Rien&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Dans la multiplicit&amp;eacute; des &amp;acirc;mes &lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Roi de l&amp;rsquo;UN&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Toi, le Cach&amp;eacute;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Ma&amp;icirc;tre des &amp;laquo;&amp;nbsp;sans-ma&amp;icirc;tres&amp;nbsp;&amp;raquo;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;R&amp;eacute;v&amp;eacute;lation de la Triade&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Beaut&amp;eacute;, Amour, Saudade&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Qui par ta propre disparition&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Vis d&amp;eacute;sormais en tous les C&amp;oelig;urs&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Toi qui attends de nous&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Un seul geste&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Un simple pas&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Vers la rive du Tage sacr&amp;eacute;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Pour te faire conna&amp;icirc;tre&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Dissiper le brouillard de l&amp;rsquo;ego&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Laisser irradier la Lumi&amp;egrave;re&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Je suis l&amp;agrave;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Au bord du fleuve&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Les pieds dans l&amp;rsquo;eau tranquille&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Je te vois qui approche sur le scintillement de l&amp;rsquo;eau&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Viens mon Roi&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Dans le Palais des sept princesses&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;De mon Esprit Libre&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
	&lt;br clear=&quot;all&quot; /&gt;
	&lt;hr align=&quot;left&quot; size=&quot;1&quot; width=&quot;33%&quot; /&gt;
	&lt;div id=&quot;ftn1&quot;&gt;
		&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
			&lt;span style=&quot;font-size:12px;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/S%C3%A9bastianisme#_ftnref1&quot; name=&quot;_ftn1&quot; title=&quot;&quot;&gt;[1]&lt;/a&gt; Pour comprendre la nature et l&amp;rsquo;essence du S&amp;eacute;bastianisme, nous vous renvoyons aux travaux indispensables de Manuel Gandra&amp;nbsp;: &lt;a href=&quot;http://www.cesdies.net/&quot;&gt;http://www.cesdies.net/&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
	&lt;/div&gt;
	&lt;div id=&quot;ftn2&quot;&gt;
		&lt;div&gt;
			&lt;span style=&quot;font-size:12px;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/S%C3%A9bastianisme#_ftnref2&quot; name=&quot;_ftn2&quot; title=&quot;&quot;&gt;[2]&lt;/a&gt; &lt;i&gt;Mythologie de la Saudade&lt;/i&gt;&amp;nbsp;par Eduardo Louren&amp;ccedil;o, Editions Chandeigne, Paris 1997.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
	&lt;/div&gt;
	&lt;div id=&quot;ftn3&quot;&gt;
		&lt;div&gt;
			&lt;span style=&quot;font-size:12px;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/S%C3%A9bastianisme#_ftnref3&quot; name=&quot;_ftn3&quot; title=&quot;&quot;&gt;[3]&lt;/a&gt; Rappelons qu&amp;rsquo;est &amp;laquo;&amp;nbsp;juif&amp;nbsp;&amp;raquo; celui qui a re&amp;ccedil;u le saint Esprit selon L&amp;eacute;on Blois.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
	&lt;/div&gt;
	&lt;div id=&quot;ftn4&quot;&gt;
		&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
			&lt;span style=&quot;font-size:12px;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/S%C3%A9bastianisme#_ftnref4&quot; name=&quot;_ftn4&quot; title=&quot;&quot;&gt;[4]&lt;/a&gt;&amp;nbsp;Helder Macedo dans un livre intitul&amp;eacute; &lt;em&gt;La signification occulte de Menina et mo&amp;ccedil;a&lt;/em&gt;, compare le livre de &lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Bernardim Ribeiro au &lt;em&gt;Zohar.&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
	&lt;/div&gt;
	&lt;div id=&quot;ftn5&quot;&gt;
		&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
			&lt;span style=&quot;font-size:12px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color:#c40141;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/S%C3%A9bastianisme#_ftnref5&quot; name=&quot;_ftn5&quot; title=&quot;&quot;&gt;[5]&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;On a recens&amp;eacute; jusqu&amp;rsquo;&amp;agrave; 72 &amp;laquo;&amp;nbsp;h&amp;eacute;t&amp;eacute;ronymes&amp;nbsp;&amp;raquo;, nombre int&amp;eacute;ressant, 84 selon d&amp;rsquo;autres chercheurs, parfois class&amp;eacute;s, sans grand int&amp;eacute;r&amp;ecirc;t, en h&amp;eacute;t&amp;eacute;ronymes, semi-h&amp;eacute;t&amp;eacute;ronymes, sub-h&amp;eacute;t&amp;eacute;ronymes&amp;hellip; Certes, ils ne pr&amp;eacute;sentent ni la m&amp;ecirc;me qualit&amp;eacute;, ni la m&amp;ecirc;me fonction, ni la m&amp;ecirc;me importance, certains n&amp;rsquo;&amp;eacute;tant d&amp;rsquo;ailleurs pas de v&amp;eacute;ritables h&amp;eacute;t&amp;eacute;ronymes, au sens courant du mot. La fonction de cet ensemble h&amp;eacute;t&amp;eacute;ronymique est initiatique. Fernando Pessoa fait de l&amp;rsquo;h&amp;eacute;t&amp;eacute;ronymie une v&amp;eacute;ritable voie d&amp;rsquo;&amp;eacute;veil par le &amp;laquo;&amp;nbsp;d&amp;eacute;visagement&amp;nbsp;&amp;raquo;. Nous sommes plusieurs, l&amp;rsquo;autre est un moi-m&amp;ecirc;me, moi-m&amp;ecirc;me est un autre, qui suis-je dans la r&amp;eacute;alit&amp;eacute; de ce qui se pr&amp;eacute;sente&amp;nbsp;? &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
		&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
			&lt;span style=&quot;font-size:12px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Ainsi dans &lt;i&gt;Le chemin du serpent&lt;/i&gt;, il dit&amp;nbsp;: &amp;laquo;&amp;nbsp;Je ne sais qui je suis, quelle &amp;acirc;me je poss&amp;egrave;de. Si je parle avec sinc&amp;eacute;rit&amp;eacute;, je ne sais de quelle sinc&amp;eacute;rit&amp;eacute; il s&amp;rsquo;agit. Je suis diversement&amp;nbsp;&lt;i&gt;autre&lt;/i&gt;&amp;nbsp;d&amp;rsquo;un moi dont je ne sais s&amp;rsquo;il existe (ni s&amp;rsquo;il est ces autres). J&amp;rsquo;&amp;eacute;prouve des croyances que je n&amp;rsquo;ai pas. Je subis le charme de d&amp;eacute;sirs que je r&amp;eacute;pudie. Mon attention, perp&amp;eacute;tuellement concentr&amp;eacute;e sur moi-m&amp;ecirc;me, me d&amp;eacute;nonce perp&amp;eacute;tuellement des trahisons de l&amp;rsquo;&amp;acirc;me envers un caract&amp;egrave;re que peut-&amp;ecirc;tre je ne poss&amp;egrave;de pas, et que peut-&amp;ecirc;tre elle ne m&amp;rsquo;attribue pas non plus. Je me sens multiple. Je suis comme une salle peupl&amp;eacute;e d&amp;rsquo;innombrables et fantastiques miroirs, qui gauchissent en reflets mensongers une seule r&amp;eacute;alit&amp;eacute; ant&amp;eacute;rieure, qui ne se trouve en aucun d&amp;rsquo;eux, et pourtant se trouve en tous. De m&amp;ecirc;me que le panth&amp;eacute;iste se sent arbre ou fleur, de m&amp;ecirc;me je me sens diff&amp;eacute;rents &amp;ecirc;tres &amp;agrave; la fois. Je me sens vivre en moi des vies &amp;eacute;trang&amp;egrave;res, de fa&amp;ccedil;on incompl&amp;egrave;te, comme si mon &amp;ecirc;tre participait de tous les hommes, mais incompl&amp;egrave;tement de chacun d&amp;rsquo;eux, gr&amp;acirc;ce &amp;agrave; une somme de non-moi synth&amp;eacute;tis&amp;eacute;s en un seul moi postiche&amp;nbsp;&amp;raquo;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
	&lt;/div&gt;
	&lt;div id=&quot;ftn6&quot;&gt;
		&lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
			&lt;span style=&quot;font-size:12px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color:#c40141;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/S%C3%A9bastianisme#_ftnref6&quot; name=&quot;_ftn6&quot; title=&quot;&quot;&gt;[6]&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/S%C3%A9bastianisme#_ftnref6&quot; name=&quot;_ftn6&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt; &amp;OElig;uvres po&amp;eacute;tiques&lt;/span&gt; de Fernando Pessoa, p. 84, &amp;eacute;dition &amp;eacute;tablie par Patrick Quillier, pr&amp;eacute;face de Robert Br&amp;eacute;chon, collection Biblioth&amp;egrave;que de la Pl&amp;eacute;&amp;iuml;ade, Paris, Gallimard, 2001.&lt;/div&gt;
	&lt;/div&gt;
	&lt;div id=&quot;ftn7&quot;&gt;
		&lt;div&gt;
			&lt;span style=&quot;font-size:12px;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/S%C3%A9bastianisme#_ftnref7&quot; name=&quot;_ftn7&quot; title=&quot;&quot;&gt;[7]&lt;/a&gt; Judith Balso, &lt;i&gt;Pessoa, le passeur m&amp;eacute;taphysique. &lt;/i&gt;Le Seuil, Paris2006.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
	&lt;/div&gt;
	&lt;div id=&quot;ftn8&quot;&gt;
		&lt;div&gt;
			&lt;span style=&quot;font-size:12px;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/S%C3%A9bastianisme#_ftnref8&quot; name=&quot;_ftn8&quot; title=&quot;&quot;&gt;[8]&lt;/a&gt; &lt;i&gt;Le fleuve qui passe perdure &lt;/i&gt;in&lt;i&gt; Cancioneiro.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
	&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;</description>

    

      </item>
  
  <item>
    <title>Mouvement International Lusophone</title>
    <link>http://www.sgdl-auteurs.org/remi-boyer/index.php/post/Mouvement-International-Lususophone</link>
    <guid isPermaLink="false">urn:md5:9cf8f28d4250a782215b74b707492dc8</guid>
    <pubDate>Tue, 27 Sep 2011 13:22:00 +0100</pubDate>
    <dc:creator>Marie BUYS</dc:creator>
        <category>Liens</category>
        
    <description>    &lt;p&gt;
	&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;b&gt;Le &lt;a href=&quot;http://www.movimentolusofono.org&quot;&gt;site&lt;/a&gt; du Mouvement International Lusophone &lt;br /&gt;
	&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
	&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;</description>

    

      </item>
  
</channel>
</rss>
